ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ TOXIC QUEER ΑΤΟΜΟ

16 Ιουνίου, 2015 § Σχολιάστε


ΠΟΙ@ ΕΙΜΑΣΤΕ
Στο έμφυλο επιπεδο, είμαστε Τρανς*, Λεσβιες, Γκει και πολλα αλλα ομορφα (οπως τα βλεπουμε εμεις) πραγματα. Θεωρουμε την συγκυρια του οτι ολες αυτοπροσδιοριζομαστε *και* ως Queer, Trans, LGB, ως κατι που δεν ειναι συμπτωση, αλλα μια συνθηκη παραλληλων ιστορικα αγωνων που μας εδεσε με συντροφικες, προσωπικες σχεσεις, μια συνθηκη παρομοιων συνθηκων κακοποιησης και καταπιεσης στη δημοσια σφαιρα, αλλα -το πιο σημαντικο για το αουτινγκ μας-, μια συνθηκη αντι-εργαλειο, ωστε να μπορει να εξερευνηθει η τοξικ ταυτοτητα μας. Οχι επειδη περναμε απο καποια δηθεν επιστημολογικη σκεψη οτι το να εισαι πχ γκει η/και χρηστης ειναι επιλογες η ντετερμινισμος. Για την ακριβεια, πολιτικα δεν μας ενδιαφερει μια τετοια τοποθετηση αυτη τη στιγμη, οταν εχει εξερευνηθει πολιτικα μεχρι εξαντλήσεως.
Η τοξικ ταυτοτητα μας ιστορικα για τον χωροχρονο που ζουμε, ειναι πρωτοεμφανιζομενη.
Ευτυχως, προκειμενου να ανοιξουμε το θεμα, να υπαρξουμε επιτελους ορατα, και να διεκδικησουμε λογο σε κινηματα διχως να θεωρουμαστε οι καταστροφεις των διαδικασιων και της… Επαναστασης, χρησιμοποιησαμε ολες μας οι εμπειριες, τα βιωματα, το προσωπικο, τα ακαδημαικα αλλα και δρομισια μας εργαλεια απο τις κουιρ μας συνθηκες υπαρξης. Με τροπο τετοιον, ωστε μεσω θεωριας και πραξης να δειξουμε το παραλληλο και αντιστοιχο της γενεαλογιας των δυο αυτων μορφων αντιστασης στο πεδιο των πολιτικων σωματος.
Ζουμε σε νηφαλιοκρατικη και νευροτυπικη κοινωνια.
Νευροτυπικη, επειδη, που απο το θεσμικο επιπεδο (νομοι) μεχρι και τις κοινωνικες τεχνολογιες πειθαρχησης, επιβαλλει στα σωματα ολωνων, το τι ακριβως θεωρειται ‘φυσιολογικο’, που παντα στην νεοφιλελε συνθηκη ταυτιζεται με τον ‘παραγωγικο πολιτη’. Σωματα που εχουν περασει απο τα λευκα κελια των ψυχιατρειων, απο τις αιθουσες ανακρισης και ψευδο-θεραπειας των ψυχγιατρων και εχουμε διαγνωσεις. Διαγνωσεις τις οποιες εμεις βλεπουμε ως διαφορετικα μοτιβα συνειρμων, διαφορετικα σχηματα χωρικα κ χρονικα συμπεριφορας και ενσυναισθησης.

Η διαφορετικοτητα αυτη (αναλογα με τη διαγνωση) μας στελνει στο πεδιο του επικυνδινου πολιτη, η του αντιπαραγωγικου, η ακομη και σε ελευθεριακες διαδικασιες, του υποκειμενου που δεν εχει την ‘ακεραιοτητα’ να αγωνιστει, να τοποθετηθει σε διαδικασιες η/και να μαχηθει στα οδοφραγματα, οπως οι χωροι αυτοι εχουν τοσο στενα ορισει.
Νηφαλιοκρατικη, διοτι θεσμικα αλλα και μεσω κοινωνικων τεχνολογιων πειθαρχησης στα σωματα μας, τρωμε καταπιεση, κακοποιηση και κοινωνικη απομονωση, επειδη κανουμε την επιλογη να αυτοδιαχειριστουμε την χημικη ισορροπια και συνθηκη στους υποδεκτες του εγκεφαλου μας, μεσω του εργαλειου της προσωπικης κ προσωποποιημενης ερευνας, μεσω αυτοοργανωμενων διαδικασιων αλληλοβοηθειας, προσπερνωντας την διαμεσολαβηση του «ειδικου» δηλαδη του γιατρου, και -πολλες φορες- περνωντας στην σφαιρα της παρανομιας, σε περιπτωση που η ουσια με την οποια αυτο-θεραπευομαστε η απλως διασκεδαζουμε, ειναι παρανομη. Πολλες φορες οχι λογω καποιας υγιεινιστικης επικνυνδοντητας για τα σωματα μας, αλλα για ιστορικους λογους λομπι μεσα στο καπιταλιστικο πλαισιο.

Η τρανς εμπειρια και η ομοφυλοφιλικη εμπειρια ζωης, θανατου και αντιστασης εχουν περασει απο τα ιδια σταδια κοινωνικα με τις τοξικ συντροφισσες, αλλα το ενα θεμα με το αλλο, βρισκονται αλλου χρονικα, και εντελως αλλου στο θεμα γενεαλοφιας αγωνων.
Το να εισαι τρανς*, η το να εισαι μια ομοφυλοφιλη ανδρας η λεσβια, εχει περασει και να περασει απο τα ιδια ιστορικα σταδια με το να εισαι τοξικ:
Αδιανοητο/ανυπαρκτο/κρυμμενο ==> παρανομο ==> ψυχικη ασθενεια ==> αρχες αγωνων ==> ορατοτητα.
Γνωριζουμε ολες που βρισκομαστε στο θεμα του εμφυλου.
Στο θεμα των τοξικ αγωνων, ακομη ομως βρισκομαστε στο αδιανοητο.
Ο κοινωνια πιστευει απλα στερεοτυπα ναρκομανων και τοξικοεξαρτημενων, επειδη η μοναδικη ορατοτητα -μεχρι στιγμης- υπαρχει σε σωματα τα οποια εχουν κανει την σεβαστη επιλογη ενος πολυ στενου χορου με τον θανατο (το γραφουμε κυριως ποιητικα/αισθητικα, καθως ο θανατος ειναι μια σεβαστη επιλογη), υπαρχει σε σωματα τα οποια αναγκαζονται να ζουν σε ιλλεγκαλιστικες συνθηκες προκειμενου να αποκτησουν και να χρησιμοποιησουν καθημερινα η και οχι, την ουσια που επιθυμουν ωστε να λειτουργησουν με τον τροπο που οι ιδιες εχουν ορισει ως «παραγωγικο» για τα ονειρα τους, και την ελευθερη φαντασια τους.
Η παρανομια και η ελλειψη παιδιας, και στις θεσμικα αποκαλουμενες σκληρες ουσιες (πχ ηρωινη), αλλα και σε πιο θεσμικα αποκαλουμενες μαλακες, προκαλει εκτροχιασμους απο τις επιθυμιες των τοξικ σωματων. Απο καμμια ουσια δεν μπορει να γλιτωσει καμμια υπο την παρουσα συνθηκη του κυνηγιου μαγισσων. Οι μεν θεσμικα αποκαλουμενες σκληρες ουσιες, οντως προκαλουν μια στενη σχεση με τα σωματα μας, αλλα οι γραμμες οι χρονικες που εκατερωθεν τους βρισκονται 2 διαφορετικες συνθηκες χρησης, ειναι ορατοτατες και κατα βασην επιλογη το να τις περασεις. Καμμια μας δεν εχει παρθει μεταφυσικα απο καποια δαιμονικη ουσια η παρεα και χορευει με τον θανατο (ζητω η νεολαια πασοκ)
Οι θεσμικα αποκαλουμενες μαλακες ουσιες οπως η μαριχουανα και τα ψυχεδελικα μανιταρια, εμπεριεχουν εξισου μεγαλο κινδυνο για τα σωματα μας υπο τις παρουσες συνθηκες παρανομιας και ελλειψης παιδιας ασφαλους χρησης και ελαχιστοποιησης κινδυνων (harm reduction). Με τα ψυχεδελικα, υπαρχει ο κινδυνος σε σωματα τα οποια εχουν υποστει στο παρελθον κακοποιηση (ποσο μαλλον τα κουιρ δικα μας σωματα), να προκαλεσουν ανεπιθυμητες θεσμικα αποκαλουμενες «παρανοιες» και να μας στειλουν στα λευκα κελια των ψυχιατρειων επειδη «το καψαμε», «ξεφυγαμε», «παθαμε ψυχωτικο επισοδειο».
Παρολα αυτα, οι πιο σκληρες ουσιες του πλανητη, οπως το αλκοολ και η νικοτηνη, ειναι νομιμοτατες και φθηνες. Οι 2 αυτες ουσιουλες, εκτος του οτι στο υποκειμενικο βιωματικο επιπεδο φτανουν τα υποκειμενα -πιθανον- εξισου ακραιες καταστασεις, συμπεριφορες, «εθισμους» και συνθηκες, δυστυχως αποτελουν και κινδυνο για μη-χρηστριες. Βλεπε τρακαρισματα με οδηγους υπο επιρρεια αλκοολ, και παθητικες καπνιστριες.
Οσο η τοξικ ταυτοτητα μας δεν εχει καν ορατοτητα ως σωματικη συνθηκη υποκειμενων που επιθυμουν να καταλαβουν χωρο στο κοινωνικο, και οσο ακομη και οι πιο ριζοσπαστικοι κουιρ χωροι θεωρουν οτι οι χρηστριες ‘μολυνουν’ τις πολιτικες διαδικασιες αγωνα (παρολο που οι χωροι αυτοι ειναι τιγκα στις in the closet χρηστριες), θα πολεμαμε, θα μιλαμε, και θα κανουμε ορατες τις συνθηκες αυτοδιαχειρησης της σωματικοτητας μας.
Ειμαστε Τοξικες, Τρελλες, υπερηφανες ανώμαλες. Ειμαστε κυριολεκτικα η Τριφεκτα-Εφιαλτης της Ελληνικης Πατριαρχικης Κοινωνιας. Και πιστευουμε οτι οσο πιο απο-τα-κατω ξεκινας, τοσο μεγαλυτερες ελπιδες εχεις για ομορφους κοινωνικους αγωνες και συντροφικες σχεσεις.
Μια Queer Toxic & Psych, κατα κοσμον, «Alex C»
p.s. Συντομα κοντα σας και με συλλογικα κειμενα, δρασεις και -πανω απο ολα- επαναστατικη ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ.
p.s.2. Ορθογραφικα, γραμματικα και συντακτικα λαθη θα μεινουν ως εχουν, καθως ειναι αποτελεσμα γραφης και σκεψης μιας χρηστριας υπο την επιρρεια Οπιουχων και Βενζοδιαζεπίνων -υπο την παρουσα στιγμη-, αλλα και αυπνιας και ερωτικης καψουρας.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (Alex C’s THEORY OF EVERYTHING)

10 Μαρτίου, 2015 § Σχολιάστε


lexikon 2

[ Alex C ]
Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (Alex C’s THEORY OF EVERYTHING)

«Ερωτας και Θάνατος — Πως να καταστρέφουμε Νόρμες και Προτώκολλα»
——————————————————————————————————

Εδω μαγκες, ΔΕΝ ΕΧΕΙ «too long to read», εδω εχει ΣΤΡΩΣΙΜΟ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗ για ενα 5λεπτο διαβασμα που αφορα μια Προσπελάσιμη Αιωνιοτητα.

Ειναι το ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.

Καντε μου την χαρη αγαπες, και ****διαβαστε το ΟΛΟ***. Το κρατησα οσο πιο Λακωνικο μπορούσα.

Θα μιλησω για τον ερωτα και τον θανατο, ως μια οντοτητα, ως μια έκφανση ενιαίου τοπίου.

——————————————————————————————————
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ «ALPHA» – Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΩΣ ΣΚΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΤΙΓΜΗ.

1. ΟΡΙΣΜΟΣ «ΠΡΟΤΩΚΟΛΛΟΥ» ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ (Hollywood) ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΕΞ (Porno)
—- 1α. ΤΟ ΦΕΤΙΧ ΩΣ ΜΗ-ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ «ΣΠΑΣΙΜΟ» ΠΡΟΤΟΚΩΛΟΥ ΚΑΙ ΝΟΡΜΩΝ

2. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΙΑ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΡΟΤΟΚΟΛΛΟΥ
—- 2α. ΤΟ ΣΩΜΑ ΩΣ «Νεο-Εγκέφαλος», ΕΡΓΑΛΕΙΑΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

3. ΟΡΙΣΜΟΣ «ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΓΩ» – ΔΗΛΑΔΗ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ «Ego Death»

4. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΓΩ

5. Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΓΩ, ΤΟ «ΤΑΞΙΔΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΒΟΗΘΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΦΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΟΝΝΑΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕΜΙΑΣ ΜΑΣ

6. ΑΧΡΗΣΤΑ ΑΚΡΑ: Ο «Ανθρωπος» ως ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΜΙΑΣ ΜΑΙΜΟΥΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΓΓΕΛΟ — Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΟΥ ΕΝΕΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΩΝ 2 ΑΚΡΩΝ ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΟΔΟ.

7. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΣΠΙΡΙΤΣΟΥΑΛ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΣΤΗ ΖΩΗ — Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ «ΒΕΤΑ» – Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΩΣ ΜΕΣΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

1. Η ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ — Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΩΣ ΤΟΠΙΟ ΠΟΥ ΑΝΤΛΟΥΜΕ ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ, ΗΘΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΚΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ.

2. ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΒΙΩΜΑ — ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

3. ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΑΚΙΑ.
——————————————————————————————————

ΚΕΦΑΛΑΙΟ «ΑΛΦΑ»

1. ΟΡΙΣΜΟΣ «ΠΡΟΤΩΚΟΛΛΟΥ» ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ (Hollywood) ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΕΞ (Porno)

Προτόκωλλο και νόρμες βρίσκουμε και σε διαδικασίες καθαρά σεξουαλικές, αλλά και σε διαδικασίες πιο ρομαντικες (όχι με την έννοια του «ρομάντζου», όμως).

Τα προτόκωλλα στο σεξ, έχουν δημιουργηθεί, αναπαράγονται και επιβάλλονται σε κάθε γενιά (ειδικά μετά την εμφάνιση του Διαδικτύου στις ζωές μας) λόγω της διασποράς του mainstream Πορνό στις ζωές μας. Θέλοντας και μη, η επαφή μας με τέτοιου είδους τέχνη, μας προκαλεί μια -συνειδητή ή και όχι- επιθυμία να μιμηθούμε αυτό που είδαμε, ωστε να νιώσουμε ότι «το κάνουμε σωστά».

Το άσχημο σε αυτό, είναι ότι επιτρέπουμε στον Εγκέφαλο, να πάρει τα ηνία στην πράξη, να προσπελάσει μνήμες στο θέμα «σεξ», και να μην αφήσει το υπόλοιπο Σώμα να λειτουργήσει ως Νεο-Εγκέφαλος, αποκτώντας προτωβουλίες, σωματικές σκέψεις, και σωματικούς συνειρμούς.

Ξέρουμε όλες, ότι αυτό που έχει εγκαθιδρυθεί ως νόρμα, είναι μια πολύ συγκεκριμένη σεξουαλική πρακτική, σχετικά με το (α) τι αποτελεί «σεξ», (β) τι αποτελεί «κορύφωση-οργασμό» και πόσο ‘απαραίτητο’ ειναι για να θεωρηθει legit σεξουαλική πράξη (γ) την ‘σειρα’ με την οποία τα 2 ή και παραπάνω σώματα θα ακολουθήσουν συγκεκριμένες πρακτικές, ώστε αυτό που κάνουν να αισθανθούν ότι ειναι το ‘σωστό σεξ’, έτσι όπως πρέπει να γίνεται.

Αυτό, προκαλεί την επεμβατική σκέψη περί ικανοποίησης του/των συντρόφων της στιγμής, περί επίδοσης, καθώς και περι θεμάτων coolness.

Ενα απλό παράδειγμα «προτοκώλλου» στο σεξ, είναι η ακολουθία «φάσωμα-τσιμπούκι-διείσδυδη-οργασμοι-αγκαλίτσα μετα το τέλος». Αν κατσουμε και αναλογιστούμε τις άπειρες δυνατότητες των σωμάτων μας, αυτό αποτελέι μια καταθλιπτική πραγματικότητα σχετικά με το πόσο περιορίζουμε τις όμορφες υπάρξεις μας σε κάτι θλιβερά απλοϊκό και -κατα την άποψή μου- φασιστικώς ύπουλα επιβαλλόμενο.

Ενα τελευταίο -αλλά το πιο κρίσιμο- παράδειγμα, είναι το γεγονός ότι η Διείσδηση, θεωρείται η μόνη σεξουαλική πρακτική που ορίζει το «κανονικό σεξ», εξορίζοντας όλα τα άλλα παιχνίδια στο κρεββάτι είτε ως «προκαταρκτικά», είτε ως «ατσούμπαλους πειραματισμούς».

Δεν ειναι τυχαία η συχνοτατη χρήση της λέξης «έχω ολοκληρώσει με το Χ άτομο», ως σινιάλο του ότι «φτάσαμε και στην διύσδηση». Μια εμμονή με αυτήν την πράξη, που αγνοεί κάθε πιθανότητα αγγίγματος όμορφων εμπειριών με άλλους τρόπους/τεχνικές.

—- 1α. ΤΟ ΦΕΤΙΧ ΩΣ ΜΗ-ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ «ΣΠΑΣΙΜΟ» ΠΡΟΤΟΚΩΛΟΥ ΚΑΙ ΝΟΡΜΩΝ
Η διεισδηση, λοιπόν, ως το μονο legit σεξ, δημιουργεί τον κινδυνο να νομισουμε οτι το σπασιμο του προτωκολου ειναι τα κάθε είδους «φετιχ».

Όχι, δεν ειναι.

Τα φετιχ δημιουργηθηκαν απο επιθυμίες ανθρωπων να εμπλουτίσουν το σεξουαλικό και ερωτικό Παιχνίδι, και απο την θεληση τους να σπασουν νορμες. Οι νόρμες όνως σπάνε, αλλά δυστυχώς, δεν καταφερνουν ρήξεις σε υπάρχοντα Προτώκολλα, πόσο μάλλον την «απωλεια του εγω» που θα αναλύσω παρακάτω.

Προτώκολλα υπάρχουν και στα φετίχ (άπειρες ταμπέλες και εκεί), και άλλωστε η «απωλεια του εγω» μπορει να γίνει μεσω ενός Απλου Ιεραποστολικου Σεξ 2 λεπτων, διοτι η ουσία του και ο ορισμός της απώλειας εγώ, βρίσκεται μέσω της απόλυτης πρακτικής Αποδόμησής, όπως θα περιγράψω αμέσως παρακάτω:

2. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΙΑ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΡΟΤΟΚΟΛΛΟΥ
Να διευκρινίσω -και ειναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟ- ότι εδώ ΔΕΝ θα αναφερθώ στο ΚΛΙΣΕ του ερωτα «να κανει shutdown ο εγκέφαλος και να αναλαβει ΜΟΝΟ του το σωμα». Οχι. Εννοώ την πλήρη επέκταση της εγκεφαλικής διαδικασίας σε ολόκληρη τη σάρκα μας. Συμπεριλαμβανομένου ΚΑΙ του εγκεφάλου, απλώς αφαιρώντας το Μονωπόλιό του σχετικά με τέτοιου είδους διαδικασίες.

Λοιπόν: Το προτωκολλο σπαει με τον ανθρωπο που θα αποτρεψει τον εγκεφαλο να δραματουργησει την ερωτικη πραξη. Η εγκεφαλική σκέψη, θα παψει να δημιουργει σεναρια, θα παψει να προσπαθει να μαντεψει σεναρια της πραξης για να ικανοποιησει και να ικανοποιηθει, θα παψει να ανατρεχει στην τραπεζα μνημης του ωστε να βρει πρακτικες απο πορνο και παρελθοντικες πραξεις (πρωτοκολλου η και μη).

Εντελει, ο εγκεφαλος θα σηκωσει τα χερια ψηλα, και θα διαμοιράσει τις ικανότητές του, σε ‘εγκεφάλους’ του σώματος που έχουμε βάλει σε χειμερία νάρκη σχεδόν από την γέννησή μας!

Το σωμα ολοκληρο θα αρχίσει να αναλαμβανει την ικανοτητα της σκεψης, του συνειρμου, της φαντασίας, και άλλων διαδικασιών που ο εγκέφαλος τις μονοπωλούσε ως «δικές του». Μιλάω και αναφέρομαι στην Σωματική Συνειδητότητα (consiousness).

Με μικρό κίνδυνο να ξεφύγω απο το θέμα, έχω χρησιμοποιήσει αυτήν την τεχνική, ακόμη και στην συγγραφή Ποίησης: Δεν επιτρέπω να Δημιουργώ με εργαλείο μόνο την γκρίζα σάρκα του εγκεφάλου. Παράγω ποίηση και απο την κοιλίτσα μου, και απο τα χέρια μου — απο κάθε κομμάτι μου που αποτελεί την ολότητά μου.

Επιστρέφοντας στο θέμα μας, το σωμα θα αρχισει να σκεπτεται, να φαντάζεται, να κάνει συνειρμούς (ηθική-αισθητική), να παιρνει πρωτοβουλιες, να επανεπισκεπτεται σωματικες μνημες -ως «Νεο-Εγκεφαλος» αυτη τη φορα – και ετσι, η σκεψη του «Νεο-Εγκεφάλου» ειναι adhoc ταυτόχρονα και πράξη.

3. ΟΡΙΣΜΟΣ «ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΓΩ» – ΔΗΛΑΔΗ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ «Ego Death»
Και φτάνουμε στο σημαντικότερο -πρακτικά- σημείο του κειμένου μου:
Εντάξει όλες αυτές οι θεωρίες βρε Άλεξ, αλλά ΠΡΑΚΤΙΚΑ, πως φτάνουμε σε αυτά τα Τοπία συνειδητότητας ωστε να αντλήσουμε εργαλεία και να τους δώσουμε σάρκα, κάνοντάς τα λειτουργικά?

Η Απώλεια του Εγώ μπορεί να λάβει χώρα με Διαλογισμό, χρήση Ψυχότροπων Ουσιών (κυρίως ψυχεδελικών και εμπαθογενών, αλλά όχι περιορισμένη σε αυτά μόνον), μέσω του Σεξ, του Ερωτα, σύγχρονων μορφών Νηστείας, μέσω τεχνικών εκγύμνασης σώματος, και πολλών άλλων τεχνικών. Η καθεμιά μας, οφείλει να μελετήσει εις βάθος, ωστε να βρει την τεχνική που της ταιριάζει, ή και τον συνδιασμό τεχνικών.

4. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΓΩ
Προσωπικα, το καταφέρνω με χρηση Μανιταριών Ψιλοκυβίνης, με Διαλογισμό, με Συνειδητά Όνειρα, και με έντονη άσκηση σε συνδυασμό με νηστεία. Εδω, θα τονίσω και τον Ερωτα Διχως Προτοκωλλο ως τεχνική, αλλα αυτό στο επόμενο μέρος. Αλλά ας μπούμε στο ψητό.

Μπαίνοντας στην ψυχεδέλεια, το κλειδί για την πορεία προς την διάλυση του εγώ, είναι η ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΜΝΗΜΩΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ, ΣΤΗΝ ΟΛΟΤΗΤΑ ΤΗΣ.

Αρχιζουμε να ξεχνάμε ποιοί είμαστε, πού είμαστε, τι είναι «αυτό» στο οποίο είμαστε, την γλώσσα μας, την έννοια του «σώματος», ακόμη και πολυ βασικές έννοιες, όπως «ζωη» και «θάνατος». Η διαδικασία, όπως θα περιγράψω παρακάτω, είναι αγωνιώδης, διότι το Εγώ αντιστεκεται αντιδραστικά, σαν μικροαστός που δεν θέλει να αμφισβητίσει την κοσμοθεωρία του!

Το Εγω, φοβάται τον θάνατό του. Κατα την διαδικασία της απώλειάς του, προσπαθεί να κρατηθεί απο ότι γνωστο και γνώριμο μπορεί τριγύρω του, ώστε να αποφύγει το αναπόφευκτο! Η κοινωνία μας, μας εμφυσά το ιδεολόγημα ότι η Ταυτότητά μας, είναι το πιό σημαντικό πράγμα στο σύμπαν.

Ακόμη και οι πιο αλτρουιστές άνθρωποι, θα φοβηθούν μπροστά στο ενδεχόμενο να απωλέσουν το ΤΙ είναι οι ίδιοι, και να μείνουν μια γυμνή συνειδητότητα διχως ιδιότητες και ταυτότητα, η οποία απλως θα παρατηρεί την γυμνή της ανυπαρξία (παράδοξο, αλλα κατορθωτό).

Όταν φτάσουμε στον Θάνατο του Εγώ, είμαστε σε φάση «σκέπτομαι άρα υπάρχω» και τίποτε παραπάνω. Είμαστε ένας «Ανθρωπος Διχως Ιδιότητες» (βλέπε βιβλιο).

Είμαστε μια εμβρυακή συνειδητότητα, η οποία παραδόξως παρατηρεί την ανυπαρξία της, και βρίσκεται προσωρινά σε ένα τοπίο, το οποίο -πάλι παραδόξως- προσδίδει στην εμπειρία την αίσθηση της Αιωνιότητας.

Πολύς κόσμος θα προσέδιδε την λανθασμένη έννοια «Φώτιση» σε αυτή την κατάσταση/τοπίο του νου μας, αλλά επειδή το Φως έχει χρησιμοποιηθεί ανα τους αιώνες απο θρησκείες και πολιτικές που μου είναι εχθρικές, δεν θα το κάνω.

Προσωπικά, σαν Αλεξ, θα έλεγα ότι εκείνο το τοπίο, δεν μας διδει μήτε φώτιση, μήτε σκότος: Είναι ένα τοπίο (που δυσκολα περιγράφεται μετα την επιστροφή απο εκει), το οποιο -όσο θυμαμαι- η μονη λέξη που μπορω να του προσάψω είναι η «Πληρότης μέσω της Ανυπαρξίας».

5. Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΓΩ, ΤΟ «ΤΑΞΙΔΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΒΟΗΘΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΦΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΟΝΝΑΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕΜΙΑΣ ΜΑΣ

Επιστρέφοντας στην κανονικότητα μετά από αυτήν την απίστευτη εμπειρία, βιώνουμε κάτι το καταπλητικό:

Οι μνήμες σχετικά με την Ταυτότητά μας, αρχίζουν και επανέρχονται μια-μια, ουσιαστικά βάζοντάς μας στην εμπειρία μιας ‘γέννησης’. Κάτι το οποίο –εκτός από πολύ χρήσιμο σε εμάς για να δούμε ποιά μερη της ταυτότητάς μας είναι αποτέλεσμα κοινωνικών πιέσεων και τεχνολογιών– είναι και πολύ συγκινητικό, διότι είναι ξεκάθαρα μια εμπειρία Φοινικαs-esque, όπου μετά την ΑΠΟΛΥΤΗ απο-συναρμολόγησή μας, συναρμολογούμεθα ξανά, αλλά αυτή τη φορά, έχοντας διώξει την σκόνη που περιέχουν τα ταυτοτικά μας ‘γρανάζια’.

Επίσης, βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας, την Υφη της Εννοιας «περσόννα», το μάταιο της συντήρησης μιας ταυτότητας (ακομη και εαν αυτη κρινεται ως επαναστατική), καθώς και την σημαντικότητα του να είμαστε FLUID (μη-μονολιθικοί) στις επιτελέσεις μας. Το να ‘λικνιζόμαστε’ στην ζωή, είναι από τα πιο σοβαρά -και ταυτόχρονα διασκεδαστικά- στοιχεία της υπάρξεώς μας!

Δεν θα ήθελα να εμβαθύνω σε αυτην την διαδικασία επαναγέννησης, διότι αποτελεί υλικό για ολόκληρο κεφάλαιο, λόγω της έντονης σημασίας της ως διαδικασία, αλλά και της έντονης πρακτικότητάς της όταν ενσωματώσουμε τα συμπεράσματα στην καθημερινότητά μας.

6. ΑΧΡΗΣΤΑ ΑΚΡΑ: Ο «Ανθρωπος» ως ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΜΙΑΣ «ΜΑΙΜΟΥΣ» ΜΕ ΕΝΑΝ «ΑΓΓΕΛΟ» — Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΟΥ ΕΝΕΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΩΝ 2 ΑΚΡΩΝ ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΟΔΟ.

Αρχικα, πρέπει να επισημάνω, το πόσο ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΟ είναι να θεωρούμε ως σωστη προσέγγιση το να γίνουμε «σπιρίτσουαλ» όντα, τα οποία θα ίπτανται μονίμως 10 εκατοστά απο το έδαφος, και θα έχουν μια κάποια απώλεια επαφής με την κοινωνική αλλά και σαρκική πραγμάτικότητα, μη ικανα να εφαρμοσουν και να ενσαρκωσουν οτι μαθαινουν απο την απωλεια του εγω στην καθημερινη ζωη, και ΕΙΔΙΚΑ στα ΠΑΘΗ και ΗΔΟΝΕΣ και ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ μας.

Είναι ακριβώς ο αντίστροφος κίνδυνος απο το να είμαστε «μαιμουδες».
Ως «μαιμούδες», ορίζω τα πλασματα (και καταστάσεις/φασεις και εκφανσεις του εγω, που υφιστανται και ταυτοχρονως οριζονται συνήθως με την εκδήλωση/υπαρξη εντωνως παγιωμενων ταυτοτητων, αρα ιεραρχιών, ανελευθερίας και ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ/ελλειψης ταπεινοτητας μπροστα στο ματαιο της υπαρξης [δηλαδη]στην ΚΡΙΣΙΜΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ της αναγνώρισης της σημαντικότητας της υπαρξης της επιλογής του αγνωστικισμου ως θεση και αποψη σχετικά με τον Θανατο.

Ως «μαιμούδες», συνήθως παραμένουμε κλειστόμυαλα ‘θετικιστές’, αγνοώντας τον κίνδυνο του ότι η Επιστήμη είναι ένα είδος Θρησκείας, και μη προσπαθώντας να βρούμε μια ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ διαδρομη προς την ΔΙΚΗ μας αλήθεια.

Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας λόγος να προσπαθούμε να γίνουμε γκουρού και να φτάσουμε μια κάποια θέωση μεσω της Αγγελικής προσέγγισης. Η ζωή βρίσκεται στον συνδυασμό της μαιμούς με τον άγγελο. Δηλαδη, του Ανθρώπου.
7. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΣΠΙΡΙΤΣΟΥΑΛ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΣΤΗ ΖΩΗ — Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ.

Το συμπερασμα είναι απλό, αλλά δώστε βάση, διότι μου πήρε 12 χρόνια μελέτης για να το πάρω χαμπάρι:

Η πραγματικη φιλοσοφια ή σπιριτσουαλιτι θα πρεπει να εχει ως τελικο σκοπο της την απολυτη πρακτικη, την απολυτη κοινωνικοποιηση, εμπνευση κ δημιουργικοτητα, και την απολυτη ηδονη.

Με αυτά τα εργαλεία, μπορούμε να προχωρήσουμε σε Επαναστατικές διαδικασίες, οι οποίες θα είναι φρέσκιες, και δεν θα εμπεριέχουν Ιδεολογίες. Έτσι, μετά το κάθε επαναστατικό/καταστροφικό βήμα, το επόμενο θα συνδιαμορφώνεται εκείνη την στιγμή, στα συντρίμμια του παρελθόντος.

Τέρμα οι ‘επαναστατικές βίβλοι’. Το Βίωμα και το Προσωπικό, είναι οι νέοι πυλώνες της επανάστασης.

Και κάτι Τολμηρό απο πλευράς μου:

Στα όμορφα τοπία που περιγράφω (νοητικά/σωματικά/επαναστατικά), να αναφέρουμε την πιθανότητα της καταργησης της ποιησης και της τεχνης ως «αχρηστα σχηματα παρελθόντος», σε μια παροντική κατασταση/ζωη που δεν θα τις εχει πλεον αναγκη.

Ποιός χρειάζεται την τέχνη, όταν το Παρόν είναι μονιμως δημιουργικά καταστροφικό?

Όταν η τέχνη δείξει σημάδια ότι πάει να αυτο-καταργηθεί, μάγκες, θα ξέρουμε ότι είμαστε σε πολύ σωστά μονοπάτια!

—-
1. Η ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ — Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΩΣ ΤΟΠΙΟ ΠΟΥ ΑΝΤΛΟΥΜΕ ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ, ΗΘΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΚΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ.

Ας μιλησουμε για το πως η απωλεια του εγω γινεται απο σκοπός, ένα μέσον για κατι σημαντικότερο και μεγαύτερο:

Οταν 2 απολεσθεντα εγω ενώνονται μεσω του σεξ/ερωτα (παραδοξο) ουσιαστικα μιλαμε για 1 απολεσθεν εγω (τα δυο κορμα-μη μπερδευτω εδω), που φτανει ενα επιπεδο παραπερα, και συνειδητοποιει πιο προχωρημενα πραγματα:

Την ματαιοτητα του δυισμου στην σφαιρα της υπαρξης μας/κοινωνια. Η ενωση των 2 γυμνων εγω, ειναι μια παρατηρηση εξω απο τον χρονο, πανταχου παρουσα και παντοδυναμη, που ξερει/παρατηρει την καθε ανθρωπινη αγωνια, τον καθε ανθρωπινο πονο και μοχθο ανα τα χρόνια, ξερει το βασανο της υπαρξης.

Εγω σε αυτην την ‘καταστασιακη υπαρξη’ προσευχομαι.

Αυτο επικαλουμαι.

Για χαρη του διαλογιζομαι.

Για να το αγγιξουν ολοι πολεμαω τις θρησκειες.

Για να ζησουν, ασκητεύω.

Ποτε δεν γυρνας ιδιος απο αυτη την πραξη, απο αυτον τον ερωτα διχως σεναριο. Απο αυτα τα σωματα που ενωθηκαν διχως ο εγκεφαλος να ασκει μοναρχία στην πραξη αυτή, όντας το κυρίαρχο και μοναδικό όργανο που φιλοξενεί συνειδητότητα.

Επιστρεφεις στα καθημερινα, όντας περισσότερο ελεύθερος, και λιγότερο φοβισμένος.

Μόνη ελευθερία ο έρωτας — μόνος φίλος, ο θάνατος.

2. ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΒΙΩΜΑ — ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

ΑΣ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΠΑΛΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΣΟΝΝΕΣ ΜΑΣ!

Οταν λοιπον καποιος στρειτ μας ξαναπει οτι το σεξ φτιαχτηκε για την αναπαραγωγη του ειδους, και οτι αυτος ειναι ο σκοπος του ανθρωπου, μην τσαντιστητε.

Νιωστε ανακουφιση που ξερετε οτι υπαρχουν συμπαντικου μεγεθους λοιπες περιπετειες και λιμανια, και μην απορησετε που πολλες φορες τους λεμε breeders. Mille merci για την κατασκευή της σάρκας!

Ετσι, και εμεις και εσεις, θα βιωσουμε ολα αυτα τα ομορφα που εγραψα επανω. Αλλα και να μην ειχαμε γεννηθει, σε εκεινα τα τοπια θα βρισκομασταν παλι.

Οποτε, no need to stress περι θανάτου.

Προσοχή όμως, καθώς οπως προειπα, δεν υπαρχει λογος για υπερηφανιες, καθως αυτες μας ενυσχιουν τα εγω μας😉

3. ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΑΚΙΑ.

Ξαναλέω:

Μόνη ελευθερία ο έρωτας — μόνος φίλος, ο θάνατος.

xoxo, Alex C

ΒΓΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΔΙΣΚΟΣ POPMOLOTΟV

9 Δεκεμβρίου, 2014 § Σχολιάστε


Εκτος απο το κλιπ για το 1ο κομματι (δειτε προηγουμενο ποστ) βγηκε ΚΑΙ ο δισκος, απο την ΦΥΤΙΝΗ.

FRONT

Κάντε κλικ στη φωτο, η στον αποκατω συνδεσμο:

https://fytini.bandcamp.com/album/popmolotov

ΝΕΟ VIDEO CLIP – ΞΑΝΑΧΟΡΕΨΤΕ (ΟΙ ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ)

9 Δεκεμβρίου, 2014 § Σχολιάστε


VIDEO

Το νεο μου βιντεο κλιπ για το 1ο τραγουδι απο τον νέο δίσκο «POPMOLOTOV» ειναι ηδη στο youtube !!!

Κάντε κλικ στην πανω φωτογραφία, για να το προβάλετε!


Θα το βρειτε (ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ ΟΛΑΚΕΡΟκαι στο site μου, στον σύνδεσμο www.reverbnation.com/alexc αλλα και στην ΦΥΤΙΝΗ: https://fytini.bandcamp.com/album/popmolotov

 


ΤΡΑΓΟΥΔΙ, ΣΤΙΧΟΙ, PERFORMANCE: ALEX C

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: WILLIAM DARLADANIS

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΗ: ΦΥΤΙΝΗ

MAKEUP ARTIST: Alcestis M. Aktipis [BlackCat]

ΧΟΡΕΥΤΕΣ: Alx Lightning, Ilektra Spark, Eleanna BlackEyebrow, Celestial Oxentra, Vasilis Triou, Toufa, Apostolis Zaharoulis


Η ιστοσελίδα της δισκογραφικής ΦΥΤΙΝΗΣ είναι η εξής: www.fytini.com

Το channel της πολυαγαπημενης μου δισκογραφικής ΦΥΤΙΝΗΣ στο YouTube είναι το εξής: https://www.youtube.com/channel/UC3p7FE_KXD6_z22yNbAd50w

ΝΕΟΣ ΔΙΣΚΟΣ, ΝΕΑ ΖΩΗ: POPMOLOTOV

27 Νοεμβρίου, 2014 § Σχολιάστε


pretext

Ειμαστε ΜΑΚΑΒΡΙΑ fractals, διοτι αναμενουμε την αναποφευκτη αμαξοστοιχια του θανατου, αλλα με τις πραξεις και υπάρξεις μας, φτιαχνουμε ενα hell of a damn good party στον σταθμο του τρενου των μελλοθανατων.


Ο ΔΙΣΚΟΣ: https://fytini.bandcamp.com/album/popmolotov

VIDEO CLIP: https://www.youtube.com/watch?v=IAa5JR0Qhn8

 

Ξεκινάω ένα νέο μονοπάτι, σκοτεινό, μακάβριο, ονειρεμένο και γεμάτο σεξουαλικότητες σε μέρη της ολότητάς μου που δεν ηξερα οτι υπήρχαν. Καλό μου ταξίδι.

Αρχες Δεκεμβρη βγαινει το 1ο single αλλα και το αντιστοιχο video clip απο τον δισκο POPMOLOTOV, που λέγεται ΞΑΝΑΧΟΡΕΨΤΕ (ΟΙ ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ).

Το τραγούδι ειναι μια προτροπή για εξεγερσιακη αφύπνιση μετά από χρόνια πολιτικής αδράνειας.

Το πλήρες άλμπουμ POPMOLOTOV, απο πλευρας τεχνικης ειναι μια ωδη στο ξεψυχισμα του μετα-μοντερνισμου. Έχει και στοιχεία Post-Autonomous Art, διότι το πραγματικό έργο τέχνης είναι ο αντίκτυπος που θα έχει στην κοινωνία. Πως θα προχωρήσουμε τεχνικά εάν δεν πούμε ένα αντίο σε μορφές τέχνης που μας απασχόλησαν πάρα πολλά χρόνια? Πως θα προχωρήσουμε εάν το τελευταίο μας έργο πριν την μεταμόρφωση δεν δίνει μεζεδάκια για το μέλλον ως ένα κουκούλι κάμπιας που κάτω απο την σωστή ηλιαχτίδα «καρφώνει» το τι πεταλούδα θα βγεί απο μέσα, ύστερα?

Απο πλευρας περιεχομενου, ειναι μια προπαγανδα εναντια σε κομματια της κοινωνιας που εκφασιστηκαν, που δηλωνουν περηφανα τις ομοφοβιες τους, τις ξενοφοβιες τους, και την ισλαμοφοβια τους. Είναι επίθεση. Είναι δήλωση ότι είμαστε πολλές. Είναι ταμπελίτσα που λέει ότι πλέον κάποιοι ειμαστε μαχητικοί πούστηδες, εργατικής τάξης, με ολιστική αντιμετώπιση σε αυτά που μας στερούν ελευθερίες, και όχι μερική πάλη. Είναι ενα κωλόχερο στους gay χορηγούς, στα gay ταξιδιωτικά πρακτορεία, και στην ομοκανονικότητα που θέλει όλους να μας παντρέψει -όχι μονο με τον σύντροφό μας-, αλλά και με την Στρέιτ κυριαρχία, ώστε να γίνουμε «αποδεκτοι επιτέλους».

Δεν θέλουμε να γίνουμε αποδεκτοί, κάποιοι. Θέλουμε να παραμείνουμε στα χαρακώματα. Αυτό είμαστε. Εξεγερσιακές υπάρξεις, που η εφησύχαση μας προκαλεί κατάθλιψη, μοναξιά και καταστροφή της διαδικασίας του becoming. Ο εαυτός σου δεν είσαι όταν ξαφνικά τελειοποιήσεις τις διαδικασίες μεταμόρφωσης, αλλά όταν δεν σταματάς να μεταλάσσεσαι συνεχώς, ώστε να λικνίζεσαι πολιτικά απέναντι σε έναν εχθρό ο οποίος επίσης λικνίζεται επιθετικά (αν κ ποτέ δεν θα λικνιστεί όπως εμείς).

Οι δημιουργίες μας, θα ειναι παρεα κ στηριγμα σε ανθρωπους που νομιζουν οτι ηττηθηκαμε.
Εναντιωνεται σε ανθρωπους ακομη και ‘κοντινους μας’ πολιτικα, που δεν ΑΝΤΕΧΟΥΝ υποκειμενα που δεν χωρανε σε συγκεκριμενα κουτακια, εστω εναλλακτικα (π.χ. ΜΟΝΟ γκει, ΜΟΝΟ αναρχικος, ΜΟΝΟ πρεζακι, ΜΟΝΟ καλλιτεχνης, ΜΟΝΟ τρελος, ΜΟΝΟ μοναχικος, ΜΟΝΟ καταθλιπτικος, ΜΟΝΟ μη-«ομορφος», ΜΟΝΟ μη able-bodied).

Οχι, οι ανθρωποι ειναι τετραδιαστατα οντα:
Η πανεμορφη ιδιαιτεροτητα της καθεμιας χτιζεται απο την επαμφοτεριζουσα και λικνιζουσα υπαρξη της, καθως ειμαστε οντα που ανηκουν σε πολλαπλες ταυτοτητες, οι οποιες ειναι μη-μονολιθικες στο χρονο, αλλα κ στην στιγμη.
Ειμαστε ΜΑΚΑΒΡΙΑ fractals, διοτι αναμενουμε την αναποφευκτη αμαξοστοιχοια του θανατου, αλλα με τις πραξεις μας, φτιαχνουμε ενα hell of a damn good party στον σταθμο του τρενου των μελλοθανατων.

Ναι, όσο ‘τρελος’ και ‘non-abled’ είμαι, παλεύω για να γίνομαι (to become) ένα τοσο χαρουμενο ον! Και είναι η πιο δύσκολη πάλη απο ΌΛΕΣ ΌΣΕΣ αναφέρω εδώ.

Για αυτο το βίντεο κλίπ, πρωτη φορα ημουν και πισω απο τις καμερες/δημιουργια αλλα ΚΑΙ απο μπροστα. συνηθως εκανα ενα απο τα 2. Ειτε ημουν βοηθος σκηνοθετη, βοηθος curator, βοηθος χορογραφου, ιδιος ο χορογραφος/σκηνοθετης, ΕΙΤΕ επαιζα σε παραστασεις χορευτικες, θεατρικες,η απλως performance art.

Ο Συνδυασμος αυτος με τεσταρε κατα ποσο εχω αφομοιωσει ολα οσα διδαχθηκα στη σχολη, αλλα και συνεχιζω να διδασκομαι ως μαθητης της πολιτικης τεχνης. Επισης με τεσταρε κατα ποσο μπορω να οργανωσω ατομα ωστε να δουλεψουμε σαν ρολοι.

Πετυχε 30% επειδη δουλεψα οσο πιο σκληρα μπορουσα, αλλα 70% διοτι οι ΑΤΟΜΑΡΕΣ που συνεργαστηκαμε ειναι iconic, και θα απασχολησουν το ελληνικο παρακμιακο zeitgest, σμιλευοντας την κοινωνια με πολυ αιχμηρα εργαλεια.

Ας μην μιλαμε για ‘καριερες’ και ‘πρωταγωνιστες’:
Η Τεχνη ποτε δεν σταματα να ειναι δασκαλος σου. Ακομη και σε 40 χρονια ενασχολησης, οφειλεις να δηλωνεις μαθητης της και ΟΧΙ καριερίστας της.

Αποψη μου.
Σας αγαπω ολους. ΟΛΟΥΣ.

To site της δισκογραφικής μου, ΦΥΤΙΝΗΣ: http://www.fytini.com
To site μου, Alex C: http://www.reverbnation.com/alexc
Ποίηση: http://junkiefaggot.tumblr.com

ΤΡΑΓΟΥΔΑΩ ΣΤΟ QUEER FESTIVAL 9 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΒΡΑΔΙ ΛΑΙΒ!

6 Μαΐου, 2014 § Σχολιάστε


Image

ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ

28 Φεβρουαρίου, 2013 § 2 σχόλια


noone

Η ΛΟΓΙΚΗ, ειναι ενα απο τα αμέτρητα πιθανα μοτιβα συνειρμών των σωμάτων μας, το οποίο όμως χαίρει μοναδικής επικύρωσης απο τον Πολιτισμό μας. Οποιοδήποτε άλλο μοτίβο αλληλουχίας ιδεών, δεν επικυρώνεται ως επιστημονικό, ως αληθινό –ή, στην καλύτερη περίπτωση, δεν εγκρίνεται ως εργαλείο σκέψης για επιστημονικές πρακτικές. Πολύ απλά, ό’τι άλλο, δεν υπάρχει.

Η λογική είναι αριστοκρατία. Η λογική είναι η παρέλαση των υποστηρικτών απολυταρχικών καθεστώτων. Η λογική είναι αρρενωπή. Η λογική είναι ο χαμός της αναρχίας. Η λογική είναι ο λόγος που ψάχνουμε την αιτία της δυστυχίας μας σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτήν.

Προφανώς, ο συνειρμός της λογικής, ταυτίζεται με την έννοια της Νηφαλιότητας, καθώς και με την έννοια των Σώων Φρένων, δηλαδή της Νευροτυπικής κατάστασης στον τομέα της Ψυχικής Υγείας. Κοινώς, ο «λογικός» άνθρωπος (αυτός που σκέφτεται και δρα «λογικά») είναι αυτός που μετατόπισε το Χριστιανικό ιδεολόγημα της «Παρθενιάς» από τα σεξουαλικά του όργανα προς τον εγκέφαλό του, και επιπροσθέτως, δεν είναι «τρελός» από την «φύση» του.

Πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα, παρατηρούμε ότι για να είναι κάποιος κοινωνικά παραγωγικός, για να βρει δουλειά και για να επιβιώσει, οφείλει να κατασκευάζει αποκλειστικά Λογικές Περσόννες μέσω τεχνολογιών πειθάρχησης, ειδάλλως καταδικάζεται στο περιθώριο, στον εγκλεισμό, ή ακόμη και στον μη-εθελοντικό θάνατο. Ο άνθρωπος έδωσε όρκους πίστης στην θρησκεία της λογικής (αργότερα θα δούμε ότι η θρησκεία είναι η Επιστήμη), πολύ πριν εμφανιστούν στον πλανήτη οι οργανωμένες θεϊστικές θρησκείες όπως τις ξέρουμε σήμερα. Η σκληρότητα του αγνώστου του Θανάτου, και η γεμάτη φόβο ζωή, τον έστρεψε προς δομές ιεράρχησης και εξουσίας, εγκαταλείποντας την νηνεμία της παράδοσης και του συλλογικού. Έτσι, μέσα από ένα –καθόλου τρελό- ταξίδι στην Ιστορία, ο άνθρωπος συγκροτούταν ως Homo Neurotypicus. Οι Εξαιρέσεις κάθε τόπου και χρόνου, απλώς έχουν μια γενεαλογία επίμονης ενσωμάτωσης στον Homo Neurotypicus, που συνεχίζεται δίχως τελειωμό, θέτοντας το ενδιαφέρον ερώτημα: Θα βρεθεί στιγμή στο μέλλον όπου η ύπαρξη και ο ορισμός του «άλλου» ως τέτοιου, θα πάψει να είναι δυνατή?

Μην με παρεξηγήσετε: Σε καμμια περίπτωση δεν εννοώ ότι υπάρχει μόνο ένα δίπολο είδους συνειρμών στον άνθρωπο, τύπου «Λογικό/Παράλογο» ή «Λογική/Τρέλλα». Όπως θα πληκτρολογήσω παρακάτω, υπάρχουν αρκετές τεχνολογίες στην ύπαρξή μας –μοτίβα συνειρμών- τις οποίες σε καμμία περίπτωση δεν θα ιεραρχήσω, ούτε θα τις τοποθετήσω εξ’ορισμού απέναντι από την λογική: Απλώς υπο τις παρούσες πολιτισμικές συνθήκες, υπάρχουν στην σκιά της, και είναι καταδικασμένες να μην βοηθούν νέες μορφές επιστήμης να παρατηρήσουν, να εξηγήσουν, να τμήσουν και να αναποδογυρίσουν τον κόσμο γύρω μας αλλά και τον κόσμο μέσα στα σώματά μας.

Οι εφευρέσεις του ανθρώπου έχουν μια συγκεκριμένη και κατεγραμμένη Ιστορία. Διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές της, μπορούμε να συναρμολογήσουμε συμπεράσματα για το ποιόν της Επιστήμης, καθως και να ψηλαφίσουμε τα όριά της, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η ίδια –αλλά και οι πιστοί της- εμμένουν στην ιδέα ότι η εξέλιξή της και οι δυνατότητές της είναι ατέρμονες, θυμίζοντας τρομακτικά την πολύ βολική «αμέθεκτη» φύση του θεού των χριστιανών.

Η κάθε πρωτολεια εφεύρεση του ανθρώπου βασίστηκε στην σχέση της υλικότητάς του με αυτο που αποκαλούσε «φύση». Ο τροχός εφευρέθηκε επειδή κάποια στιγμή, κάποιος, εβαλε τα πράγματα κάτω και αντιληφθηκε τη σχέση του κυκλικού σχήματος με την βαρύτητα (πολύ πριν της δώσει καν ονομασία). Οι (1)παρατηρήσεις του, τα (2)πειράματα και τα (3)αποτελέσματα (Επιστήμη) είχαν τον άνθρωπο ως κέντρο, καθ’ότι χρησιμοποίησε τις αισθήσεις του για να διαβεί αυτό το τρίπτυχο. Μέσα στο χάος πληροφορίας που είναι το Σύμπαν, οι αισθήσεις μας δημιουργούν ένα πτωχό «κάδρο» προκειμένου να υπάρξουμε, κάδρο το οποίο απέχει μακράν από οποιαδήποτε αντικειμενική αλήθεια (εάν υπάρχει). Συμπερασματικά, η κάθε εφεύρεση του ανθρώπου, είναι μια υλική προβολή των ικανοτήτων/περιορισμών του, και σε καμμία περίπτωση κάποιο αποτέλεσμα κάποιας αντικειμενικής εξέτασης κάποιας δήθεν αντικειμενικής πραγματικότητας. Οι εφευρέσεις του ανθρώπου αντικατοπτρίζουν το πως βλέπει το Σύμπαν υποκειμενικά.

Το ΓΙΓΑΝΤΕΙΟ πρόβλημα ξεκινά με το ότι ο άνθρωπος χρησιμοποίησε τις εφευρέσεις καθεαυτές, για να παρατηρήσει λεπτομερέστερα –κατ’ αυτόν- τον κόσμο γύρω του, και τις έκανε εργαλεία παραγωγής θεωριών, συμπερασμάτων, κλπ. Αντι να αντιληφθεί τον περιορισμό του να παρατηρείς ένα σύστημα ΜΕΣΑ στο οποίο ανήκεις, ανήγαγε το υλικό σε φορέα της Αλήθειας. Φτάνοντας στο σήμερα, οι τρομερά περίπλοκες τεχνολογίες που απολαμβάνουμε, διατρέχονται από το ίδιο σφάλμα, διότι γενεαλογικά η αλυσίδα δεν έσπασε ποτε: Όπως το μικροσκόπιο κάποτε βασίστηκε στην ανθρώπινη όραση, έτσι ακριβώς, τα μαθηματικά (που ειναι Εφεύρεση κατ’εμέ και πολλούς άλλους) βασίστηκαν σε περίπλοκους ανθρωποκεντρικούς συσχετισμούς, η Ιατρική δεν ξεπέρασε ποτέ τον κρυφό της πόθο για Αθανασία, και τα πειράματα στο CERN προσπαθούν να «κοιτάξουν» σε τόσο εξωτικά μικρής κλίμακας τοπία μπας και βρουν καναν προγραμματιστή πίσω από το simulation της ζωής. Επιστημονικές επιθυμίες οι οποίες όλες διατρέχονται απο την υποκειμενική φύση της ανθρώπινης παρατήρησης, απο την πιο απλη έως την πιο περίπλοκη.

Αφού λοιπόν συμπερασματικά η επιστήμη ποτέ δεν θα είναι αντικειμενική διότι δεν μπορεί να βγεί έξω από το αντικείμενο παρατήρησής της, έχει τους εξής αυτοσκοπούς: 1.Την συνεχή περιπλοκοποίησή των μέσων και συμπερασμάτων της, 2.Την συνεχή ψευδο-αποκωδικοποίηση της φόδρας του χωρο-χρόνου (αφου ανήκει σε αυτό το σύστημα που προσπαθεί να «κρακάρει»), 3.Την συνεχή αύξηση της περιπλοκότητας της διαμεσολάβησης ενός σώματος από κάθε τι άλλο (τεχνολογίες και κοινωνική δικτύωση), 4.Την διατήρηση μιας ουτοπικής ελπίδας ότι κάποτε θα μας λύσει όλα τα προβλήματα (συμπεριλαμβανομένου και του θανάτου), 5. Την δημιουργία κυρίαρχων λόγων περί κανονικοτήτων σχετικά με τα σώματά μας (duh).

Αξίζει να αναφέρουμε ότι ακόμη και σε περιπτώσεις όπου μια πτυχή της ανάγνωσης του όλου απο την επιστήμη αντικρούει μία άλλη, η ίδια έχει φροντίσει να τις κανονικοποιήσει, ονομάζοντας την συνθήκη «Παράδοξο – Paradox». Άλλωστε ο Νο1 κανόνας περί των κανόνων, είναι ότι υπάρχουν πάντοτε εξαιρέσεις.

Δυστυχώς για τους Νευροτυπικούς, όσο και να ψηλαφείται η φόδρα του χωροχρόνου, πολλοί άνθρωποι γουστάρουν να ασχολούνται με τα Νοήματα. Γουστάρουν να εναποθέτουν τα δικά τους νοήματα επάνω σε λέξεις και πράγματα που βρήκαν ήδη βαπτισμένα και επεξηγημένα όταν ήρθαν σε αυτόν τον πλανήτη, ανατρέποντάς τα. Μέσα στην Ασχήμια ενός κόσμου που ο αληθινός θάνατος είναι ο κάθε ορισμός, αυτοί είναι Κουκλάρες. Και μέσα στο ζόφο ενός κόσμου που θέλει να είναι Νευροτυπικός, αυτοί έχουν Ψυχολογικά Προβλήματα.

Αρέσει σε %d bloggers: