Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΜΕΘΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ Η ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

5 Οκτωβρίου, 2008 § 2 Σχόλια


Η περίπλοκη σχέση του ανθρώπου με τις ψυχότροπες ουσίες έχει ουσιαστικά ξεκινήσει με την παρουσία του σε αυτόν τον πλανήτη. Αμέτρητες καταγραφές παρουσιάζουν πολιτισμούς του παρελθόντος να έχουν οργανική χρήση των ουσιών αυτών, και μάλιστα πολύ συχνά ενταγμένη στην κοινωνική σφαίρα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η χρήση μανιταριών ψιλοκυβίνης (Psilocybe Cubensis) από τους Μάγιας, αλλά και η δυνατή σύνδεση των ανατολικών λαών με την Κάνναβη (=μπάφοι).

Η αρνητική κοινωνική συνείδηση απέναντι στις ψυχότροπες ουσίες, καθώς και η απαγόρευση τους, είναι πρόσφατο -για την ιστορία- φαινόμενο, και υπογραμμίζει έντονα τα σχέδια των εξουσιαστών για την πνευματική καταστολή των ανθρώπων.

Ψυχεδελικές ενθεογενείς ουσίες όπως η κάνναβη, τα μανιτάρια ψιλοκυβίνης, το LSD, το DMT, με την ικανότητα τους να διαποτίζουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο με «φίλτρα» τα οποία μπορούν να δώσουν μια ευρύτερη αντίληψη για αυτό που αποκαλούμε «πραγματικότητα», αλλά και μία πιο καθαρή αντίληψη για το μόρφωμα που αποκαλούμε «Δυτικός Πολιτισμός», παραμένουν στην παρανομία, με το επιχείρημα ότι, αν και δεν είναι ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν εθισμό, δύναται να ξυπνήσουν ψυχωτικά επεισόδια σε ανθρώπους που πιθανόν να έχουν την τάση αυτή.

Για άλλη μια φορά, η προληπτική πολιτική του φόβου, σε όλο της το μεγαλείο (βλέπε AIDS).

Σε περίπτωση που η χρήση ψυχεδελικών ουσιών ήταν διαδεδομένη στον πολιτισμό αυτό, η κατάσταση θα ήταν αρνητική για τους εξουσιαστες: Αφενός η αίσθηση του χρόνου θα επανα-οικιοποιούταν από τον καθένα, και αυτό θα καθιστούσε τα πράγματα «αντιπαραγωγικά», και αφετέρου τα συμπεράσματα και οι αισθητικές που θα προέκυπταν από τις εμπειρίες αυτές, θα ήταν κάθετα αντίθετες με αυτό που συμβαίνει γύρω μας. Και βεβαίως, σε μαζικό επίπεδο αυτό θα ήταν επικίνδυνο για το σύστημα.

Ναρκωτικές ουσίες όπως το αλκοόλ και η ηρωίνη, τσιτωτικές ουσίες όπως η κόκα και η νικοτίνη που όντως μπορούν να δημιουργήσουν μια σχέση εξάρτησης, προωθούνται από τα κράτη (νομίμως και μή) ώστε να δημιουργούν σε ανθρώπους καταπιεστικές συνθήκες απόγνωσης σε αναζήτηση για την ουσία που επιθυμούν. Η παρανομία κάποιων ουσιών (όπως η ηρωίνη) και βοηθά στο να καταστέλλονται χειρότερα οι χρήστες αυτής της ουσίας που επιθυμούν καθημερινή χρήση, αλλά και να ενισχύεται η οικονομία του εκάστοτε κράτους από τα έσοδα της «αγοράς» αυτής.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι η απαγόρευση των ουσιών βοηθά στην καταστολή της συνειδητότητας, της φαντασίας και της επιθυμίας του ανθρώπου, και από την σκοπιά της έλλειψης ψυχεδέλειας, αλλά και από την σκοπιά της συντήρησης των «εθισμών». (Τα εισαγωγικά τα βάζω διότι πιστεύω ότι οι κοινωνικές συνθήκες ορίζουν τον εθισμένο, όχι μία ουσία. Για φανταστείτε να γινόταν παράνομο το τσιγάρο ΣΗΜΕΡΑ…)

Από την άλλη, ατομικότητες του αναρχικού χώρου έχουν την -σεβαστή για τις προθέσεις τους- άποψη, ότι «τα ναρκωτικά» (sic) συντελούν αρνητικά στην επαναστατικότητα του υποκειμένου.

Αρχικά, να δηλώσω ότι δεν μπορεί ένας αντικρατικός χώρος να ακολουθεί το κρατικό «λεξιλόγιο» και να βάζει όλες τις ουσίες στο ίδιο τσουβάλι αποκαλώντας τις «ναρκωτικά». Ναρκωτικές ουσίες είναι αυτές που καταστέλλουν το νευρικό σύστημα και δύο παραδείγματα είναι η πρέζα, και το ΑΛΚΟΟΛ (διότι υπάρχει η άποψη ότι ο επαναστάτης, την μπυρίτσα του την πίνει…. τα άλλα είναι τα «κακά»).

Δεύτερον, δεν υπάρχει καμμία κριτική στο πως η παρανομία ορισμένων ουσιών δημιουργεί την αντι-κουλτούρα αυτή που τόσο απεύχονται. Σε περίπτωση που το αλκοόλ γινόταν παράνομο αύριο, οι περισσότεροι θα γινόμασταν ακριβώς όπως οι χρήστες ηρωίνης που οι κοινωνίες αποκαλούν αφοριστικά «πρεζάκια», και δεν υπερβάλλω καθόλου αν σκεφτούμε το πόσες φορές καταναλώνουμε αλκοόλ την εβδομάδα, και τι θα γινόταν αν δεν το βρίσκαμε και εάν η τιμή ενός ποτηριού εκτοξευόταν στα 50 ευρώ!!!

Επομένως, βγάζοντας το αλκοόλ απ’ έξω, επειδή δεν κατανοούν ότι δεν δημιουργεί πρόβλημα (φανερό) λόγω της νομιμότητάς του, έχουν πέσει στην παγίδα των εξουσιαστών περί ηθικής και νομιμότητας στις ουσίες.

Επίσης, για όσους λένε ότι το αλκοόλ απλά σε ζαλίζει, ενώ το χασίς είναι… ναρκωτικό και σε στέλνει, να παραθέσω ότι πεθαίνουν ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ άνθρωποι ετησίως από την χρήση του αλκοόλ και τις προεκτάσεις αυτής της χρήσης, ενώ από την αρχή της ιστορίας μέχρι σήμερα, οι θάνατοι από χασίς, ήταν:

0 (ναι καλά διαβάσατε, μηδέν)

(επίσης θέλει μυαλό για να αντέξεις την ψυχεδέλεια, αν όταν την ακούς σου σκάνε οι σκέψεις του πόσο σφιχτοκώλης και κρυφο-αλλοτριωμένος είσαι, εννοείται ότι θεωρείς το αλκοόλ «άκακο» που σε κάνει να ΜΗΝ σκέφτεσαι. Κρυφο-Έλληνα…)

Τελειώνοντας, θα προέτρεπα τους ανθρώπους να επανακατακτήσουν τις απόψεις τους για το τι θα πει «θέτω το σώμα μου υπό συγκερασμό με μία ουσία», να μελετήσουν καλά το www.erowid.org και να αποφεύγουν το αλκοόλ, την πρέζα, το κάπνισμα και την κόκα. Επίσης να προσέχουν τα νοθευμένα.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ Ως ΜΕΤΑ-ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

3 Οκτωβρίου, 2008 § 1 σχόλιο


Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΩΣ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Σε παλαιότερους καιρούς όπως για παράδειγμα ο Μεσαίωνας (476-1000 μχ) στην Ευρώπη, η κοσμοθεωρία και η συνειδητότητα του μέσου ανθρώπου βασιζόταν στην καταπιεστική σχέση μεταξύ του ιδίου και του εξουσιαστή, όπου ο δεύτερος αντλούσε την υπεροχή του ως ο εκλεκτός του θεού.
Ο λόγος της εκκλησίας είχε το αλάθητο, δίχως να παρουσιάζει στην τότε κοινωνία αποδείξεις ή εξηγήσεις για το «πνευματικό-νομικό» καθεστώς αυτό. Ο κάθε άνθρωπος ζούσε μιά ζωή γεμάτη φόβο, προσπαθώντας να μην παρεκκλίνει από τους κανόνες αυτούς, αλλά και εξορίζοντας ανθρώπους όπου χαρακτηρίζονταν από αντι-κοινωνικές συμπεριφορές (μάγισσες, αιρετικοί, κλπ) συχνά στέλνοντάς τους σε έναν επώδυνο θάνατο.

Άνθρωποι όπως ο Κοπέρνικος, όπου με μία θεωρία τους μπορούσαν να αντιστρέψουν την κοσμοθεωρική συνειδητότητα (paradigm shift), ενώ θεωρήθηκαν αιρετικοί, εντέλει με την επιβεβαίωση της θεωρίας τους γκρεμίσαν τις νορμες και τις αντιλήψεις όλου του πληθυσμού για τον κόσμο που τους περιβάλλει, και εγκαθιδρύσαν ένα νέο, παρόλο που η παλιά αντίληψη βοηθούσε την εξουσία με διαφόρους τρόπους.

Στους σύγχρονους, μετα-μοντέρνους καιρούς, η κοσμοθεωρία και η συνειδητότητα του μέσου ανθρώπου βασίζεται στην καταπιεστική σχέση μεταξύ του ιδίου και των εξουσιαστών, όπου οι δεύτεροι αντλούν τις πρακτικές τους μέσω ενός εξορθολογισμένου τρόπου αντίληψης της πραγματικότητας, μέσω της επιστήμης, η οποία και δίνει λογικές απαντήσεις για το πώς λειτουργεί το σύμπαν γύρω μας, αλλά και ορίζει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν, δυσλειτουργούν αλλά και θεραπεύονται οι υποστάσεις μας (Ιατρική)

Ο λόγος της επιστήμης έχει το αλάθητο. Τό ότι το αντιβιοτικό κατα 90% θα θεραπεύσει την γρίπη που μας ταλαιπωρεί είναι απόλυτα αποδεκτή αλήθεια, χωρίς όμως να έχουμε βρεθεί ποτέ παρόντες στην κατασκευή του χαπιού στο εργαστήριο, χωρίς να είμαστε σίγουροι για το τί περιέχει, και -ακόμα χειρότερα- με σεβαστά ποσοστά πειραματό-ανθρώπων που θεραπεύονται μυστηριωδώς με την χρήση placebo χαπιών (=χάπι που περιέχει απλά ζάχαρη ή κάτι άλλο αδρανές) που τους έχουν παρουσιαστεί ως αληθινά.

Οι «φορείς του ιού HIV», που αν και δεν έχει απομονωθεί ποτέ ο ιός στο εργαστήριο, και με τρανταχτές αποδείξεις ότι το σύνδρομο ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS) δημιουργείται εντέλει απο την χρήση των αντιρετροϊκών χαπιών, σε περίπτωση που αρνηθούν να υποβάλλουν το σώμα τους στην δύσκολη θέση του να δεχθεί την αγωγή, αντιμετωπίζονται όπως οι μάγισσες του μεσαίωνα (προφανώς είτε την δεχθούν είτε όχι).
Μην ξεχνάμε ότι ολόκληρες φαρμακοβιομηχανίες πλουτίζουν ετησίως από την πώληση αυτής της πανάκριβης αγωγής.

παραδειγματικές πηγές: www.virusmyth.com αλλά και video.google.com/videoplay?docid=3983706668483511310

Συνεχίζοντας, θα ήθελα για αυτόν τον λόγο να κάνω μια κριτική στο δίπολο Υλισμός-Θρησκεία, ή Υλισμός-Ιδεαλισμός, ή όπως αλλιώς μπορεί να τοποθετηθεί, δεν ξέρω.

Είναι οι δυό όψεις του ίδιου νομίσματος.

Σε κάθε ιστορική στιγμή, η εξουσία χρειάζεται ένα κοσμοθεωρητικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινούνται τα μυαλά των ανθρώπων, ώστε να καταστέλλει την πνευματική εξέλιξη των ανθρώπων καλύτερα. Σε στιγμές όπου σωστοί άνθρωποι έχουν αμφισβητίσει την τρέχουσα κοσμοθεωρία, οι κοινωνίες (που αναπαράγουν έντονα με την πίστη τους την εκάστοτε αντίληψη) φροντίζουν να «εξοστρακίζουν» τους ανθρώπους αυτούς. Εντέλει οι θεωρίες τους πολλές φορές επιβεβαιώνονται μετά τον θάνατό τους (Τέσλα), χάρη στο διερευνητικό πνεύμα πολλών ανθρώπων.

Έχοντας πίστη στην επιστήμη λοιπόν, δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να προσκυνάμε τους μετα-μοντέρνους παπάδες που λέγονται Γιατροί, Επιστήμονες, Ερευνητές, δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να πληρώνουμε μετα-μοντέρνα συγχωροχάρτια (Εμβόλια, Αντικαταθλιπτικά, Φόροι για Έρευνα), και δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να λαμβάνουμε μέρος στην μετα-μοντέρνα Θεία Κοινωνία (ΜΜΕ, Θέαμα, Lifestyle).

Για το να έχουμε πίστη σε θρησκείες, δεν το συζητάω καν…

Επομένως, ας επανιδρύσουμε την έννοια της γνώσης, και ας αυτονομήσουμε την πορεία προς αυτήν. Ας αρνηθούμε κάθε έτοιμη γνώση-νόμο-εξήγηση για τον κόσμο γύρω μας, και, καταστρέφοντας οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης και εξουσίας (μπλα μπλα κτλ κτλ), ας προσπαθήσουμε να γκρεμίσουμε τα δίπολα Ύλη-Πνεύμα, Υλισμός-Πνευματισμός, Θρησκεία-Επιστήμη, Λογική-Φαντασιοπληξία.

Ο άνθρωπος αρκετά έχει κρατηθεί μακριά από την αυτόνομη ανάπτυξη της φαντασίας του.

ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ, ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

2 Οκτωβρίου, 2008 § Σχολιάστε


Ζούμε την εποχή της μετα-μοντέρνας κοινωνίας, όπου ο όρος αυτός δεν χρησιμοποιείται μόνο για να περιγράψει την ιστορική και χρονική στιγμή που ζούμε, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο πλέον αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, την κοινωνική μας ύπαρξη, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο υπάρχουμε μέσα σε αυτές.

Ως μεταμοντέρνα αντίσταση, εννοώ την βίαιη, αυτόνομη, αυτοκαθοριζόμενη και μονίμως αυτο-αμφισβητούμενη καταστροφή και αποδόμηση όλων εκείνων των στοιχείων της ζωής μας που μας αποτρέπουν από το να βιώσουμε μία κοινωνική αλλά και συνηδεισιακή ελευθερία.

Ο κρατισμός, η αστυνόμευση, η έννοια του «έθνους», οι θρησκείες, η έννοια της «οικογένειας», η ψεύτικη ανάγκη του να «αναπαραγόμαστε», οι καταπιεστικές κοινωνικές σχέσεις και δομές που συνεπάγονται από τα άνωθι (ρατσισμός, σεξισμός, ομοφοβία), η συντήρηση της πατριαρχίας, οι βιασμοί, οι ψεύτικες ανάγκες, η έμφυλη τρομοκρατία και η καταπίεση της επιθυμίας, η πόλωση των στοιχείων του ανθρώπου σε πολλά επίπεδα (νούς-σώμα, καλό-κακό, νόμιμος-παράνομος), η θεοποίηση της εικόνας και  του χρήματος, ο θάνατος της φαντασίας, ο θάνατος της μέθης, είναι τα μέσα εκείνα που οι άνθρωποι συντηρούν ώστε να κρατάνε τους εαυτούς τους σε κατάσταση αδράνειας, τυφλής αποδοχής και υποταγής, αισθητικής πτώχευσης, αλλά και απομάκρυνσης από την ηδονή του να ζείς ελεύθερα και του να υπάρχεις.

Στην μεταμοντέρνα κοινωνία, οι περίπλοκες κοινωνικές σχέσεις είναι τέτοιες ώστε καθιστούν δύσκολο τον διαχωρισμό μεταξύ «θύτη και θύματος» – «κράτος και πολιτών» – «καλών και κακών», διότι όλες τις έννοιες ως ατομικές μονάδες, τις βιώνουμε και τις αναπαράγουμε (αρκετές μή-ηθελημένα).

Καταφέρνοντας να εντοπίσουμε την αρχή και το τέλος της καταπίεσης της επιθυμίας στον τρέχων πολιτισμό που ζούμε, θα μπορέσουμε να μεταβούμε στην αρχή μιας εποχής όπου με το να παίρνει ο κάθε άνθρωπος την μοίρα του στα χέρια του και να ζεί και να σκέφτεται αυτόνομα, μη αποδεχόμενος την εξουσιαστική καταπίεση από όπου και αν προέρχεται, θα αρχίσουν οι σάπιες, ζοφερές και θανατηφόρες κοινωνικές υπάρξεις και σχέσεις να καταστρέφονται, η αντίληψη του ανθρώπου για την πραγματικότητα θα βασίζεται στους δικούς του τρόπους και εμπειρίες, η αίσθηση του χρόνου θα είναι στα χέρια του καθενός στο πως θα την χειριστεί, θα αντικατασταθεί το «ο χρόνος είναι χρήμα» με το «ο χρόνος είναι ότι γουστάρω εγώ/εμείς», και όσοι εμμείνουν να προσπαθούν να συντηρούν μέρη του παλιού κόσμου θα βεθούν μπροστά στην οργή των ανθρώπων εκείνων που θα εξεγερθούν από βαρεμάρα, πλήξη, οργή, μονοτονία, ζόφο.

Είναι οι κατάλληλοι καιροί για τους ανθρώπους να εξερευνήσουν την φαντασία τους, να τολμήσουν να ζήσουν σαν λύκοι, να αντιληφθούν την αξία της καταστροφής όταν μέσω της πρόκειται να γεννηθεί η ελευθερία, να καταλάβουν το πώς μπορούμε να καταστρέψουμε το βόλεμα και την ευκολία και να αρνούνται να καταστέλλουν την υπόστασή τους.

Ας αρνηθούμε να υποταχτούμε στο πρόταγμα φόβου που πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας. Κανένας φιλήσυχος πολίτης δεν πρόκειται να βρεί την ευτιχία και την ελευθερία μέσω της ρουφιανιάς και του βολέματος.

Τώρα που οι καιροί είναι ημι-συνθετικοί, είναι η κατάλληλη ώρα για δράση και για δημιουργία.

Αρέσει σε %d bloggers: