ΕΚΛΕΙΨΗ ΗΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 21 + ΦΟΒΕΡΟ ΑΓΧΟΣ/ΦΟΒΟΣ ΟΛΩΝ

19 Αυγούστου, 2017 § Σχολιάστε


eclipse

ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΗ/TRANCE ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ ΑΝ ΤΗΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΤΕ.

ΤΑΡΩ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΜΟΝΟ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΑ, ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΓΡΑΦΗ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΗ

ΓΕΝΙΚΑ ΒΑΛΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΑΣ (ΕΙΔΙΚΑ ΠΑΝΚ ΚΑΙ DIY ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ).

ΤΟ ΛΕΩ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ. ΕΙΔΑΛΛΩΣ Η ΕΚΛΕΙΨΗ ΘΑ ΣΑΣ ΣΥΝΤΑΡΑΞΕΙ ΑΣΧΗΜΑ.

Ειμαι καλύτερα από ποτέ, και έχω ξεκινήσει αστικές-σαμανιστικές θεραπείες (δωρεαν φυσικά/δομικά), ο οποίος ήτο και ο σκοπός μου για το 2017, με φοβερες Θυσίες για το Κοινωνικό μου.

Το δηλώνω ευθέως εδώ επειδή αναγνωρίστηκα Ως Τέτοιος (αστικος σαμάνος) ήδη >3 άτομα, νηφάλια και «άντε να δούμε».

Είδαν, θεραπεύτηκαν.

Η μεγαλύτερή μου τιμή, καθώς δεν προ-έβαλα ταμπέλα στη θεραπεία, και τα άτομα αυτά είπαν ότι είναι «σαμανισμός» από μόνα τους.

Είναι Αστικός Σαμανισμός, αλλά αυτά είναι technicalities

ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΨΗΤΟ ?

 

Είναι πολύ σημαντικό, και ήδη όλες πρέπει να νιώθετε ένα ΦΟΒΕΡΟ ΑΓΧΟΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ BUILD UP καθώς έρχεται η 21η Αυγούστου.

Με το δίκιο σας, καθώς οι εκλείψεις Ηλίου (ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΑΥΤΗ!) ουσιαστικά σαν «ΚΟΣΜΙΚΗ ΣΦΑΛΙΑΡΑ», μας ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΕΠΙ 100 ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ προς τα μονοπάτια που ο Ξενέρωτος Εαυτός μας (οι «new age» τον λένε «ανώτερο εαυτό» — μακριά από αυτούς… θέλουν κ λεφτά να πούμε κ πουλάνε παραμύθια…), μας έχει βάλει σαν σημαδούρες στο Τριπ που ζούμε εδώ κάτω, στη Κοσμική Διαβολοβδομάδα, και εάν έχουμε αργήσει, η Εκλειψη θα μας τα φέρει σαν ΜΠΟΥΝΙΔΙ.

Η ΕΚΛΕΙΨΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΧΕΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ, ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ. ΟΛΕΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ LEVEL-UP! (ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΙ ΤΙΜΗΜΑ ??)

lost

ΟΙ ΚΟΥΙΡΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ (σις ή τρανς είναι ΤΟ ΙΔΙΟ μην ακουω Τρανσμισογυνιστικές Καφριλες.) ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΝΟΙΚΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΓΙΑ RESONATE ΣΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΑΥΤΑ — ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟ.

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΑΝΤΡΕΣ ΥΔΡΟΧΟΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ. Ειδικά Μουσικοί 😉

 

ΑΡΧΙΚΑ ΝΑ ΠΩ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΖΩΔΙΑ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΟΥΣ (αν ταιριαζετε με Γη, Φωτια, Αερα, Νερο), και ολες τις φιλοσοφικες βολτες:

Η Εκλειψη αυτή θα είναι η ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ της ζωης μας. Τεχνικες λεπτομέρειες για τον λόγο μόνο από πριβέ, κ από άτομα που κάνω resonate ότι ρωτάν για να μάθουν. Είναι η ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ διότι:


  • Οι Ηλιακες Εκλείψεις είναι σαν «Σεισμοί σε Όλα τα Επίπεδα».
  • ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΟ.
  • Δεν καταλαβαίνει από «ηθική»
  • -Ισορροπημένα ευτυχώς- θα μας δώσει σφαλιάρες ΑΓΡΙΕΣ, οι οποίες ανάλογα το Άτομο (βλέπε κάτω, ή Μέρος ΙΙ), μπορει να γινουν αντιληπτές ως μόνο Αρνητικές, μόνο Θετικές,
  • η μια Σούπα και από τα 2.

 

Α. Ειμαι σίγουρος ότι ΓΥΝΑΙΚΕΣ στις 3 πρωτες μερες του κυκλου τους και οι QUEERS, ήδη το ΑΓΧΟΣ της επερχομενης εκλειψης το νιώθουν ΑΓΡΙΑ σε επίπεδο ΦΟΒΟΥ.

Ψυχραιμία. Οι κοιν. ομάδες που ανέφερα, στάνταρ το Ονειρεύτηκαν, είτε το «Ξέρουν», είτε απλά μελέτησαν και Γνωρίζουν σε ποιόν Οικο του ζωδιακού θα πέσει.

Εδώ εχει σημασία η Αστρολογία, αλλά όχι της Λίτσας Πατέρας. Η ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΗ/TRANCE ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ:

Για παράδειγμα εγω εχω καρα-αγχωθεί, διότι ως Ταυρος με Σκορπιό και Φεγγάρι στον Υδροχόο (fuck me, right?), θα πέσουν δυο αλλαγές Σεισμικές:

Η Μανούλα μου / ή Γιαγιά μου (Μητρική Φιγούρα) είτε θα φύγει από αυτή τη διάσταση (θανατος) είτε θα αρρωστήσει(ουν) άσχημα.

Τα ευχάριστα είναι

1. ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΑ ΚΑΙ ΛΕΦΤΑ (για τεμπελη Σαμανο τι καλύτερο?) και -σοβαρά τωρα-

2. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ότι είμαι όντως αυτό που λέω ότι είμαι τόσα χρόνια και θα μπορώ να θεραπεύω ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ κι όχι μία-μία με ‘εχεμύθεια’.

3. Έκανα κ ένα Level-Up προσφατα και είμαι πολύ efficient.

Ξαναλέω για άσχετους: ΤΖΑΜΠΑ.

 


 

Β. ΤΕΛΟΣ, ΣΤΟ ΨΗΤΟ, ΠΡΑΚΤΙΚΑ, ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ:

Είναι ΑΠΛΟ:

1. Μια μέρα πριν την Εκλειψη, τη Μέρα της, και την Επόμενη: ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΑΥΓΑ ΜΑΣ.
2. ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΛΕΙΣΜΕΝΕΣ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΕΞΕΡΕΥΝΟΥΜΕ ΤΗ «ΣΚΙΑ ΜΑΣ».

Οι Ψυχολογες να το κανουν όπως γνωριζουν, οι Σαμανοι με τον τροπο μας, αλλα το ΚΟΛΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΕΙΨΗ είναι να βουτηξουμε στις σκιες μας (σε αυτά που ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΕΔΩ) και να τα ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΕ ΟΠΛΑ!

3. 40 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ την εκλειψη, αν το κανετε αυτό, θα δειτε ότι θα ειστε από τα Ευνοημένα άτομα, και ας είναι το 90% γύρω σας σε ΠΑΝΙΚΟ, ΠΟΛΕΜΟ, ΦΟΒΟ.

 


 

Υ.Γ. ΑΠΛΑ:

ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΣΤΑ ΑΥΓΑ ΜΑΣ ΣΠΙΤΙ

ΚΟΙΤΑΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ ΜΑΣ, ΤΑ ΑΝΩΡΙΜΑ ΜΑΓΚΙΚΑ ΜΑΣ, ΤΙΣ ΤΥΨΕΙΣ ΜΑΣ, ΚΛΠ, ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ΣΕ ΟΠΛΑ.

ΟΙ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΕΣ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΕΝΑ VOID ΔΙΟΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΕΡΩΤΑ ΖΩΗΣ Η ΕΚΛΕΙΨΗ ΑΥΤΗ

(no comment………)

 


 

Θα κάνω ΜΕΡΟΣ ΙΙ, διοτι τωρα κ δεν χωραει, και δεν προλαβαίνω!

ΠΑΝΤΑ ΑΓΑΠΗ

ΠΑΝΤΑ ΕΚΤΟΣ ΔΙΠΟΛΩΝ

ΑΛΕΞΑΚΟΣ — ΕΛΑΤΕ ΜΟΥ

Σαμάνοι στο Άστυ: «Λούγκρες»

2 Αυγούστου, 2017 § Σχολιάστε


Σύνθεση απο secret/sacred site, credit given only in private message και αν τραβατε ζορι, καθρέπτης:

baphomet

Εις το Διπολον Ον μεν, Ανιθεοκρατικό Δε, οπότε Αγαπάμε Μπαφομετ.

 

 

It is my understanding that what we call “sexual orientation” represents an energetic vibration that manifests in the physical realm as sexual preference. Every quality that we possess, everything that we are is the vibration of our soul(s), whether it is sexuality, artistic talent, or athletic prowess.

When we put it all together I imagine it to be rather like a song, the melody and rhythm being the orchestration of who we are on a soul level. Part of Witchcraft for me has been getting to know this song, and singing it with power.

It is sometimes taught that the point of Sex represents the attraction of forces that exist in a polarity, but what if this can also be understood to reflect resonance? With this in mind we might imagine the energy of the Sex point to be the underlying energy of existence, calling to itself through our awareness, and then merging with us. In my experience this difference is at once both subtle and distinct, allowing for a more deeply personal relationship with the energy.

The “Sacred Hermaphrodite”, the conjoining of the male/female principal is sometimes invoked as the spiritual force that embodies the Queer experience.

It is inaccurate to believe, however, that this is what being gay is: a place in between male and female. It can be that, at times, but it is not only that.

The Yin/Yang model doesn’t accurately describe the Universe in its entirety, just as the God/Goddess model fails to do the same. These are maps and metaphors that we have set into place in an attempt to have a relationship to the cosmos at large, but we should understand that these models themselves can not completely define the Universe.

No model ever could.

“Whatever you may say something is, it is not! … the map is not the territory … the word is not the thing.”

Polarities aside, there are other models that we may adopt in order to understand our unique power. One alternative is the concept of resonance, the idea of like powers calling to each other.

In a Queer relationship we can see this as two (or more) souls of like gender/vibration singing together creating a harmony. We might imagine a duet and the special quality of singing voices merging together. In psychological terms this is the concept of identification; we see ourselves in our partner, or perhaps those qualities in ourselves that we wish to accentuate.

This can be a powerful tool in terms of a magickal practice when applied to the relationships we share with the world, not just our romantic ones. We can see each other, as well as ourselves, in a lover, a star, or a dream.

We identify with the world in a very real sense, and by doing so real power is generated.

We become more fluid, no longer fixed to our limited illusory personality. When we identify with the world, we become the world.

ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ

28 Φεβρουαρίου, 2013 § 2 Σχόλια


noone

Η ΛΟΓΙΚΗ, ειναι ενα απο τα αμέτρητα πιθανα μοτιβα συνειρμών των σωμάτων μας, το οποίο όμως χαίρει μοναδικής επικύρωσης απο τον Πολιτισμό μας. Οποιοδήποτε άλλο μοτίβο αλληλουχίας ιδεών, δεν επικυρώνεται ως επιστημονικό, ως αληθινό –ή, στην καλύτερη περίπτωση, δεν εγκρίνεται ως εργαλείο σκέψης για επιστημονικές πρακτικές. Πολύ απλά, ό’τι άλλο, δεν υπάρχει.

Η λογική είναι αριστοκρατία. Η λογική είναι η παρέλαση των υποστηρικτών απολυταρχικών καθεστώτων. Η λογική είναι αρρενωπή. Η λογική είναι ο χαμός της αναρχίας. Η λογική είναι ο λόγος που ψάχνουμε την αιτία της δυστυχίας μας σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτήν.

Προφανώς, ο συνειρμός της λογικής, ταυτίζεται με την έννοια της Νηφαλιότητας, καθώς και με την έννοια των Σώων Φρένων, δηλαδή της Νευροτυπικής κατάστασης στον τομέα της Ψυχικής Υγείας. Κοινώς, ο «λογικός» άνθρωπος (αυτός που σκέφτεται και δρα «λογικά») είναι αυτός που μετατόπισε το Χριστιανικό ιδεολόγημα της «Παρθενιάς» από τα σεξουαλικά του όργανα προς τον εγκέφαλό του, και επιπροσθέτως, δεν είναι «τρελός» από την «φύση» του.

Πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα, παρατηρούμε ότι για να είναι κάποιος κοινωνικά παραγωγικός, για να βρει δουλειά και για να επιβιώσει, οφείλει να κατασκευάζει αποκλειστικά Λογικές Περσόννες μέσω τεχνολογιών πειθάρχησης, ειδάλλως καταδικάζεται στο περιθώριο, στον εγκλεισμό, ή ακόμη και στον μη-εθελοντικό θάνατο. Ο άνθρωπος έδωσε όρκους πίστης στην θρησκεία της λογικής (αργότερα θα δούμε ότι η θρησκεία είναι η Επιστήμη), πολύ πριν εμφανιστούν στον πλανήτη οι οργανωμένες θεϊστικές θρησκείες όπως τις ξέρουμε σήμερα. Η σκληρότητα του αγνώστου του Θανάτου, και η γεμάτη φόβο ζωή, τον έστρεψε προς δομές ιεράρχησης και εξουσίας, εγκαταλείποντας την νηνεμία της παράδοσης και του συλλογικού. Έτσι, μέσα από ένα –καθόλου τρελό- ταξίδι στην Ιστορία, ο άνθρωπος συγκροτούταν ως Homo Neurotypicus. Οι Εξαιρέσεις κάθε τόπου και χρόνου, απλώς έχουν μια γενεαλογία επίμονης ενσωμάτωσης στον Homo Neurotypicus, που συνεχίζεται δίχως τελειωμό, θέτοντας το ενδιαφέρον ερώτημα: Θα βρεθεί στιγμή στο μέλλον όπου η ύπαρξη και ο ορισμός του «άλλου» ως τέτοιου, θα πάψει να είναι δυνατή?

Μην με παρεξηγήσετε: Σε καμμια περίπτωση δεν εννοώ ότι υπάρχει μόνο ένα δίπολο είδους συνειρμών στον άνθρωπο, τύπου «Λογικό/Παράλογο» ή «Λογική/Τρέλλα». Όπως θα πληκτρολογήσω παρακάτω, υπάρχουν αρκετές τεχνολογίες στην ύπαρξή μας –μοτίβα συνειρμών- τις οποίες σε καμμία περίπτωση δεν θα ιεραρχήσω, ούτε θα τις τοποθετήσω εξ’ορισμού απέναντι από την λογική: Απλώς υπο τις παρούσες πολιτισμικές συνθήκες, υπάρχουν στην σκιά της, και είναι καταδικασμένες να μην βοηθούν νέες μορφές επιστήμης να παρατηρήσουν, να εξηγήσουν, να τμήσουν και να αναποδογυρίσουν τον κόσμο γύρω μας αλλά και τον κόσμο μέσα στα σώματά μας.

Οι εφευρέσεις του ανθρώπου έχουν μια συγκεκριμένη και κατεγραμμένη Ιστορία. Διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές της, μπορούμε να συναρμολογήσουμε συμπεράσματα για το ποιόν της Επιστήμης, καθως και να ψηλαφίσουμε τα όριά της, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η ίδια –αλλά και οι πιστοί της- εμμένουν στην ιδέα ότι η εξέλιξή της και οι δυνατότητές της είναι ατέρμονες, θυμίζοντας τρομακτικά την πολύ βολική «αμέθεκτη» φύση του θεού των χριστιανών.

Η κάθε πρωτολεια εφεύρεση του ανθρώπου βασίστηκε στην σχέση της υλικότητάς του με αυτο που αποκαλούσε «φύση». Ο τροχός εφευρέθηκε επειδή κάποια στιγμή, κάποιος, εβαλε τα πράγματα κάτω και αντιληφθηκε τη σχέση του κυκλικού σχήματος με την βαρύτητα (πολύ πριν της δώσει καν ονομασία). Οι (1)παρατηρήσεις του, τα (2)πειράματα και τα (3)αποτελέσματα (Επιστήμη) είχαν τον άνθρωπο ως κέντρο, καθ’ότι χρησιμοποίησε τις αισθήσεις του για να διαβεί αυτό το τρίπτυχο. Μέσα στο χάος πληροφορίας που είναι το Σύμπαν, οι αισθήσεις μας δημιουργούν ένα πτωχό «κάδρο» προκειμένου να υπάρξουμε, κάδρο το οποίο απέχει μακράν από οποιαδήποτε αντικειμενική αλήθεια (εάν υπάρχει). Συμπερασματικά, η κάθε εφεύρεση του ανθρώπου, είναι μια υλική προβολή των ικανοτήτων/περιορισμών του, και σε καμμία περίπτωση κάποιο αποτέλεσμα κάποιας αντικειμενικής εξέτασης κάποιας δήθεν αντικειμενικής πραγματικότητας. Οι εφευρέσεις του ανθρώπου αντικατοπτρίζουν το πως βλέπει το Σύμπαν υποκειμενικά.

Το ΓΙΓΑΝΤΕΙΟ πρόβλημα ξεκινά με το ότι ο άνθρωπος χρησιμοποίησε τις εφευρέσεις καθεαυτές, για να παρατηρήσει λεπτομερέστερα –κατ’ αυτόν- τον κόσμο γύρω του, και τις έκανε εργαλεία παραγωγής θεωριών, συμπερασμάτων, κλπ. Αντι να αντιληφθεί τον περιορισμό του να παρατηρείς ένα σύστημα ΜΕΣΑ στο οποίο ανήκεις, ανήγαγε το υλικό σε φορέα της Αλήθειας. Φτάνοντας στο σήμερα, οι τρομερά περίπλοκες τεχνολογίες που απολαμβάνουμε, διατρέχονται από το ίδιο σφάλμα, διότι γενεαλογικά η αλυσίδα δεν έσπασε ποτε: Όπως το μικροσκόπιο κάποτε βασίστηκε στην ανθρώπινη όραση, έτσι ακριβώς, τα μαθηματικά (που ειναι Εφεύρεση κατ’εμέ και πολλούς άλλους) βασίστηκαν σε περίπλοκους ανθρωποκεντρικούς συσχετισμούς, η Ιατρική δεν ξεπέρασε ποτέ τον κρυφό της πόθο για Αθανασία, και τα πειράματα στο CERN προσπαθούν να «κοιτάξουν» σε τόσο εξωτικά μικρής κλίμακας τοπία μπας και βρουν καναν προγραμματιστή πίσω από το simulation της ζωής. Επιστημονικές επιθυμίες οι οποίες όλες διατρέχονται απο την υποκειμενική φύση της ανθρώπινης παρατήρησης, απο την πιο απλη έως την πιο περίπλοκη.

Αφού λοιπόν συμπερασματικά η επιστήμη ποτέ δεν θα είναι αντικειμενική διότι δεν μπορεί να βγεί έξω από το αντικείμενο παρατήρησής της, έχει τους εξής αυτοσκοπούς: 1.Την συνεχή περιπλοκοποίησή των μέσων και συμπερασμάτων της, 2.Την συνεχή ψευδο-αποκωδικοποίηση της φόδρας του χωρο-χρόνου (αφου ανήκει σε αυτό το σύστημα που προσπαθεί να «κρακάρει»), 3.Την συνεχή αύξηση της περιπλοκότητας της διαμεσολάβησης ενός σώματος από κάθε τι άλλο (τεχνολογίες και κοινωνική δικτύωση), 4.Την διατήρηση μιας ουτοπικής ελπίδας ότι κάποτε θα μας λύσει όλα τα προβλήματα (συμπεριλαμβανομένου και του θανάτου), 5. Την δημιουργία κυρίαρχων λόγων περί κανονικοτήτων σχετικά με τα σώματά μας (duh).

Αξίζει να αναφέρουμε ότι ακόμη και σε περιπτώσεις όπου μια πτυχή της ανάγνωσης του όλου απο την επιστήμη αντικρούει μία άλλη, η ίδια έχει φροντίσει να τις κανονικοποιήσει, ονομάζοντας την συνθήκη «Παράδοξο – Paradox». Άλλωστε ο Νο1 κανόνας περί των κανόνων, είναι ότι υπάρχουν πάντοτε εξαιρέσεις.

Δυστυχώς για τους Νευροτυπικούς, όσο και να ψηλαφείται η φόδρα του χωροχρόνου, πολλοί άνθρωποι γουστάρουν να ασχολούνται με τα Νοήματα. Γουστάρουν να εναποθέτουν τα δικά τους νοήματα επάνω σε λέξεις και πράγματα που βρήκαν ήδη βαπτισμένα και επεξηγημένα όταν ήρθαν σε αυτόν τον πλανήτη, ανατρέποντάς τα. Μέσα στην Ασχήμια ενός κόσμου που ο αληθινός θάνατος είναι ο κάθε ορισμός, αυτοί είναι Κουκλάρες. Και μέσα στο ζόφο ενός κόσμου που θέλει να είναι Νευροτυπικός, αυτοί έχουν Ψυχολογικά Προβλήματα.

Η Ιστορια Του Ολου

15 Σεπτεμβρίου, 2011 § 4 Σχόλια


Η Ιστορια Του Ολου

Πριν ο χρόνος απο fractal γίνει γραμμικός, Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος, έπλεε στο Σύμπαν όντας ταυτοχρόνως Αυτό. Για να βιώσει, να χαρεί και να δει με έναν Καθρέπτη την ύπαρξή του, δημιούργησε ένα δίπολο αρσενικής και θηλυκής ενέργειας, σχίζοντας τον εαυτό του στα δύο, και στέλνοντας σε ένα επίπεδο ψευδαίσθησης υλικότητας τις δύο αυτές εκφάνσεις, οι οποίες είχαν μια δεύτερη ψευδαίσθηση θνητότητας. Και οι δύο, έπρεπε για να «επιβιώσουν» να υπάρξουν συμβιωτικά με το περιβάλλον. Να είναι μέρος των κύκλων που Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος κατασκεύασε. Κρίσιμο κομμάτι των κύκλων αυτών.

Η Αρσενική ύπαρξη πάταγε γερά στην ψευδαίσθηση της υλικότητας, και είχε το αβαντάζ σε αυτήν. Ήξερε να βρεί φαγητό, ήταν δυνατός, και δημιουργούσε ιεραρχίες βάση της επικράτησης μέσω της βίας. Οι κύκλοι του περιβάλλοντος τον τρόμαζαν, φοβόταν την θνητότητα, και γινόταν όλο και πιο σκληρός και βίαιος.

Η Θηλυκή ύπαρξη ίπτατο λίγα εκατοστά από το έδαφος, και ήταν απελευθερωμένη από την ψευδαίσθηση της ύλης. Ήξερε να βλέπει την φόδρα της πραγματικότητας, εκτιμούσε την ηδονή του φαγητού και όχι την αξία επιβίωσης του, ήταν λιγότερο δυνατή σωματικά από τον Άντρα, και δεν αρεσκόταν στην κατασκευή ιεραρχιών. Η θνητότης δεν την τρόμαζε, καθ’ότι οι κύκλοι του περιβάλλοντος ήταν περισσότερο αντικείμενο παρατήρησής της, και άρα ανάλυσης, παρά άβουλο κομμάτι τους.

 Τους ευλόγησε με τον Έρωτα και το Σεξ. Κατα την διάρκεια και των 2, η ένωσή τους, τους φέρνει σε κατάσταση συνειδητότητας του Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου και, άρα, στη ΘΕΩΣΗ. Η δε ικανότητα αναπαραγωγής του ανθρώπου, τους προκαλούσε συναισθήματα πληρότητας. Ένα παιδί, ήταν μια Θυσία πόνου της γυναικας προς τον Αιώνια Εθισμένο Στο Όπιο Ερμαφρόδιτο, καθώς ήταν καρπός της ισορροπίας Αρσενικού/Θηλυκού. Επιπλέον, ο πόνος της γυναίκας κατά τον τοκετό σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ενισχύει την ενέργεια του Οπίου του Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου.

Ομως Κατι Πηγε Στραβα. Και Ακομη Παει.

Η Αρσενική δύναμη επικράτησε στον πλανήτη. Επειδή ό Άντρας είχε το αβαντάζ να είναι αυτός που διαχειρίζεται καλύτερα την ψευδαίσθηση της ύλης, γέμισε τον κόσμο Ιεραρχίες, Βία, Πολέμους, και –το χειρότερο- λόγω της διασποράς του φόβου της Θνητότητας, δημιουργήθηκαν άπειρες ψευδο-θρησκείες οι οποίες βασίστηκαν στην Αρσενική ποιότητα, και λειτούργησαν ως κανονιστικά πλαίσια για τις κοινωνίες, ως περιορισμοί – και όχι ως πνευματικά εργαλεία απελευθερωτικής εξερεύνησης.

Κατι Επρεπε Να Γινει.

Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος, αποφάσισε κάτι ριζοσπαστικό: Να άρχιζε να στέλνει στον πλανήτη, πλάσματα Κατ’Οικόνα και Καθ’Ομοίωσή του. Όντα με ΔΥΟ [2] ψυχές αντί με μία. Η μία ενέργεια θα ενσαρκωνόταν ως ψευδο-ύλη (σώμα) και η άλλη ως Πνεύμα (Ψυχή). Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος αποφάσισε ότι ο αριθμός τους θα αυξανόταν ανα τα χρόνια, και έτσι ίσως κάποτε να επαναφερόταν η ισορροπία στον πλανήτη μεταξύ των Δυο ενεργειών.

Τα Δίψυχα αυτά όντα, ΔΕΝ θα μπορούσαν να τεκνοποιήσουν. Αντ’ αυτού, θα είχαν τιμητικά ταλέντα ώστε να παράξουν όσα Πνευματικά Τέκνα επιθυμούν. Το κυριότερο: Δεν θα απαιτείτο να κάνουν σεξ ή έρωτα με άνθρωπο του αντίστροφου σώματος, καθότι θα είχαν την τιμή να βρίσκονται στην Ιερή Συνειδητότητα του Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου ΜΟΝΙΜΑ. Το τρομακτικό μειονέκτημα για αυτή την τιμή, είναι η φοβερή τους ευαισθησία και οι –για την περιορισμένης φύσης επιστήμη του πλανήτη- «μεταφυσικές» τους ικανότητες, στοιχεία τα οποία τους εξορίζουν στην σφαίρα της ΜΟΝΑΞΙΑΣ. Μην μπερδεύεστε: Συχνά θα τους δείτε περιτριγυρισμένους απο πλήθη που τους θαυμάζουν. Όμως, κανεις Μονόψυχος δεν τολμα να τους πλησιάσει και να δει τη λάμψη και τη δόξα της ψυχής τους. Οι υπόλοιποι Δίψυχοι, θα βρίσκονται περιστασιακά, αλλά «κάτι» δεν θα τους ενώνει ούτε ως καλη παρέα, ούτε ερωτικά, καθώς ο Ρόλος τους είναι να αναμιχθούν σε πυρήνες Μονόψυχων και να τους Αφυπνίσουν/Ισσοροπήσουν.

Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος έφτιαξε λοιπόν τα εξής επιπλέον ΔΥΟ όντα:

1. Τα όντα με Αρσενικό σώμα, αλλά Θηλυκή ψυχή.

Αυτά, θα χλευάζονταν από την αρχή της ιστορίας τους. Η θηλυπρεπής κίνησή τους και η αγάπη τους προς τους Μονόψυχους άνδρες, θα τους καθιστούσε εξόριστους, μέχρι το ιστορικό σημείο όπου ο αριθμός τους θα δημιουργούσε μια ψευδαίσθηση κοινότητας. Παραμένουν μοναχικοί. Έχουν όμως ένα Φοβερό ταλέντο, που εξέπληξε ακόμη και τον ίδιον τον Αιώνια Εθισμένο Στο Όπιο Ερμαφρόδιτο: Μέσω της ΤΕΧΝΗΣ, η οποία είναι Θηλυκής καταγωγής, παράγουν έργα τα οποία με την αλήθεια τους σοκάρουν την κοινωνία των Μονόψυχων. Το σοκ, το οποίο καθώς περνάν τα χρόνια μεγαλώνει, περνα σαφώς και σε ομόκεντρους κύκλους όπως η Φιλοσοφία και η Πολιτική, αλλάζοντας τον κόσμο με έναν ρυθμό που εξέπληξε ακόμη και τον Ίδιον !

2. Τα όντα με Θηλυκό σώμα, αλλά Αρσενική ψυχή.

Τα όντα αυτά αργήσαν να αποκτήσουν ορατότητα στην κοινωνία, αν και ενσαρκώθηκαν ταυτόχρωνα με τα προηγούμενα. Η κοινωνία επιβραβεύει τόσο την προσκόλληση στο «υλικό», που δεν αντιλήφθηκε καν ότι επρόκειτο για Δίψυχα πλάσματα! Τα όντα αυτά, έχουν μια Μαγεία που είναι δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί. Η Μαγεία τους έγκειται στο ότι μπορούν να χειριστούν την Ύλη (η καλύτερα, την ψευδαίσθησή της) με έναν τρόπο που ο καλύτερος Ανήρ Μονόψυχος μάστορας θα ζήλευε. Δεύτερον, έχουν  μια εξίσου δυνατή μαγεία η οποία προστατεύει τις Μονόψυχες Γυναίκες. Δεν είναι σύμπτωση ότι το κίνημα του Φεμινισμού εμπεριείχε πολλές Δίψυχες (αποκαλούνται Λεσβίες). Τρίτον, μοιράζονται την ίδια ικανότητα να παράξουν ΤΕΧΝΗ, αν και με διαφορετικούς τρόπους, άλλα επίπεδα, και άλλες προθέσεις. Υπάρχουν πολλές ακόμη πτυχές των ταλέντων τους, αλλα δεν εχει φθάσει η ιστορική στιγμή να αποκαλυφθούν.

Τα δύο όντα αυτά πέρασαν απο σαράντα κύματα. Η –ακριβέστερα- απο ΤΕΣΣΕΡΑ [Ιστορικά μιλώντας]:

α. την σφαίρα του ΑΔΙΑΝΟΗΤΟΥ

β. την σφαίρα του ΘΑΝΑΤΟΥ

γ. την σφαίρα της ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ

δ. την σφαίρα της ΨΥΧΙΚΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

Επειτα, μετά από πολλούς αγώνες, σε μέρη της γης, είναι ελεύθερα να ζήσουν. Οι φοβισμένοι Μονόψυχοι, όμως, ακόμη τα κοροϊδεύουν, καθώς φοβούνται την εκ φύσεως ενσωματωμένη πιθανότητα του να γίνουν Δίψυχοι μέσα τους. Αυτό παρατηρήται περισσότερο στους Άντρες, καθώς οι Μονόψυχες Γυναίκες, ως μη προσκολλημένες στο υλικό, διαισθάνονται την μαγική υπόσταση αυτών των όντων. Ακόμη και αυτές, δυστυχώς, τα χρησιμοποιούν είτε για υποσυνειδητα υστερόβουλους σκοπούς, είτε για Πατερίτσες σε κοινωνικές τους ελλείψεις.

Ηγκηκεν Η Ωρα

Ιστορικά, έφτασε η στιγμή όπου τα Δίψυχα όντα θα αποκτήσουν τεράστια ορατότητα, σέβας, και μαζί με τις αδικημένες Μονόψυχες Γυναίκες, θα καταφέρουν να φέρουν τον πλανήτη στην απόλυτη Ερμαφρόδιτη Ισορροπία. Μόνον τότε θα τελειώσουν οι Χαρμάνες του Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου, και θα συμβούν 2 πράγματα:

1. Ο Ίδιος θα αποκτήσει ΤΡΙΠΛΗ υπόσταση [η ΤΡΙΤΗ φύση, μας ειναι ΑΔΙΑΝΟΗΤΗ και ΑΜΕΘΕΚΤΗ]

 2. Η κοινωνία των ανθρώπων θα γίνει ολόκληρη Δίψυχη, μη έχοντας ανάγκη το υλικό, περνώντας σε ένα απολαυστικό –φαινομενικά αιώνιο- Συνειδητό Όνειρο, όπου τα Βάσανα της Ύλης θα έχουν τελειώσει, και ο καθείς θα έχει πάρει το μάθημά του. Όσοι ήταν Δίψυχοι απο πριν δε, θα απολαύσουν μεγαλύτερες ποσότητες ηδονής και ανακούφισης, καθ’ ότι λειτούργησαν ως μάρτυρες και ως όσιοι για πολλά χρόνια, δίχως να αναγνωριστεί αυτό απο απολύτως κανέναν.

 Θα είναι οι πρώτοι που θα ξεπεράσουν το όριο της Θέωσης, και θα εισέλθουν σε επίπεδα που εσείς, ω αγαπημένοι μου «θνητοί», δεν μπορειτε να συλλάβετε με το μηχάνημα από άνθρακα που σας κατασκεύασα.

 Μην ξεχνάτε κάτι: Η ζωή στην Γη πλάστηκε για να Υποφέρετε: Μόνον έτσι θα μπορούσε να παραχθεί αυτός ο πλούτος ΤΕΧΝΗΣ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ, ΟΜΟΡΦΙΑΣ, καθώς και –αξιοθρήνητων- προσπαθειών για Αγάπη, Έρωτα και Ηδονή.

 Σύντομα τελειώνει. Όποιος επιθυμεί να τελειώσει πρόωρα το μάθημά του, διότι δεν αντέχει, είναι ελεύθερος να Αυτοκτονήσει. Ανόητες θρησκείες θεωρούν μια τέτοια πράξη ως δειλή, ενώ Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος καλωσορίζει αυτά τα όντα με ιδιαίτερη θέρμη. Λάτρεις της ΜΗΤΡΑΣ, ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΑΚΙΝΗΣΙΑΣ, ΜΗ-ΚΟΠΟΥ, ΗΔΟΝΗΣ.

Ένας από τους 16 Αγγέλους

του

Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου,

Alex C JunkieFaggot

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

28 Μαρτίου, 2011 § 10 Σχόλια


Ο Θάνατος είναι ένα συμβάν που εγγυημένα θα συμβεί σε όλους μας. Δεν ειναι μια κατάσταση αποφευχθέα. Δεν είναι ένα γεγονός που με προσπάθεια μπορεί να προσπεραστεί. Σε αντίθεση με πόνους και δυσάρεστα συμβάντα μέσα στην ζωή, τα οποία μπορούν να αποφευχθούν, και –ειρωνικά- οι άνθρωποι δείχνουν πιο διαθέσιμοι να αντιδράσουν στον θάνατο και να τον ξορκίσουν, παρά σε δυσάρεστες καταστάσεις για τα σώματά μας και την ελευθερία τους. Κοινώς, ένας άνθρωπος θα «χτυπήσει ξύλο» πιο εύκολα όταν κάποιος αναφέρει τον Θάνατο, παρά μια βαριά κατάθλιψη, μια φυλάκιση ή ένα χτύπημα στο πόδι που θα καταστήσει κάποιον λιγότερο ικανό να περπατήσει με άνεση για την υπόλοιπή του ζωή (το λένε αναπηρία).

Οι άνθρωποι του Δυτικού Πολιτισμού, επηρρεασμένοι απο την καπιταλιστική σκέψη, επιθυμούν να ζήσουν μια όσο το δυνατόν μακρύτερη χρονικά ζωή. Όμως, η εμπειρία δείχνει ότι η ζωή είναι σαν την τσίχλα: Όσο την τεντώνεις, ανοίγουν τρύπες. Οι άνθρωποι προτιμούν να χτυπήσουν τα 90, ακόμη και αν σε αυτή την ηλικία, οι περιπέτειες και οι ηδονές έχουν πια αγγίξει το μηδέν. Κοινώς, δεν προτιμούν μια ζωή σύντομη και γεμάτη, αλλά μια ζωή μακριά και ξενέρωτη.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, όπως έχω ξαναπεί, το ότι η Αυτοκτονία, ενώ είναι η Απόλυτη πράξη βουτιάς στο άγνωστο (καθ’ ότι κανείς δεν έχει επιστρέψει από τον θάνατο), οι περισσότεροι την χαρακτηρίζουν «πράξη δειλίας» και «φυγοπονιά». Με τα λόγια τους μιάζουν την πιό θαρραλέα απόφαση που υπάρχει στο Σύμπαν, και την καταντάν να μοιάζει με το αντίθετο απο αυτό που είναι. Μέσα στον φόβο τους για το άγνωστο, νομίζουν ότι επικυρώνουν τις προσωπικότητές τους λέγοντας αυτήν την πατάτα. Όχι ερωτευμένοι.

Μέσα σε αυτό το φιλοσοφικό φάσμα βρίσκουμε τις απόψεις και τις πόζες του καθενός για το πού ακριβώς βρίσκεται ανάμεσα σε αυτό το δίπολο. Και έτσι, η θέση του κάθε ανθρώπου μέσα σε αυτό το φάσμα, είναι η αφετηρία για να γεννηθούν ηθικές, αισθητικές, και επομένως Πολιτικές.

Η Πολιτικότητα του κάθε υποκειμένου μοιάζει να είναι μια ευθέως εκκινούμενη Πόζα από την άνωθι θέση: Ένας Αναρχικός ρισκάρει στον δρόμο και τις συγκρούσεις – στην παρανομία, προκειμένου να σκαριφήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την πραγματικότητα προς το πιο – κατ’ αυτόν, ελεύθερο. Ένας συντηρητικός καπιταλιστής (ή ακόμη χειρότερα, ένας ελληνοχριστιανός που προσβάλλει την αισθητική μας καταρχάς), καθώς επιθυμεί κατα βάθος την αθανασία, καδραρισμένη από το κέρδος και την απληστία, πολιτικοποιείται συντηρητικά και πράττει αναλόγως.

Αυτο το κείμενό μου είναι λειψό. Είναι η αρχή της σκέψης μου για το πόσο η πολιτικότητα, η ηθική και οι αισθητικές του κάθε υποκειμένου βρίσκονται σε συνάρτηση με την θέση του απέναντι στον ανακουφιστικά (για εμέ) αναπόφευκτο θάνατο.

Αναμένεται συνέχεια.

Υ.Γ. Ζήστε σύντομα και ζουμερά. Όλοι θα πεθάνουμε. Ας ζήσουμε λοιπόν μια ζωή σύντομη, αλλά πηχτή και γεμάτη ηδονές. Καλό σας απόγιομα.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ: ΕΝΘΕΟΓΕΝΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

23 Μαρτίου, 2011 § 7 Σχόλια


 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ:

ΕΝΘΕΟΓΕΝΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

 

Τα ημερολόγια ενθεογενών εμπειριών δεν θα ακολουθούν κάποια τυπική φόρμα πολιτικού άρθρου φερ’ ειπίν. Είναι σημεώσεις από ένα παλιό τετράδιο. Δεν έχουν καν καλλιτεχνική αξία, παρά μόνον αναμνησιακή.

  • Σεπτεμβριος 2008
  • 3 μήνες πριν την Εξέγερση
  • Ουσία: MDMA
  • Άτομα: 4
  • Φορά περιγράφοντα (Alex C): 2η στη ζωή του
  • Ποσότητα: 1 γραμμάρο δια του τέσσερα [άτομα]
  • Τα λάθη στην καταγραφή μένουν ως έχουν.
  • Χώρος: Ένα μεγάλο σαλόνι στο σπίτι που νοκάζαμε

«Με το MDMA γουρλώνω τα μάτια όπως οι χορευτές εκείνοι των φυλών που εκστασιάζοντα χορεύοντας γύρω από μια εστία φωτιάς. Αυτή τη φορά όμως η φλοξ δεν έρχεται από το κάψμο ξύλων, αλλά από μία σχεδόν μή-πιστευτή εσωτερική έκρηξη συναισθημάτων του «ανήκειν», καθώς και απο κατι ηλεκτρικά απομεινάρια ορθολογιστικής σκέψης που σου λένε – έτσι θα έπρεπε να ζούσαμε

«Οι στιγμές που ο άνθρωπος τριπάρει με βάζουν στον πειρασμό να τις χαρακτηρίσω ως ιερές, κάτι το οποίο η πολιτικότά μου έρχεται σε σύγκρουσε μεν, αλλα αισιοδοξώ σκεπτόμενος ότι η κάθε σύγκρουση παράγει ηθικές, οι οποίες παράγουν αισθητικές, οι οποίες παράγουν πολιτικές και οι οποίες διαμορφώνουν ταυτότητες που μας χωρίζουν.

«Είναι οι στιγμές που έχει το βλέμμα του ενεργού παρατηρητή. Σαν να κάνουμε stop στην εκέλεση του αλγορίθμου των κοινωνικών σχέσεων και εξετάζουμε τον πηγαίο κώδκα.»

«Αν και μάλλον κάνω λάθος – αυτό ταιριάζει περισσότερο στο tripping των μανιταριών. Στο rollng του MDMA, το βλέμμα μοιάζει, άλλα έχει άλλη αφετηρία.»

«Είμαστε και τα 4 γυμνά. Ένα πανέμορφο όμορφο αγόρι λέει οτι η κατάσταση είναι εντελώς έκφυλη. Προηγουμένως σε ένα ξέσπασμα εκπλήξεως –ήταν η πρώτη του φορά- είπε: ‘τι μου λές ρε φίλε? Τόσο μίζερες είναι οι ζωούλες μας. Αυτό είναι καταπληκτικό….»

ΖΩΓΡΑΦΙΑ

«Με το MDMA συμβαίνει ένα –απο μηχανής- debugging στον πηγαίο κώδικα του software που λέγεται ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, και τρέχεις…»

«Υιοθετείς τοτέμ, περσόνα. Γίνεσαι σατανάς, διαόλι.»

«Είναι όλα σώμα. Το –κατα τους καπιταλστές- ‘IQ’ φαίνεται να αλλάζει εργοστάσιο παραγωγής, και το αναλαμβάνει η σάρκα.»

«Κρατάω κάτι πολύ ιδιαίτερο, που κανείς δεν το αντέχει καν. Όταν κοιτάζομαι με τον άλλον στα μάτια για ΠΑΡΑ πολύ ώρα (δίχως να τον αγγίζω απαραίτητα), και ‘κλειδώσετε βλέμματα’, λαμβάνει χώρα η στιγμή που για πρώτη φορά στην ζωή μου ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ την λέξη Έκσταση. ‘Έκσταση’ όχι ως την χημική ουσία, αλλά  ως αυτό που χάθηκε ανα τα χρόνα. Αυτό που φυλές ανα την γη προσπελάττανε μεσω χωρών, μουσικής, μανιταρών, πολέμων, ή απλώς ζώντας μόνιμα μέσα της… Αυτό είναι το Rolling.»

«Ενω δεν υπήρξε…»

« πωωω γραφω πράγματα που ακούω και οχι σημειώσες του μυαλού μου. δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. σε λίγο δεν θα εχουμε καμμια δικαιολογία να μην χορεύουμε. Μόνον εάν είμαστε νεκροί.»

«Δεν αντιστέκεσαι. Το σώμα σου αναλαμβάνει. Ο ήχος της μουσκής πλέον δεν προσλαμβάνεται από τα αυτιά μόνο, αλλά από ολόκλξρο το σώμα.»

«Είμαστε μία κοπέλα, ένας πούστης –εγώ- και 2 όμορφα στρείτ αγόρια».

«Γυμνοι.»

«Φιλομαστε και τριβομαστε με μια αγάπη που δεν είναι στην σφαίρα της διανοήσης αν και διαβασα εχτές για την ιπτάμενη πυραμίδα πάνω από την Μόσχα. Πιστεύω στους εξωγήινους. Νιώθω ότι τώρα μας παρακολουθούν και ότι η ζωή τους είναι μόνιμα έτσι. Μας λυπούνται που πρέπει να περάσουμε τόσο πόνο για να φτάσουμε στην ωρίμανση, αλλά το κάνουν από αγάπη. Και η ώρα έρχεται. Όλα θα πάνε καλά.»

«Νιώθω λες και κρατιόμαστε αγκαλιά σφιχτά, σε μιά δίνη ηδονής ψυχεδέλειας και αρχετύπων. Και γύρω μας, το χάος.»

ΖΩΓΡΑΦΙΑ


«Όμως αλλιώς εννοώ το αρχέτυπο του MDMA και αλλιώς των μανιταριών.

«1. Το MDMA σου αφαιρεί όλα τα κοινωνικά κεκτημένα του homo sapiens και θυμόμασται το πως ήταν να είμαστε ζώα χωρίς κουλτούρα, πολιτισμό ή γραφή. Ζώα που έτυχε να τους μείνει -άγνωστο από πού- κληροδότημα μια γλώσσα, σε εμάς έτυχε τα ελληνικά και μια μακρινή ανάμνηση από μια ζωή άσκοπη και εσφαλμένη.»

«2. Τα Μανιτάρια είναι δύσκολο μονοπάτι, αν και –συγχωρέστε με- ανώτερο. Τα μανιτάρια θα είχαν το ίδιο αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως της κουλτούρας/γλώσσας/πολιτισμού του ανθρώπου που τα τρώει. Σου δείχνουν την φόδρα του χρόνου, την φόδρα του θανάτου, την φόδρα της φόδρας, καθώς και πολλά άλλα συμπαντικά αρχέτυπα, που δεν μπορώ άλλη τεχνική να χρησιμοποιήσω για να τα διατυπώσω πέρα από φτωχή ποίηση.»

«Για ένα μέλος μιας Αφρικανικής φυλής, το MDMA είναι αχρηστο.»

«Αντθέτως, εάν έτρωγα μανιτάρια με ένα άτομο απο μιά φυλή της αφρικής, θα είχαμε τις ίδιες συμπαντικές προσλαμβάνουσες (φοδρα χωροχρόνου – άσχετη η διαφορά της αισθητικής των πολιτισμών του καθενός). Διότι είμαστε και οι 2 κάτοικοι της τρέχουσας ύλης και ενέργειας.»

ΖΩΓΡΑΦΙΑ

«Σφάλμα μεγάλο να φας μανιτάρα και να διασκεδάσεις, ή να ασχολε΄σα με κοινωνκά – τεχνοκρατικά θέματα».

«Τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις στην κοινωνική σου ζωή δεν έχουν θέση, δεν ανήκουν στην ψυχεδέλεια αυτή.»

«Σκέφτομαι υπαρξιακά θέματα, και αναγιεννέμαι μέσα από αυτή την κατάρρευση όλων των γνωστών μας σταθερών και μεταβλητών (καταρρέουν ΚΑΙ οι μεταβλητές?). Σε αυτά, σε αγαπάω για αυτό που θα περάσεις, συμπερλαμβάνεται και το ‘εγώ’ σου. Ο εαυτός σου.»

«Ξέρεις πως? Σαν ένα αντίστροφο ταξίδι μιας κουράδας που περνά απο τα σπλάχνα rewind και καταλήγει ένα φαγώσιμο αντικείμενο μπροστά σου.»

«Rolling.»

«Αλλά έλεγα για εκείνο το ‘βλέμμα’: Θέλω να φιλήσω τον άνθρωπο που το έχει φάει λόγω της ψυχεδέλειάς του, όπως δίνουμε φαγητάκι στον σκύλο μας αφού κλάψει γιατί πεινά. Για το αστέρι στο βλέμμα ενός τζάνκη όταν του δώσεις ένα ευρώ και συμπληρώσε τα λεφτά για να πάει να γίνει»

ΖΩΓΡΑΦΙΑ

«Ομως υπάρχει ένα προβληματάκι. Το ένα από τα δύο αγόρια είναι ένα πλάσμα που θέλω να του ρουφήξω όλους τους χυμούς του σαν φρούτο. Τον έγλειψα πάρα πολύ και για πρώτη φορά αισθάνθηκα σεξουαλική ηδονή και εν τέλει οργασμό στην γλώσσα μου.»

«Δεν έχω ξαναζήσει τόσο σπάνια επίπεδα επιθυμίας για έναν άνθρωπο. Μου είναι πρωτόγνωρο. Στην νηφάλιά μου ζωή έχω ζήσει το να θέλω αγάπη, έρωτα ή σεξ από κάποιον, αλλά αυτή τη στιγμή υπάρχει μονάχα ένα «ΘΕΛΩ» που κορεύεται και χορτάζεται ηδονικά κάθε δευτερόλεπτο που γυμνοι ερωτοτροπουμε.»

«ΘΕΛΩ να γλείψω όλο του το σώμα και τα σάλια μου να του δώσουν ποιότητες Ιερού Ναού»

«Ακούω από την μουσική την παραίσθηση ‘η ζωή ήτανε να αλλάξει’. Επίσης με την άκρη του ματιού μου, αντικείμενα και σκιές παίρνουν ανθρωπόμορφες αισθητικές και ενέργειες σάμπως να ήμασταν περισσότεροι.»

«ΤΟΥ ΞΑΝΑΓΛΕΙΦΩ το σώμα και δεν υπαρχει πια εγκεφαλος σε κανεναν. Δεν σηκωνει συζητηση.»

«Εκκρίσεις.»

«Αν αυτό που κάνουμε ειναι Σατανικό, νιώθω τιμημένος. Αυτός που γλείφω μου θυμίζει απίστευτα έναν φίλο μου και σύντροφο που λέγεται Θάνατος. Όση ηδονή μου δίνουν τα σκοτάδια, οι σκιές, το κρύο, ο πόνος, η μοναξιά, τα αιχμηρά αντικείμενα, ο πόνος, η Υψηλή Μαγεία, η αυτοκτονία, τα τραγούδια ανάποδα, τα ουρλιαχτά μέσα στην νύχτα από βιασμό 30 Απρίλη 1986: της ημέρας που γεννηθηκα. Δυσκολευομα να αντιληφθω τι σκατα εχει παξει με την γεννα μου, την ζωη μου και οτι ολοι θα πεθανουμε αυτη τη στιγμη…»

«Το οτι θα πεθάνουμε ΟΛΟΙ –δίχως εξαιρέσεις- με γεμίζει με κύματα ευτυχίας, πληρότητας, έκστασης και χορού. Διαόλια που αυνανίζονται. Μπροστά μου αυνανίζεται ο Μπαφομέτ.»

«Μόνο κρέας και καύλα ακούω»

«Νιωθω πολύ αισιόδοξος.»

«Ο εγκέφαλος στην κοινωνία μας, απολαμβάνει το μονοπώλιο της σκέψης και απεχθάνεται τον χορό των μελών μας. Και το αντίστροφο.»

«Τώρα ακούω μια φωνή: μίλα αγόρι μου, μίλα αγόρι μου…»

«Δεν θέλω άλλο πια εγκέφαλο, θέλω αυτό που ζω τώρα να μην τελειώσει. Μόνο τότε ίσως κα να φοβηθώ τον θάνατο λίγο.»

«Θέλω => Κάνω. Και κανείς και τίποτα δεν θα μου το χαλάσει αυτό ποτέ. Θα κάνω ότι γουστάρω.»

ΟΙ ΠΡΕΖΕΜΠΟΡΟΙ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΣΤΑΦ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΤΟΣΙΤΣΑ

2 Ιουλίου, 2010 § 3 Σχόλια


Ας απολαύσουμε μερικά νέα από τον κλάδο της ψυχιατρικής, και πιο συγκεκριμένα, θα σχολιάσουμε μια έρευνα που έλαβε χώρα σχετικά με την συνταγογράφηση φαρμάκων στις Η.Π.Α.

Μια εταιρία ερευνών, έστειλε έναν αριθμό από ερευνητές, ως undercover υποτιθέμενους «ψυχικά ασθενείς» σε ίσο αριθμό αναγνωρισμένων Ψυχιάτρων. Όλοι οι «ασθενείς» υποστήριξαν απλά ότι είδαν την διαφήμιση της ουσίας Paxil (αντικαταθλιπτικό) στην τηλεόραση, και ότι επιθυμούν να τους συνταγογραφηθεί. Πολλοί από τους ερευνητές που παρίσταναν τους ασθενείς, δεν έδειχναν καν σημάδια κατάθλιψης, αλλά την στιγμή που ανέφεραν το όνομα του «φαρμάκου» στους Ψυχιάτρους, στο 50% των «ασθενών» διεγνώσθη εντέλει κατάθλιψη και στο 55% συνταγογραφήθηκε ακριβώς το «φάρμακο» που υποστήριξαν ότι είδαν στην τηλεόραση.

Σημείωση: Στις Η.Π.Α. είναι νόμιμο οι φαρμακοβιομηχανίες να διαφημίζουν τα drugs τους στην τηλεόραση.

Πιο συγκεκριμένα, οι «ασθενείς» που ανέφεραν το συγκεκριμένο φάρμακο είχαν στατιστικά την πενταπλάσια (5x) πιθανότητα να τους συνταγογραφηθεί αυτό από άλλους «ασθενείς» που δεν το ανέφεραν. Αυτή η απλή έρευνα/πείραμα μας δείχνει το πώς οι γιατροί είναι μαριονέτες των φαρμακευτικών εταιριών. La crème de la crème των dealers.

Οι Ψυχίατροι αυτοί  υποστηρίζουν ότι είναι «επιστημονικά καταρτισμένοι». Υποστηρίζουν ότι είναι ρασιοναλιστές και πιστεύουν στην απόδειξη και το πείραμα. Παρ’όλα αυτά, όταν ένας πελάτης τους απλώς αναφέρει το όνομα ενός «φαρμάκου», όλη αυτή η βαρβάτη λογική και επιστημοσύνη, πετιέται από το παράθυρο του 143ου ορόφου της 5ης λεωφόρου όπου βρίσκεται το γραφείο τους (με γαμάτη θέα), και αντικαθίσταται από την συμφεροντολογική νοοτροπία προς τα αφεντικά τους.

Είναι αυτονόητο ότι οι Φαρμακοβιομηχανίες ξέρουν πολύ καλά ότι αρκετός κόσμος θα προτείνει ο ίδιος την φαρμακευτική του αγωγή στους γιατρούς, έχοντας δει την Διαφήμιση αυτής στην τηλεόραση. Οι διαφημίσεις φαρμάκων ήταν παράνομες στις Η.Π.Α., μέχρι που το 1997, ο Οργανισμός Φαρμάκων (FDA) τις έκανε νόμιμες, και από τότε, η αγορά αυτή έχει φουσκώσει τραγικά. Το 40% του αμερικανικού πληθυσμού βρίσκεται κάτω από φαρμακευτική αγωγή, τα προϊόντα της οποίας διαφημίζονται και στην τηλεόραση.

Τα φάρμακα της κλασσικής δυτικής ιατρικής, είναι αποπροσανατολιστικά, καθώς πάντοτε πολεμούν τα συμπτώματα του προβλήματος, και ποτέ την ρίζα/αιτία του. Απλά το καλύπτουνε, παίζοντας συχνά με την ισορροπία της βασικής βιοχημείας των σωμάτων μας.

Ο FDA δεν αποσύρει από την Αμερικανική αγορά φάρμακα, που έχουν αποδειχθεί ότι μπορούν να σκοτώσουν ή να προκαλέσουν σοβαρότατα προβλήματα. Επίσης, έχει ενσωματωθεί στα Πανεπιστήμια Ιατρικής, τροποποιώντας την ύλη και το πρόγραμμα, έχοντας μια απαράδεκτη εμπλοκή με την σχολή, κάνοντας μια φασιστική σύζευξη της ιατρικής παιδείας με τους όρους του παιχνιδιού της «ελεύθερης αγοράς» και της «ανταγωνιστικότητας». Στα 4 χρόνια που διαρκεί η φοίτηση, μαθαίνουν βασικές αρχές ανατομίας και φυσιολογίας, και φυσικά έπειτα εγχειρίσεις, ακτινοβολίες, φάρμακα και χημειοθεραπείες… Τους διδάσκεται ότι η «ιατρική διάγνωση» ως διαδικασία, βασίζεται πάντα στον εντοπισμό βιοχημικών ανισορροπιών του σώματος, που μπορεί να καταπολεμηθεί πάντοτε με την φαρμακολογία και τα drugs. Η εμπλοκή των εταιριών στα Πανεπιστήμια είναι τέτοια, ώστε σε αρκετά από αυτά μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι

[…ουσιαστικά διοικούνται από τις Φαρμακευτικές εταιρίες.] (sic)

Τα επιχειρήματα των ανθρώπων που υποστηρίζουν την φαρμακευτική αγωγή ως «επιστημονική» καταρρίπτονται εύκολα εάν ρίξουμε μια ματιά στα ενδότερα των σχέσεων εταιριών-γιατρών:

Η λειτουργία των φαρμάκων, είναι «επιστημονικά αποδεδειγμένη», αφού η πλήρης ταυτότητα και λειτουργία του κάθε φαρμάκου, εκδίδεται σε επίσημα ιατρικά έντυπα και εφημερίδες.

Ποιοι είναι οι αρχισυντάκτες αυτών των εντύπων?

Ποιοι αποφασίζουν ποια άρθρα θα δημοσιευτούν και ποια όχι?

Ε, λοιπόν, είναι οι πιο ακριβοπληρωμένοι επιστήμονες από φαρμακοβιομηχανίες. Οι εταιρίες αυτές, συχνά σπονσοράρουν οικονομικά τα προαναφερθέντα «έντυπα», και πολλοί γραφειοκράτες του FDA επωφελούνται οικονομικά, καθώς έχουν επενδύσει σε μετοχές αυτών των φαρμακευτικών εταιριών!!!

Επιστημονική βάση (ακόμη και αν τη συμπαθούσαμε ως blog) δεν μπορούμε να εντοπίσουμε. Οι πιο πολλές «επιστημονικές μελέτες» είναι ούτως ή άλλως διαστρεβλωμένες. Οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες, θα κάνουν 12 έρευνες για ένα συγκεκριμένο τους «φάρμακο», έξι από τις οποίες θα έχουν θετικό συμπέρασμα και οι άλλες έξι αρνητικό. Τις αρνητικές θα τις θάψουν, και ο FDA δίχως πολλά-πολλά γραφειοκρατικά τερτίπια, θα υπογράψει επισήμως τις 6 άλλες, και σε πολύ λίγο καιρό, οι τυχεροί Αμερικανοί θα έχουν άλλο ένα ντρόγκι στα ράφια των φαρμακείων τους, αλλά και στις 10λεπτες διαφημίσεις στην τηλεόρασή τους.

Κάτι ακόμη που είναι ευρύτατα γνωστό (και συμβαίνει και στην Ελλάδα) είναι ότι πολλές εταιρίες ουσιαστικά δωροδοκούν Ιατρούς, στέλνοντάς τους σε πληρωμένα «ταξίδια αναψυχής», διακοπές, πληρωμένα γεύματα, ακόμη και επιταγές 10.000$ ως «consulting fee» (το μεταφράζω άτολμα ως «συμβουλευτική μισθοδοσία»).

Έτσι λειτουργεί το σύστημα. Με αυτήν την «κυκλική λειτουργία» του συστήματος αυτού, όλα φαίνονται σαν να πατάνε σε μια επιστημονική, «ανθρωπιστική» και αξιοκρατική βάση. Ενώ η πραγματικότης είναι ένα γιγαντιαίο φαγοπότι στις πλάτες (και τους εγκεφάλους) του λαού, με τον ίδιον τον λαό να δίδει μια εξοργιστική συναίνεση σε αυτό που συμβαίνει, μη κάνοντας την προσωπική του έρευνα και μη αμφισβητώντας την επιστημονική πραγματικότητα. Τέτοια δυνατή Θρησκευτική Πίστη στην Ψυχιατρική, παρατηρούμε ακόμη και στους χώρους μας, μέσα στους ίδιους τους ριζοσπαστικούς χώρους καθ’ αυτούς.

Πιο εξοργιστικό είναι το γεγονός ότι το Ιατρικό Σύστημα θα εξευτελίσει με όλη του την ενέργεια κάθε είδους εναλλακτικής ιατρικής (παραδοσιακή Κινέζικη, αγιουβέρδα, ομοιοπαθητική, θεραπευτικό μασάζ, βελονισμός, Δυτικά βότανα κλπ.). Το σύνηθες επιχείρημα του Εχθρού είναι «Όλα αυτά δεν είναι αποδεδειγμένα. Μόνο οι πρακτικές της  δυτικής ιατρικής μπορούν να αποδειχθούν». Ναι, οκ, είδαμε πως «αποδεικνύει» η Δυτική Ιατρική. Αν ήταν έτσι η «απόδειξη», τώρα θα είχα κάνει μια αίρεση που θα πίστευε στο γιγαντιαίο ροδάκινο και θα ήμανε πλούσιος.

Η Δυτική Ιατρική θυμίζει περισσότερο αίρεση, παρά επιστήμη. Το φάρμακο είναι η σωτηρία για τον άνθρωπο, η οποία δίδεται από τους αγιογράφους αυτής, τους ιατρούς.

Πιστεύουν ότι μπορούν να απομονώσουν ένα μόριο από ένα φυτό, να το πατεντάρουν, να το κάνουν copyright (αυτονόητα πράγματα καλέ) παρ’όλο που απλά τρώγοντας/καπνίζοντας το φυτό αυτούσιο, είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα (η και καλύτερο), είναι δωρεάν και πιο φυσικό.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το φάρμακο «Marinol» (Η.Π.Α.). Είναι απομονωμένη η κύρια ουσία της Κάνναβης (το THC = Τετραυδροκανναβιόλη), σε χάπι, που βοηθά σε πόνους, τάσεις για εμετό, ακόμη και κατάθλιψη. Το φυτό βέβαια, στην ίδια χώρα, είναι παράνομο να το κατέχεις, να το καλλιεργείς αλλά και να το καταναλώνεις. Μόνο η επιστήμη θα σου πει τι θα παίρνεις και πότε. Με μια απλή γενίκευση, θα έχει πάντα απαντήσεις για όλα τα σώματα. Η πλήρης παράδοση των σωμάτων μας στην εκκλησια. εεε… συγνώμη. Στην επιστήμη ήθελα να πω.

Η Ιατρική είναι ένα εμπόρευμα, και όχι ένας κοινωνικός θεσμός αλληλεγγύης. Και όπως με όλα, μέσα από την ολική κοινωνική απελευθέρωση και μέσα από καινούριους αναρχικούς κοινωνικούς θεσμούς μόνο θα μπορέσουμε ως κοινωνία να βοηθάμε τα σώματά μας να ηδονούν. Οτιδήποτε μέσα στον καπιταλισμό, συγκροτείται από την ουσία του: Το κέρδος.

Υστερόγραφο:

Και αν σκέφτεστε ότι όλο το άρθρο αφορά στις Η.Π.Α. μόνον και ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε, να σας υπενθυμίσω ότι είμαστε στην έναρξη της χειρότερης οικονομικής και πολιτικής κρίσης στην Ελλάδα εδώ και αιώνες, και ότι η «ελεύθερη» αγορά θα κάνει ότι μπορεί για να κρατηθεί ζωντανή. Ακόμη και το να γίνει ένας νόμιμος dealer που «θα λύνει όλα τα προβλήματα των ανθρώπων σε τούτους τους δύσκολους καιρούς».

Κάθε πρόβλημα και χαπάκι. Και η σθεναρή αντίσταση του λαού είναι πρόβλημα για τους έχοντες.

Εμείς προτάσσουμε την αυτοδιαχείριση των σωμάτων μας, με DIY πειραματισμούς με φυσικές και χημικές ουσίες κάθε είδους, κάθε σχολής (δυτική ιατρική, κινέζικη ιατρική, ομοιοπαθητική, DIY, κλπ) και με δημιουργία καινούριων αυτοοργανωμένων δομών ψυχικής και σωματικής αλληλεγγύης, που ο σκοπός τους δεν θα είναι μας πολλαπλασιάζουν τα χρόνια ζωής σε αυτόν τον πλανήτη και να μας θολώνουν, αλλά να μας λύνουν τα προβλήματα τα οποία μας εμποδίζουν να απελευθερώνουμε επιθυμίες, καθώς και να μας βοηθούν να τολμάμε τα ακατόρθωτα: Προτάσσουμε, δηλαδή, την κατασκευή μιας νέας παιδείας περί των σωμάτων μας, η οποία θα διαλύσει τους διαχωρισμούς τύπου «υγιής/ασθενής», και θα αντιμετωπίζει το κάθε σώμα ως ένα ξεχωριστό, σπάνιο σύμπαν του οποίου τις επιθυμίες θα πρέπει η κάθε κοινότητα -συλλογικά- να βοηθάει να απελευθερωθούν.

Υστερόγραφο 2:

Καλέ! Καλέ-καλέ! Τι δωράκι σας έχω ως μπόνους?? Την διαφήμιση του Paxil!

«Your life is waiting!» Αχ, καλέ πως δεν το πήρα χαμπάρι…

ΕΑΥΤΟΙ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

5 Φεβρουαρίου, 2009 § 1 σχόλιο


self

Στην μεταμοντέρνα κοινωνική συνθήκη του σήμερα, η έννοια του «εαυτού» και της «ταυτότητας» κυριαρχεί στις συνειδητότητες των ανθρώπων. Είτε ως ρευστές ταυτότητες με ανταγωνιστικά μεταλλασσόμενα μέρη, είτε ως σταθερές ουσίες, ο καθένας έχει υπογραμμισμένη την συνθήκη του ότι αποτελεί ξεχωριστή οντότητα από το περιβάλλον του (έμβιο ή μη).

Ο «εαυτός» είναι ένα πολιτισμικό κατασκεύασμα το οποίο βοηθά στο να επιζεί διαρκώς το τρέχων σύστημα από τις ρωγμές που του προκαλούν τα επαναστατικά υποκείμενα. Συντηρείται με ονόματα, ομαδοποιείται προσωρινά, περιλαμβάνει κατασκευασμένα όρια (σωματικά και θεωρητικά) τα οποία υποδεικνύουν τι έχει προτεραιότητα να συμβεί για τον εκάστοτε «εαυτό», αφού ιεραρχεί τις πράξεις=> αποτελέσματα με τέτοιο τρόπο ώστε (τις πιο πολλές φορές) τους περισσότερους καρπούς να τους απολαμβάνει το σώμα που φιλοξενεί την ιδέα του «εαυτού».

Το λάθος κάποιων πνευματικών φιλοσοφιών είναι το ότι αναγνωρίζουν την ύπαρξη εαυτού, αλλά προτείνουν την αφοσιωμένη υπηρεσία του σώματος προς τις επιθυμίες των «άλλων» και την καταστολή του «εγώ».

Αποδομώντας την έννοια του εαυτού, μπορούμε να ιχνηλατήσουμε τον λόγο που λέει ότι όλα είμαστε μία θάλασσα πληροφορίας, πιθανοτήτων, ενέργειας και ύλης μέσα σε αυτό που αποκαλούμε συμβατικά «χωροχρόνο». Μπορούμε να αφαιρέσουμε το μονοπώλιο της σκέψης από το όργανο που λέγεται «εγκέφαλος» και να την απλώσουμε σε όλο το σώμα μας, κόβοντάς το κομματάκια. Μπορούμε τις προσλαμβάνουσές μας να τις αντιμετωπίζουμε ως σκέψεις και δράσεις μας, αφού είμαστε μέρος ενός όλου.

Τέλος, τις οποιεσδήποτε μορφές εξουσίας και επιθυμητικής καταστολής που αντιλαμβανόμαστε, να τις αντιμετωπίσουμε ως μέρη μας, και έτσι δίχως φόβο, να τις καταστρέψουμε μαζί με τον πολιτισμό που τις δημιούργησε. Και σε όλη την συνεχώς μεταβλητή, επιθετική και ηδονιστική πορεία της καταστροφής, να απελευθερώνουμε επιθυμίες, να συνδιαμορφώνουμε το επόμενο καταστροφικά δημιουργικό βήμα, και να συνεχίζουμε απτόητα την λυσσασμένη μας διαδρομή προς την κατάκτηση της συμπαντικής συνειδητότητας και ελευθερίας.

Μεταμοντέρνα Αντίσταση

Η ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

14 Ιανουαρίου, 2009 § 1 σχόλιο


faith

Η μεγαλύτερη παγίδα για το σώμα που επιθυμεί ριζοσπαστικοποιημένη ελευθερία, είναι να κατακεραυνώνει γενικώς και αορίστως την Πνευματικότητα, στο όνομα της επιβεβλημένης ανά τα χρόνια εξουσίας από την οργανωμένη θρησκεία και τους υπηκόους της.

Η ύπαρξη των οργανωμένων θρησκειών έχει ως κύριο σκοπό της, τον αποπροσανατολισμό του σώματος από την δημιουργία μιας οργασμικής πνευματικής και σαρκικής σχέσης με την Φύση, την φασιστική επιβολή ενός ενιαίου, μη προσωποποιημένου δόγματος της «αλήθειας», καθώς και την συντήρηση μιας εξουσιαστικής μεταφυσικής ύπαρξης που λέγεται «θεός» η οποία εκτός από το να καταστέλλει επιθυμίες, επιβάλλει ηθικές και αισθητικές στα σώματα τα οποία την θεωρούν ως υπάρχουσα. Συχνά, βοηθά τον εθνικό κορμό ενός κράτους να οδεύει δυνατός προς την δολοφονία των ελευθεριών μας.

Αυτό που συνήθως συμβαίνει στους ριζοσπαστικούς χώρους, είναι το γεγονός ότι λόγω του φασισμού των οργανωμένων εκκλησιαστικών θεσμών, υιοθετείται συναινετικά μία υλιστική προσέγγιση στον τρόπο που βιώνουμε την ύπαρξή μας, αφορίζοντας οποιαδήποτε άλλη θεώρηση ως μεταφυσικά mumbo-jumbo ή ως εξουσιαστικά κατάλοιπα κάποιας οργανωμένης θρησκείας.

Αντιδρώντας στην εξημέρωση των σωμάτων μας από τον Πολιτισμό και την θέσμιση της Κοινωνίας, θα μπορούσαμε θα ακολουθήσουμε μία προσωποποιημένη διαδρομή προς την γνώση, είτε υιοθετώντας μία υλιστική προσέγγιση, είτε προσδίδοντας μία αδιόρατη ποιότητα στην ύπαρξη με την οποία μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε, αλλά και τον οποιοδήποτε άλλο συνδυασμό. Η κάθε ατομικότητα, με την δική της θεώρηση, δεν θα περιορίζει την ελευθερία της έτερης ατομικότητας, δεν θα δημιουργεί δόγματα, και έτσι δεν θα σχηματίζεται ένα ιδεολογικό πλαίσιο σε αυτή τη πνευματικότητα, το οποία θα κατέστρεφε και την προσπάθεια αυτή, αλλά και κάθε ελεύθερη σπίθα.

Η επιβολή του υλισμού, είναι ένα ιδιότυπο Δόγμα του ριζοσπαστικού χώρου, το οποίο αφορίζει την οποιαδήποτε αυτόνομη έκφραση προς κάτι αδιόρατο, ως χιπισμό, ακόμη και εάν αυτή η έκφραση ενισχύει την επαναστατικότητα του υποκειμένου και δημιουργεί αισθητικές και σωματικές ροές οι οποίες εμπλουτίζουν την κατεσταλμένη μας υπόσταση.

Μην ξεχνάμε ότι ο Καπιταλισμός και οι υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς, είναι αυτοί που πρώτοι χαίρονται όταν οι υπήκοοί τους έχουν ακλόνητη Θρησκευτική Πίστη στα Θρησκευτικά τους Όργανα, τα οποία είναι οι Γιατροί, οι Επιστήμονες, οι Ερευνητές και οι Καλλιτέχνες. Μία πίστη στην μεταμοντέρνα θρησκεία που λέγεται επιστήμη.

Εμείς, σαν αντιπολιτισμικοί αναρχικοί, προτάσσουμε μέσα στην βίαιη καταστροφή του Κράτους, του Πολιτισμού και της θέσμισης της Κοινωνίας, την μόνιμη αμφισβήτηση του κοσμοθεωρητικού πλαισίου στο οποίο κινούνται τα μυαλά μας. Ας σκοτώσουμε τον κοσμολογικό μπάτσο που κρύβουμε στο κεφάλι μας, και ας αφήσουμε την επιθυμία να δει τον κόσμο όπως γουστάρει, και επομένως (με τις ευλογίες της Κβαντομηχανικής αλλά και των ανατολικών φιλοσοφιών) να τον αναδημιουργήσει.

Μεταμοντέρνα Αντίσταση // ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ – ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ

ypo

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

24 Δεκεμβρίου, 2008 § 1 σχόλιο


mtime

Τα κράτη, επιβάλλοντας στους λαούς την χρήση συγκεκριμένων ημερολογίων (όπως το Γρηγοριανό), ουσιαστικά ορίζουν και την συνειδησιακή συνθήκη των σωμάτων μας, καθώς η αντίληψη του χρόνου βασίζεται στους κανόνες εκείνους που είναι τα προτάγματα του κάθε ημερολογίου. Κανένα σώμα δεν τολμά να επινοήσει μια διαφορετική χρονική εμπειρία, καθώς ο μπάτσος που λέγεται ρολόι-ημερολόγιο, θα επιβάλλει την αυτονόητη (για τους περισσότερους) συνθήκη του γραμμικού χρόνου.

Το ημερολόγιο που χρησιμοποιούμε θεωρεί τον χρόνο ως κάτι γραμμικό, βοηθώντας το κεφάλαιο, καθώς τα προλεταριακά σώματα προσαρμόζονται σε αυτήν την μετα-μοντέρνα γραμμή παραγωγής, έχοντας συγκεκριμένα χρονικά ρεπό, συγκεκριμένες ώρες εργασίας, καθώς και συγκεκριμένες ώρες ψευδο-ελευθερίας. Επιπλέον, το μητροπολιτικό σώμα, απομακρυσμένο από τα πλούσια φαινόμενα της παρατήρησης του σύμπαντος από την γη, δεν βιώνει το πέρας του χρόνου ως μέρος κάτι μεγαλύτερου και συλλογικότερου όπως το άπειρο του χωρο-χρόνου, αλλά ως μία εργασιακή μονάδα που ακολουθεί τις προσταγές ρολογιών και υπενθυμίσεων στο κινητό, για χάρη μιας γιγαντιαίας εργοστασιακής συνθήκης που λέγεται μισθωτή σκλαβιά.

Πολλοί πολιτισμοί του μακρινού παρελθόντος, βίωναν τις ημερολογιακές τους συνθήκες ως φαινόμενα κυκλικά, επηρεαζόμενα από την ελεύθερη βούληση, αλλά επηρεαζόμενα ακόμα και από τον παράγοντα του τυχαίου/παραλόγου. Η είσοδος λοιπόν στον τρόπο αντίληψης του χρόνου του προσωπικού και του τυχαίου, σαμποτάρει ουσιαστικά την οποιαδήποτε παθητική βίωση της υπάρξεώς μας. Η αντίληψη του χρόνου ως κάτι fixed, μας κάνει παρατηρητές του, και όχι συνδιαμορφωτές του.

Η επανοικειοποίηση του χρόνου είναι όσο σημαντική όσο και αυτή του τόπου, καθώς σαμποτάροντας την τρέχουσα χρονική συνείδηση, απελευθερωνόμαστε από τις εξουσιαστικές δυνάμεις που διατάζουν να ακολουθήσουμε μία παραγωγική για τον καπιταλισμό και τα αφεντικά, γραμμή. Η επανοικειοποίηση αυτή, αφήνει ελεύθερο το μυαλό να βιώνει την εμπειρία του παρόντος, δίχως να ανησυχεί για μελλοντικές πιθανότητες, ή να νιώθει άσχημα για παρελθοντικά τετελεσμένα γεγονότα. Για’ αυτό λοιπόν, η επαναστατική διαδικασία προς μια άχρονη συνθήκη, πάει μαζί με τις διαδικασίες προς συνθήκες αναρχικές, έκφυλες, αυτοοργανωμένες.

Τα εργαλεία προς μια τέτοια διαδικασία είναι η συνεχής ανυπακοή στις προσταγές του χρονικού καθεστώτος, αλλά και το σαμποτάρισμα της καπιταλιστικής διαδικασίας προς αντι-παραγωγικούς τόπους και χρόνους.

Η αντίληψη του χρόνου είναι πολιτική επιλογή και χρειάζεται διαρκή αμφισβήτηση, σαμποτάρισμα, και πολεμική διάθεση.

ΟΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

3 Δεκεμβρίου, 2008 § 2 Σχόλια


aa

(παραλήρημα)

Οι μέρες όλο και περισσότερο μου θυμίζουν εκείνα τα οποία ονειρεύτηκα ως παιδί.

Οι περιπέτειές μου, οι σύντροφοι που με στηρίζουν και στηρίζω, οι ουσίες που κάνω έρωτα και οι συγκρούσεις στις οποίες μετέχω, επιβεβαιώνουν όλο και περισσότερο την αντίληψή μου ότι τα πράγματα όσο πάει και εντείνονται. Τα πράγματα όσο πάνε και αυξάνουν το ενδιαφέρον τους εκθετικά. Η μιζέρια και η κατάθλιψη όσο πάει μου φαίνεται εφηβική αντιδραστικότητα.

Οι άνθρωποι ξέχασαν ότι για να καταφέρεις να αγαπήσεις τον εαυτό σου πρέπει πρώτα να αγαπήσεις την κάθε πιθανότητα του μέλλοντος που μπορείς να επηρεάσεις, μαζί με τους ανθρώπους που την περιλαμβάνουν.

Σκέφτομαι ότι θέλω να εμβαθύνω στην πόλη αυτή, να ξεζουμίσω και να εκμεταλλευτώ κάθε στιγμή αδρεναλίνης και ηδονής που τόσο απλόχερα προσφέρει η συνθήκη του να ζεις εξεγερμένος κάτω από τους εξουσιαστές. Θέλω να ξεπεράσω τον κίνδυνο και να κινδυνέψω τις βαρετές στιγμές που όσο πάει και μειώνονται.

Το νόημα της ύπαρξής μας είναι ακριβώς μπροστά μας και μόνο η αντιδραστικότητα και η μιζέρια μπορεί να το θολώσει – απλά χρειάζεται να ζούμε με τις ασφάλειές μας έτοιμες να τιναχθούν. Δεν χωράνε μιζέριες, καταθλίψεις και η οποιαδήποτε δήθεν σκοτεινή ηττοπάθεια. Όσοι μας πατήσανε θα πατηθούν και μάλιστα πολύ άσχημα και με πολύ αίμα.

Γνωρίζω αναρχικούς που δεν εντοπίζουν νόημα και σκέφτομαι ότι απλά έχουν αρχίσει να αποδέχονται την τόσο μουδιαστική εφησύχαση που μας έρχεται από τα πάνω, ξεχνώντας την έκπληξη του παραλόγου και της εξεγερσιακής μας ύπαρξης.

Οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται την απάτη της πολιτισμένης ζωής.

Ο πλανήτης βρίσκεται ένα βήμα πριν την γενικευμένη σύρραξη. Συνειδητότητες καταγράφουν εννοιολογικά άλματα.

Και πλέον μοιάζει όσο επίκαιρο όσο ποτέ το να είσαι Αναρχικός, και να οικειοποιείσαι την ζωή του Λύκου.

Ο ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΣ ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ (διορθωμένο)

19 Νοεμβρίου, 2008 § Σχολιάστε


dd

Σε πολλούς πολιτισμούς του παρελθόντος, ο θάνατος δεν θεωρούταν ένα σκοτεινό και τρομακτικό τέλος της ανθρώπινης εμπειρίας, αλλά μια αξιοπρεπής λήξη του πλούσιου κύκλου της ζωής. Οι Αμερινδιάνοι συχνά ανέφεραν ότι «είναι μια πολύ ωραία μέρα για να πεθάνεις σήμερα» και οι Μάγιας είχαν επινοήσει την θεά της αυτοκτονίας που λεγόταν Ιξτάμπ (Ixtab), η οποία προστάτευε αυτούς που αυτοκτονούσαν, ως θαρραλέους.

Στον πολιτισμό μας, οι εξέχουσες μορφές της ζοφερής εξουσίας, προμοτάρουν με κάθε είδους τρόπο την όσο γίνεται περισσότερο επέκταση των χρόνων της ζωής του ανθρώπου. Χρησιμοποιώντας πολιτικές του φόβου, προτρέπουν τους πολίτες να υπόκεινται στα πειράματα και στην σωματική συντήρηση του Ιατρικού Καθεστώτος, ώστε να παραμένουν όλο και περισσότερα χρόνια ζωντανοί σε αυτόν τον πλανήτη. Ειρωνικά, η καλλιέργεια του φόβου και η προώθηση της απάτης που συνομοτείται μέσω της επιβολής ψεύτικων αναγκών που περιλαμβάνουν κάθε είδους μικροαστική νεύρωση, μειώνει την ποιότητα αυτών των χρόνων της ζωής στο ελάχιστο.

Το Ιατρικό Καθεστώς, δεν ασχολείται με την βελτίωση των μέσων για την καλύτερη ενσάρκωση των επιθυμιών της ανθρώπινης σάρκας, αλλά λαμβάνει μέρος στην πολιτική του φόβου, με το να επικεντρώνεται στην πρόληψη συνδρόμων, ασθενειών και συμπεριφορών που ουσιαστικά το ίδιο το σύστημα δερματοστικτεί πάνω στα σώματα που δεν επιλέγουν να θυσιάσουν τις ψυχεδελικές τους συνειδήσεις.

Η καταστολή απλώνεται με την επινόηση κινδύνων για τα αποτελέσματα συμπεριφορών που πολλές φορές παράλληλα είναι και απελευθερωτικές (είδη μέθης, σεξουαλικές πρακτικές) στοχεύοντας στην επιθυμία του σώματος για αδιαμεσολάβητη από τον φόβο επαφή.

Η μισθωτή σκλαβιά είναι ανεκτή από τον άνθρωπο διότι θεωρείται «ανάγκη» η αποταμίευση και η σιγουριά της σύνταξης για τα «δύσκολα» για την σάρκα χρόνια της τρίτης ηλικίας, όπου οι μικροαστοί σκοπεύουν να… ξεζουμίσουν την ζωή.

Τα άτομα που αυτοκτονούν, χαρακτηρίζονται ως δειλά, παρ’ όλο που είναι εκείνα τα οποία επιλέγουν να βιώσουν μια εμπειρία που δεν έχει χαρτογραφηθεί από κανέναν πρίν.

Τέλος, σε συνειδησιακό επίπεδο, η ανθρώπινη σκέψη παύει να επικεντρώνεται στην σαρκική εμπειρία του παρόντος, και περιπλέκεται στην συνεχή και αγωνιώδη σκέψη για καβάτζα, ατομισμό και ρουφιανιά, ώστε να φροντίσει το μακρύτερο και ασφαλέστερο μέλλον για το σώμα που την ενσαρκώνει.

Η επανοικειοποίηση της αντίληψης του χρόνου, και η έξοδος από το ιατρικό σύστημα αξιών, θα φροντίσει να μας οπλίσει με τα εργαλεία εκείνα, που θα εντείνουν την ενσάρκωση της οργής, και της πληθώρας επιθυμιών που θα δολοφονήσουν την αιώνια αυτή συνθήκη των εξουσιαστών.

ΤΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

26 Οκτωβρίου, 2008 § 6 Σχόλια


Συζητώντας με έναν διαδικτυακά γνωστό μου περί του εάν η έννοια της ψυχικής ασθένειας είναι ένα κοινωνικό κατασκεύασμα, μου δήλωσε ότι ο αυτισμός που βιώνει είναι κάτι που όχι απλά του το διαγνώσαν γιατροί, αλλά κάτι που παρατηρεί ότι τον επηρεάζει σε θέματα αντίληψης πραγματικότητας και πράξης, και εντοπίζει όντως διαφορές με υποτιθέμενα «υγιείς» ανθρώπους. Το ερώτημά του σε εμένα λοιπόν ήταν πως γίνεται εγώ να υποστηρίζω κάτι τέτοιο, αμφισβητώντας την εμπειρία του, και χαρακτηρίζοντας την ασθένειά του μύθευμα.

Αρχικά, οι Καπιταλιστές Γιατροί αυτού του συστήματος, καθώς και όλο το ερευνητικό προσωπικό όλων αυτών των καιρών, κατά κάποια διαβολική σύμπτωση, εντοπίζουν και βαφτίζουν ασθένειες, όλες εκείνες τις συμπεριφορές που θα χαρακτηρίζονταν ως αντιπαραγωγικές. Ουσιαστικά, τα σύνολα της αισθητηριακής εμπειρίας ενός ανθρώπου ο οποίος δεν μπορεί να προσαρμοστεί στο -πραγματικά- άρρωστο σύστημα που ζούμε, βαφτίζονται «παθολογίες», και ανάλογα με την συμπτωματολογία, τοποθετείται και μία ταμπελίτσα η οποία δηλώνει την αντίστοιχη ασθένεια.

Ύστερα, σε μία φανταστική κοινωνία όπου ο χρόνος του ανθρώπου δεν έχει να κάνει με την οποιαδήποτε παραγωγικότητά του, οι άνθρωποι δεν θα χωρίζονταν σε ψυχικά υγιείς και μη, αλλά θα υπήρχε ένα πλουραλιστικό φάσμα ανθρώπινης αντίληψης, αφού και η τρέλα του καθενός δεν θα του ήταν τροχοπέδη για τίποτα, αλλά και το υποτιθέμενα υγιές μυαλό ημών θα είχε εκφράσει ελεύθερα όλες του τις παρεκκλίσεις από την τωρινή κοινωνική νόρμα. Ποιος ξέρει? Ίσως η Σχιζοφρένεια (κατάσταση που εμπειρικά θυμίζει 99% την ψυχεδέλεια από ενθεογενή) να επεκτεινόταν και η κοινωνία αυτή να τρίπαρε ελεύθερα.

Ποιος μας λέει ότι αυτό το σύστημα δεν έχει καταστείλει την φυσική ψυχεδέλεια του ανθρώπου και ότι οι λίγοι που δεν άντεξαν να προσαρμοστούν, φυλακίζονται στα λευκά κελιά των ψυχιατρείων?

Οι «επικίνδυνες» ταμπέλες, όπως η ασθένεια που λέγεται Ψύχωση (αγγλικά: Psychosis), οι οποίες λόγω των παραισθήσεων, της έλλειψης αντίληψης και της συγχυσμένης συνειδητότητας μπορεί να προκαλέσουν βίαιες συμπεριφορές, ουσιαστικά τονίζουν την ανικανότητα προσαρμογής του υγιούς μυαλού στο άρρωστο πολιτικά και πολιτισμικά περιβάλλον, συγχύζοντας το από όλες τις απόψεις.

Το Ιατρικό Καπιταλιστικό Καθεστώς έχει φτάσει στο σημείο να θεωρεί διαταραχή της συμπεριφοράς την επαναστατικότητα του υποκειμένου, δίδοντας της το όνομα «Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας – Antisocial Personality Disorder». Διαβάζοντας το λινκ για την περιγραφή αυτής της… ασθένειας, θα δείτε ότι ουσιαστικά φωτογραφίζει τα επαναστατικά υποκείμενα.

Οι Ψυχίατροι λοιπόν, είναι οι μπάτσοι στην έμφυτη ψυχεδέλεια του ανθρώπινου όντος, που όταν εντοπιστεί ακόμη και μετά από όλη την εξουσιαστική καταστολή, θανατώνεται οριστικά με τον εγκλεισμό και την νάρκωση.

Η λεγόμενη «συμβουλευτική» υπηρεσία (κοινώς Ψυχολόγοι) είναι ουσιαστικά η «κοινωνικά αποδεκτή» από την Mainstream κοινωνία στρατηγική, ώστε ο κάθε άνθρωπος να συνεχίζει να αντέχει την παράνοια αυτού του συστήματος και των τρεχουσών κοινωνικών σχέσεων χωρίς να χάσει τα λογικά του. Οι Ψυχολόγοι λοιπόν, φροντίζουν να κρατούν το άτομο σε μία παραγωγική συνθήκη, παίζοντας τον ρόλο του δημοτόμπατσου της κατεσταλμένης μας ψυχεδελικής ύπαρξης.

Ο ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

11 Οκτωβρίου, 2008 § Σχολιάστε



Ο άνθρωπος από την αρχή της ιστορίας έως και σήμερα, μειώνει όλο και περισσότερο τον ελεύθερό του χρόνο ποσοτικά, αλλά και αλλοτριώνει ποιοτικά τις στιγμές του μέσω της επανάληψης, της ρουτίνας, και της απομάκρυνσής του από τους δημόσιους χώρους.

Η καθημερινή ζωή στην μετα-μοντέρνα κοινωνία, περιλαμβάνει πρακτικές, αισθητικές αλλά και μέσα αυτοματισμού. Η επαναληπτική ρουτίνα του σχολείου, της εργασίας, των υποχρεώσεων. Η άμεση δράση-αντίδραση μεταξύ του ανθρώπου και του υπολογιστή, και η άμεση εξυπηρέτηση από το ρομπότ-εξυπηρετητή (ATM, εκδοτήρια).

Οι πρακτικές, αισθητικές, αλλά και τα μέσα αυτά του αυτοματισμού, εισάγονται και στην προσωπική σφαίρα του κάθε ανθρώπου, στην επικοινωνία του με άλλες ατομικότητες, αλλά ακόμα και στις εγκεφαλικές του διαδικασίες.

Λαμβάνει χώρα λοιπόν, ένας «προγραμματισμός» που προέρχεται από τους εξουσιαστές (οι οποίοι λατρεύουν αυτό το μοντέλο μετα-μοντέρνας σκλαβιάς) και συντηρείται/αναπαράγεται από τις κοινωνίες, εισαγόμενος και στις κοινωνικές σχέσεις.

Λογικό λοιπόν η κοινωνία και οι ατομικότητες να μην δέχονται συμβάντα, ανθρώπους και αισθητικές που ξεκουρδίζουνε την χιτλερικά μελωδική τονικότητα της συλλογικής υπόστασής μας.

Λογικό λοιπόν η ρουφιανιά, ο εθνικισμός και το βόλεμα να είναι ο μεταμοντέρνος σταυρός του κάθε αλλοτριωμένου μεταμοντέρνου «πιστού».

Λογικό λοιπόν ο χαμένος ελεύθερος χρόνος να είναι ένα μεταμοντέρνο «εκκλησιαστικό χαράτσι».

Λογικό λοιπόν, ο αυτοματισμός να είναι ο μεταμοντερνος «εκκλησιασμός» του κάθε πολίτη-πιστού.

Ας γίνουμε λοιπόν ο κόκκος άμμου στο ρολόι τους, η κατσαρίδα μέσα στο νοικοκυριό τους, η ομοφυλοφιλία στον Χριστό τους, το bug στο καλοστημένο λογισμικό τους, ώστε και να ενδυναμώσουμε την επαναστατική δυναμική της ατομικότητάς/συλλογικότητάς μας, αλλά και για να προκαλέσουμε μακελειό στην συντήρηση της μετα-μοντέρνας βιομηχανικής παραγωγής που λέγεται «πλανήτης γη».

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ Ως ΜΕΤΑ-ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

3 Οκτωβρίου, 2008 § 1 σχόλιο


Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΩΣ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Σε παλαιότερους καιρούς όπως για παράδειγμα ο Μεσαίωνας (476-1000 μχ) στην Ευρώπη, η κοσμοθεωρία και η συνειδητότητα του μέσου ανθρώπου βασιζόταν στην καταπιεστική σχέση μεταξύ του ιδίου και του εξουσιαστή, όπου ο δεύτερος αντλούσε την υπεροχή του ως ο εκλεκτός του θεού.
Ο λόγος της εκκλησίας είχε το αλάθητο, δίχως να παρουσιάζει στην τότε κοινωνία αποδείξεις ή εξηγήσεις για το «πνευματικό-νομικό» καθεστώς αυτό. Ο κάθε άνθρωπος ζούσε μιά ζωή γεμάτη φόβο, προσπαθώντας να μην παρεκκλίνει από τους κανόνες αυτούς, αλλά και εξορίζοντας ανθρώπους όπου χαρακτηρίζονταν από αντι-κοινωνικές συμπεριφορές (μάγισσες, αιρετικοί, κλπ) συχνά στέλνοντάς τους σε έναν επώδυνο θάνατο.

Άνθρωποι όπως ο Κοπέρνικος, όπου με μία θεωρία τους μπορούσαν να αντιστρέψουν την κοσμοθεωρική συνειδητότητα (paradigm shift), ενώ θεωρήθηκαν αιρετικοί, εντέλει με την επιβεβαίωση της θεωρίας τους γκρεμίσαν τις νορμες και τις αντιλήψεις όλου του πληθυσμού για τον κόσμο που τους περιβάλλει, και εγκαθιδρύσαν ένα νέο, παρόλο που η παλιά αντίληψη βοηθούσε την εξουσία με διαφόρους τρόπους.

Στους σύγχρονους, μετα-μοντέρνους καιρούς, η κοσμοθεωρία και η συνειδητότητα του μέσου ανθρώπου βασίζεται στην καταπιεστική σχέση μεταξύ του ιδίου και των εξουσιαστών, όπου οι δεύτεροι αντλούν τις πρακτικές τους μέσω ενός εξορθολογισμένου τρόπου αντίληψης της πραγματικότητας, μέσω της επιστήμης, η οποία και δίνει λογικές απαντήσεις για το πώς λειτουργεί το σύμπαν γύρω μας, αλλά και ορίζει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν, δυσλειτουργούν αλλά και θεραπεύονται οι υποστάσεις μας (Ιατρική)

Ο λόγος της επιστήμης έχει το αλάθητο. Τό ότι το αντιβιοτικό κατα 90% θα θεραπεύσει την γρίπη που μας ταλαιπωρεί είναι απόλυτα αποδεκτή αλήθεια, χωρίς όμως να έχουμε βρεθεί ποτέ παρόντες στην κατασκευή του χαπιού στο εργαστήριο, χωρίς να είμαστε σίγουροι για το τί περιέχει, και -ακόμα χειρότερα- με σεβαστά ποσοστά πειραματό-ανθρώπων που θεραπεύονται μυστηριωδώς με την χρήση placebo χαπιών (=χάπι που περιέχει απλά ζάχαρη ή κάτι άλλο αδρανές) που τους έχουν παρουσιαστεί ως αληθινά.

Οι «φορείς του ιού HIV», που αν και δεν έχει απομονωθεί ποτέ ο ιός στο εργαστήριο, και με τρανταχτές αποδείξεις ότι το σύνδρομο ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS) δημιουργείται εντέλει απο την χρήση των αντιρετροϊκών χαπιών, σε περίπτωση που αρνηθούν να υποβάλλουν το σώμα τους στην δύσκολη θέση του να δεχθεί την αγωγή, αντιμετωπίζονται όπως οι μάγισσες του μεσαίωνα (προφανώς είτε την δεχθούν είτε όχι).
Μην ξεχνάμε ότι ολόκληρες φαρμακοβιομηχανίες πλουτίζουν ετησίως από την πώληση αυτής της πανάκριβης αγωγής.

παραδειγματικές πηγές: www.virusmyth.com αλλά και video.google.com/videoplay?docid=3983706668483511310

Συνεχίζοντας, θα ήθελα για αυτόν τον λόγο να κάνω μια κριτική στο δίπολο Υλισμός-Θρησκεία, ή Υλισμός-Ιδεαλισμός, ή όπως αλλιώς μπορεί να τοποθετηθεί, δεν ξέρω.

Είναι οι δυό όψεις του ίδιου νομίσματος.

Σε κάθε ιστορική στιγμή, η εξουσία χρειάζεται ένα κοσμοθεωρητικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινούνται τα μυαλά των ανθρώπων, ώστε να καταστέλλει την πνευματική εξέλιξη των ανθρώπων καλύτερα. Σε στιγμές όπου σωστοί άνθρωποι έχουν αμφισβητίσει την τρέχουσα κοσμοθεωρία, οι κοινωνίες (που αναπαράγουν έντονα με την πίστη τους την εκάστοτε αντίληψη) φροντίζουν να «εξοστρακίζουν» τους ανθρώπους αυτούς. Εντέλει οι θεωρίες τους πολλές φορές επιβεβαιώνονται μετά τον θάνατό τους (Τέσλα), χάρη στο διερευνητικό πνεύμα πολλών ανθρώπων.

Έχοντας πίστη στην επιστήμη λοιπόν, δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να προσκυνάμε τους μετα-μοντέρνους παπάδες που λέγονται Γιατροί, Επιστήμονες, Ερευνητές, δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να πληρώνουμε μετα-μοντέρνα συγχωροχάρτια (Εμβόλια, Αντικαταθλιπτικά, Φόροι για Έρευνα), και δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να λαμβάνουμε μέρος στην μετα-μοντέρνα Θεία Κοινωνία (ΜΜΕ, Θέαμα, Lifestyle).

Για το να έχουμε πίστη σε θρησκείες, δεν το συζητάω καν…

Επομένως, ας επανιδρύσουμε την έννοια της γνώσης, και ας αυτονομήσουμε την πορεία προς αυτήν. Ας αρνηθούμε κάθε έτοιμη γνώση-νόμο-εξήγηση για τον κόσμο γύρω μας, και, καταστρέφοντας οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης και εξουσίας (μπλα μπλα κτλ κτλ), ας προσπαθήσουμε να γκρεμίσουμε τα δίπολα Ύλη-Πνεύμα, Υλισμός-Πνευματισμός, Θρησκεία-Επιστήμη, Λογική-Φαντασιοπληξία.

Ο άνθρωπος αρκετά έχει κρατηθεί μακριά από την αυτόνομη ανάπτυξη της φαντασίας του.

Where Am I?

You are currently browsing the Πολιτική & Πνευματικότητα category at Postmodern Resistance.

Αρέσει σε %d bloggers: