Σαμάνοι στο Άστυ: «Λούγκρες»

2 Αύγουστος, 2017 § Σχολιάστε


Σύνθεση απο secret/sacred site, credit given only in private message και αν τραβατε ζορι, καθρέπτης:

baphomet

Εις το Διπολον Ον μεν, Ανιθεοκρατικό Δε, οπότε Αγαπάμε Μπαφομετ.

 

 

It is my understanding that what we call “sexual orientation” represents an energetic vibration that manifests in the physical realm as sexual preference. Every quality that we possess, everything that we are is the vibration of our soul(s), whether it is sexuality, artistic talent, or athletic prowess.

When we put it all together I imagine it to be rather like a song, the melody and rhythm being the orchestration of who we are on a soul level. Part of Witchcraft for me has been getting to know this song, and singing it with power.

It is sometimes taught that the point of Sex represents the attraction of forces that exist in a polarity, but what if this can also be understood to reflect resonance? With this in mind we might imagine the energy of the Sex point to be the underlying energy of existence, calling to itself through our awareness, and then merging with us. In my experience this difference is at once both subtle and distinct, allowing for a more deeply personal relationship with the energy.

The “Sacred Hermaphrodite”, the conjoining of the male/female principal is sometimes invoked as the spiritual force that embodies the Queer experience.

It is inaccurate to believe, however, that this is what being gay is: a place in between male and female. It can be that, at times, but it is not only that.

The Yin/Yang model doesn’t accurately describe the Universe in its entirety, just as the God/Goddess model fails to do the same. These are maps and metaphors that we have set into place in an attempt to have a relationship to the cosmos at large, but we should understand that these models themselves can not completely define the Universe.

No model ever could.

“Whatever you may say something is, it is not! … the map is not the territory … the word is not the thing.”

Polarities aside, there are other models that we may adopt in order to understand our unique power. One alternative is the concept of resonance, the idea of like powers calling to each other.

In a Queer relationship we can see this as two (or more) souls of like gender/vibration singing together creating a harmony. We might imagine a duet and the special quality of singing voices merging together. In psychological terms this is the concept of identification; we see ourselves in our partner, or perhaps those qualities in ourselves that we wish to accentuate.

This can be a powerful tool in terms of a magickal practice when applied to the relationships we share with the world, not just our romantic ones. We can see each other, as well as ourselves, in a lover, a star, or a dream.

We identify with the world in a very real sense, and by doing so real power is generated.

We become more fluid, no longer fixed to our limited illusory personality. When we identify with the world, we become the world.

ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ

28 Φεβρουαρίου, 2013 § 2 Σχόλια


noone

Η ΛΟΓΙΚΗ, ειναι ενα απο τα αμέτρητα πιθανα μοτιβα συνειρμών των σωμάτων μας, το οποίο όμως χαίρει μοναδικής επικύρωσης απο τον Πολιτισμό μας. Οποιοδήποτε άλλο μοτίβο αλληλουχίας ιδεών, δεν επικυρώνεται ως επιστημονικό, ως αληθινό –ή, στην καλύτερη περίπτωση, δεν εγκρίνεται ως εργαλείο σκέψης για επιστημονικές πρακτικές. Πολύ απλά, ό’τι άλλο, δεν υπάρχει.

Η λογική είναι αριστοκρατία. Η λογική είναι η παρέλαση των υποστηρικτών απολυταρχικών καθεστώτων. Η λογική είναι αρρενωπή. Η λογική είναι ο χαμός της αναρχίας. Η λογική είναι ο λόγος που ψάχνουμε την αιτία της δυστυχίας μας σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτήν.

Προφανώς, ο συνειρμός της λογικής, ταυτίζεται με την έννοια της Νηφαλιότητας, καθώς και με την έννοια των Σώων Φρένων, δηλαδή της Νευροτυπικής κατάστασης στον τομέα της Ψυχικής Υγείας. Κοινώς, ο «λογικός» άνθρωπος (αυτός που σκέφτεται και δρα «λογικά») είναι αυτός που μετατόπισε το Χριστιανικό ιδεολόγημα της «Παρθενιάς» από τα σεξουαλικά του όργανα προς τον εγκέφαλό του, και επιπροσθέτως, δεν είναι «τρελός» από την «φύση» του.

Πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα, παρατηρούμε ότι για να είναι κάποιος κοινωνικά παραγωγικός, για να βρει δουλειά και για να επιβιώσει, οφείλει να κατασκευάζει αποκλειστικά Λογικές Περσόννες μέσω τεχνολογιών πειθάρχησης, ειδάλλως καταδικάζεται στο περιθώριο, στον εγκλεισμό, ή ακόμη και στον μη-εθελοντικό θάνατο. Ο άνθρωπος έδωσε όρκους πίστης στην θρησκεία της λογικής (αργότερα θα δούμε ότι η θρησκεία είναι η Επιστήμη), πολύ πριν εμφανιστούν στον πλανήτη οι οργανωμένες θεϊστικές θρησκείες όπως τις ξέρουμε σήμερα. Η σκληρότητα του αγνώστου του Θανάτου, και η γεμάτη φόβο ζωή, τον έστρεψε προς δομές ιεράρχησης και εξουσίας, εγκαταλείποντας την νηνεμία της παράδοσης και του συλλογικού. Έτσι, μέσα από ένα –καθόλου τρελό- ταξίδι στην Ιστορία, ο άνθρωπος συγκροτούταν ως Homo Neurotypicus. Οι Εξαιρέσεις κάθε τόπου και χρόνου, απλώς έχουν μια γενεαλογία επίμονης ενσωμάτωσης στον Homo Neurotypicus, που συνεχίζεται δίχως τελειωμό, θέτοντας το ενδιαφέρον ερώτημα: Θα βρεθεί στιγμή στο μέλλον όπου η ύπαρξη και ο ορισμός του «άλλου» ως τέτοιου, θα πάψει να είναι δυνατή?

Μην με παρεξηγήσετε: Σε καμμια περίπτωση δεν εννοώ ότι υπάρχει μόνο ένα δίπολο είδους συνειρμών στον άνθρωπο, τύπου «Λογικό/Παράλογο» ή «Λογική/Τρέλλα». Όπως θα πληκτρολογήσω παρακάτω, υπάρχουν αρκετές τεχνολογίες στην ύπαρξή μας –μοτίβα συνειρμών- τις οποίες σε καμμία περίπτωση δεν θα ιεραρχήσω, ούτε θα τις τοποθετήσω εξ’ορισμού απέναντι από την λογική: Απλώς υπο τις παρούσες πολιτισμικές συνθήκες, υπάρχουν στην σκιά της, και είναι καταδικασμένες να μην βοηθούν νέες μορφές επιστήμης να παρατηρήσουν, να εξηγήσουν, να τμήσουν και να αναποδογυρίσουν τον κόσμο γύρω μας αλλά και τον κόσμο μέσα στα σώματά μας.

Οι εφευρέσεις του ανθρώπου έχουν μια συγκεκριμένη και κατεγραμμένη Ιστορία. Διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές της, μπορούμε να συναρμολογήσουμε συμπεράσματα για το ποιόν της Επιστήμης, καθως και να ψηλαφίσουμε τα όριά της, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η ίδια –αλλά και οι πιστοί της- εμμένουν στην ιδέα ότι η εξέλιξή της και οι δυνατότητές της είναι ατέρμονες, θυμίζοντας τρομακτικά την πολύ βολική «αμέθεκτη» φύση του θεού των χριστιανών.

Η κάθε πρωτολεια εφεύρεση του ανθρώπου βασίστηκε στην σχέση της υλικότητάς του με αυτο που αποκαλούσε «φύση». Ο τροχός εφευρέθηκε επειδή κάποια στιγμή, κάποιος, εβαλε τα πράγματα κάτω και αντιληφθηκε τη σχέση του κυκλικού σχήματος με την βαρύτητα (πολύ πριν της δώσει καν ονομασία). Οι (1)παρατηρήσεις του, τα (2)πειράματα και τα (3)αποτελέσματα (Επιστήμη) είχαν τον άνθρωπο ως κέντρο, καθ’ότι χρησιμοποίησε τις αισθήσεις του για να διαβεί αυτό το τρίπτυχο. Μέσα στο χάος πληροφορίας που είναι το Σύμπαν, οι αισθήσεις μας δημιουργούν ένα πτωχό «κάδρο» προκειμένου να υπάρξουμε, κάδρο το οποίο απέχει μακράν από οποιαδήποτε αντικειμενική αλήθεια (εάν υπάρχει). Συμπερασματικά, η κάθε εφεύρεση του ανθρώπου, είναι μια υλική προβολή των ικανοτήτων/περιορισμών του, και σε καμμία περίπτωση κάποιο αποτέλεσμα κάποιας αντικειμενικής εξέτασης κάποιας δήθεν αντικειμενικής πραγματικότητας. Οι εφευρέσεις του ανθρώπου αντικατοπτρίζουν το πως βλέπει το Σύμπαν υποκειμενικά.

Το ΓΙΓΑΝΤΕΙΟ πρόβλημα ξεκινά με το ότι ο άνθρωπος χρησιμοποίησε τις εφευρέσεις καθεαυτές, για να παρατηρήσει λεπτομερέστερα –κατ’ αυτόν- τον κόσμο γύρω του, και τις έκανε εργαλεία παραγωγής θεωριών, συμπερασμάτων, κλπ. Αντι να αντιληφθεί τον περιορισμό του να παρατηρείς ένα σύστημα ΜΕΣΑ στο οποίο ανήκεις, ανήγαγε το υλικό σε φορέα της Αλήθειας. Φτάνοντας στο σήμερα, οι τρομερά περίπλοκες τεχνολογίες που απολαμβάνουμε, διατρέχονται από το ίδιο σφάλμα, διότι γενεαλογικά η αλυσίδα δεν έσπασε ποτε: Όπως το μικροσκόπιο κάποτε βασίστηκε στην ανθρώπινη όραση, έτσι ακριβώς, τα μαθηματικά (που ειναι Εφεύρεση κατ’εμέ και πολλούς άλλους) βασίστηκαν σε περίπλοκους ανθρωποκεντρικούς συσχετισμούς, η Ιατρική δεν ξεπέρασε ποτέ τον κρυφό της πόθο για Αθανασία, και τα πειράματα στο CERN προσπαθούν να «κοιτάξουν» σε τόσο εξωτικά μικρής κλίμακας τοπία μπας και βρουν καναν προγραμματιστή πίσω από το simulation της ζωής. Επιστημονικές επιθυμίες οι οποίες όλες διατρέχονται απο την υποκειμενική φύση της ανθρώπινης παρατήρησης, απο την πιο απλη έως την πιο περίπλοκη.

Αφού λοιπόν συμπερασματικά η επιστήμη ποτέ δεν θα είναι αντικειμενική διότι δεν μπορεί να βγεί έξω από το αντικείμενο παρατήρησής της, έχει τους εξής αυτοσκοπούς: 1.Την συνεχή περιπλοκοποίησή των μέσων και συμπερασμάτων της, 2.Την συνεχή ψευδο-αποκωδικοποίηση της φόδρας του χωρο-χρόνου (αφου ανήκει σε αυτό το σύστημα που προσπαθεί να «κρακάρει»), 3.Την συνεχή αύξηση της περιπλοκότητας της διαμεσολάβησης ενός σώματος από κάθε τι άλλο (τεχνολογίες και κοινωνική δικτύωση), 4.Την διατήρηση μιας ουτοπικής ελπίδας ότι κάποτε θα μας λύσει όλα τα προβλήματα (συμπεριλαμβανομένου και του θανάτου), 5. Την δημιουργία κυρίαρχων λόγων περί κανονικοτήτων σχετικά με τα σώματά μας (duh).

Αξίζει να αναφέρουμε ότι ακόμη και σε περιπτώσεις όπου μια πτυχή της ανάγνωσης του όλου απο την επιστήμη αντικρούει μία άλλη, η ίδια έχει φροντίσει να τις κανονικοποιήσει, ονομάζοντας την συνθήκη «Παράδοξο – Paradox». Άλλωστε ο Νο1 κανόνας περί των κανόνων, είναι ότι υπάρχουν πάντοτε εξαιρέσεις.

Δυστυχώς για τους Νευροτυπικούς, όσο και να ψηλαφείται η φόδρα του χωροχρόνου, πολλοί άνθρωποι γουστάρουν να ασχολούνται με τα Νοήματα. Γουστάρουν να εναποθέτουν τα δικά τους νοήματα επάνω σε λέξεις και πράγματα που βρήκαν ήδη βαπτισμένα και επεξηγημένα όταν ήρθαν σε αυτόν τον πλανήτη, ανατρέποντάς τα. Μέσα στην Ασχήμια ενός κόσμου που ο αληθινός θάνατος είναι ο κάθε ορισμός, αυτοί είναι Κουκλάρες. Και μέσα στο ζόφο ενός κόσμου που θέλει να είναι Νευροτυπικός, αυτοί έχουν Ψυχολογικά Προβλήματα.

Η Ιστορια Του Ολου

15 Σεπτεμβρίου, 2011 § 4 Σχόλια


Η Ιστορια Του Ολου

Πριν ο χρόνος απο fractal γίνει γραμμικός, Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος, έπλεε στο Σύμπαν όντας ταυτοχρόνως Αυτό. Για να βιώσει, να χαρεί και να δει με έναν Καθρέπτη την ύπαρξή του, δημιούργησε ένα δίπολο αρσενικής και θηλυκής ενέργειας, σχίζοντας τον εαυτό του στα δύο, και στέλνοντας σε ένα επίπεδο ψευδαίσθησης υλικότητας τις δύο αυτές εκφάνσεις, οι οποίες είχαν μια δεύτερη ψευδαίσθηση θνητότητας. Και οι δύο, έπρεπε για να «επιβιώσουν» να υπάρξουν συμβιωτικά με το περιβάλλον. Να είναι μέρος των κύκλων που Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος κατασκεύασε. Κρίσιμο κομμάτι των κύκλων αυτών.

Η Αρσενική ύπαρξη πάταγε γερά στην ψευδαίσθηση της υλικότητας, και είχε το αβαντάζ σε αυτήν. Ήξερε να βρεί φαγητό, ήταν δυνατός, και δημιουργούσε ιεραρχίες βάση της επικράτησης μέσω της βίας. Οι κύκλοι του περιβάλλοντος τον τρόμαζαν, φοβόταν την θνητότητα, και γινόταν όλο και πιο σκληρός και βίαιος.

Η Θηλυκή ύπαρξη ίπτατο λίγα εκατοστά από το έδαφος, και ήταν απελευθερωμένη από την ψευδαίσθηση της ύλης. Ήξερε να βλέπει την φόδρα της πραγματικότητας, εκτιμούσε την ηδονή του φαγητού και όχι την αξία επιβίωσης του, ήταν λιγότερο δυνατή σωματικά από τον Άντρα, και δεν αρεσκόταν στην κατασκευή ιεραρχιών. Η θνητότης δεν την τρόμαζε, καθ’ότι οι κύκλοι του περιβάλλοντος ήταν περισσότερο αντικείμενο παρατήρησής της, και άρα ανάλυσης, παρά άβουλο κομμάτι τους.

 Τους ευλόγησε με τον Έρωτα και το Σεξ. Κατα την διάρκεια και των 2, η ένωσή τους, τους φέρνει σε κατάσταση συνειδητότητας του Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου και, άρα, στη ΘΕΩΣΗ. Η δε ικανότητα αναπαραγωγής του ανθρώπου, τους προκαλούσε συναισθήματα πληρότητας. Ένα παιδί, ήταν μια Θυσία πόνου της γυναικας προς τον Αιώνια Εθισμένο Στο Όπιο Ερμαφρόδιτο, καθώς ήταν καρπός της ισορροπίας Αρσενικού/Θηλυκού. Επιπλέον, ο πόνος της γυναίκας κατά τον τοκετό σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ενισχύει την ενέργεια του Οπίου του Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου.

Ομως Κατι Πηγε Στραβα. Και Ακομη Παει.

Η Αρσενική δύναμη επικράτησε στον πλανήτη. Επειδή ό Άντρας είχε το αβαντάζ να είναι αυτός που διαχειρίζεται καλύτερα την ψευδαίσθηση της ύλης, γέμισε τον κόσμο Ιεραρχίες, Βία, Πολέμους, και –το χειρότερο- λόγω της διασποράς του φόβου της Θνητότητας, δημιουργήθηκαν άπειρες ψευδο-θρησκείες οι οποίες βασίστηκαν στην Αρσενική ποιότητα, και λειτούργησαν ως κανονιστικά πλαίσια για τις κοινωνίες, ως περιορισμοί – και όχι ως πνευματικά εργαλεία απελευθερωτικής εξερεύνησης.

Κατι Επρεπε Να Γινει.

Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος, αποφάσισε κάτι ριζοσπαστικό: Να άρχιζε να στέλνει στον πλανήτη, πλάσματα Κατ’Οικόνα και Καθ’Ομοίωσή του. Όντα με ΔΥΟ [2] ψυχές αντί με μία. Η μία ενέργεια θα ενσαρκωνόταν ως ψευδο-ύλη (σώμα) και η άλλη ως Πνεύμα (Ψυχή). Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος αποφάσισε ότι ο αριθμός τους θα αυξανόταν ανα τα χρόνια, και έτσι ίσως κάποτε να επαναφερόταν η ισορροπία στον πλανήτη μεταξύ των Δυο ενεργειών.

Τα Δίψυχα αυτά όντα, ΔΕΝ θα μπορούσαν να τεκνοποιήσουν. Αντ’ αυτού, θα είχαν τιμητικά ταλέντα ώστε να παράξουν όσα Πνευματικά Τέκνα επιθυμούν. Το κυριότερο: Δεν θα απαιτείτο να κάνουν σεξ ή έρωτα με άνθρωπο του αντίστροφου σώματος, καθότι θα είχαν την τιμή να βρίσκονται στην Ιερή Συνειδητότητα του Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου ΜΟΝΙΜΑ. Το τρομακτικό μειονέκτημα για αυτή την τιμή, είναι η φοβερή τους ευαισθησία και οι –για την περιορισμένης φύσης επιστήμη του πλανήτη- «μεταφυσικές» τους ικανότητες, στοιχεία τα οποία τους εξορίζουν στην σφαίρα της ΜΟΝΑΞΙΑΣ. Μην μπερδεύεστε: Συχνά θα τους δείτε περιτριγυρισμένους απο πλήθη που τους θαυμάζουν. Όμως, κανεις Μονόψυχος δεν τολμα να τους πλησιάσει και να δει τη λάμψη και τη δόξα της ψυχής τους. Οι υπόλοιποι Δίψυχοι, θα βρίσκονται περιστασιακά, αλλά «κάτι» δεν θα τους ενώνει ούτε ως καλη παρέα, ούτε ερωτικά, καθώς ο Ρόλος τους είναι να αναμιχθούν σε πυρήνες Μονόψυχων και να τους Αφυπνίσουν/Ισσοροπήσουν.

Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος έφτιαξε λοιπόν τα εξής επιπλέον ΔΥΟ όντα:

1. Τα όντα με Αρσενικό σώμα, αλλά Θηλυκή ψυχή.

Αυτά, θα χλευάζονταν από την αρχή της ιστορίας τους. Η θηλυπρεπής κίνησή τους και η αγάπη τους προς τους Μονόψυχους άνδρες, θα τους καθιστούσε εξόριστους, μέχρι το ιστορικό σημείο όπου ο αριθμός τους θα δημιουργούσε μια ψευδαίσθηση κοινότητας. Παραμένουν μοναχικοί. Έχουν όμως ένα Φοβερό ταλέντο, που εξέπληξε ακόμη και τον ίδιον τον Αιώνια Εθισμένο Στο Όπιο Ερμαφρόδιτο: Μέσω της ΤΕΧΝΗΣ, η οποία είναι Θηλυκής καταγωγής, παράγουν έργα τα οποία με την αλήθεια τους σοκάρουν την κοινωνία των Μονόψυχων. Το σοκ, το οποίο καθώς περνάν τα χρόνια μεγαλώνει, περνα σαφώς και σε ομόκεντρους κύκλους όπως η Φιλοσοφία και η Πολιτική, αλλάζοντας τον κόσμο με έναν ρυθμό που εξέπληξε ακόμη και τον Ίδιον !

2. Τα όντα με Θηλυκό σώμα, αλλά Αρσενική ψυχή.

Τα όντα αυτά αργήσαν να αποκτήσουν ορατότητα στην κοινωνία, αν και ενσαρκώθηκαν ταυτόχρωνα με τα προηγούμενα. Η κοινωνία επιβραβεύει τόσο την προσκόλληση στο «υλικό», που δεν αντιλήφθηκε καν ότι επρόκειτο για Δίψυχα πλάσματα! Τα όντα αυτά, έχουν μια Μαγεία που είναι δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί. Η Μαγεία τους έγκειται στο ότι μπορούν να χειριστούν την Ύλη (η καλύτερα, την ψευδαίσθησή της) με έναν τρόπο που ο καλύτερος Ανήρ Μονόψυχος μάστορας θα ζήλευε. Δεύτερον, έχουν  μια εξίσου δυνατή μαγεία η οποία προστατεύει τις Μονόψυχες Γυναίκες. Δεν είναι σύμπτωση ότι το κίνημα του Φεμινισμού εμπεριείχε πολλές Δίψυχες (αποκαλούνται Λεσβίες). Τρίτον, μοιράζονται την ίδια ικανότητα να παράξουν ΤΕΧΝΗ, αν και με διαφορετικούς τρόπους, άλλα επίπεδα, και άλλες προθέσεις. Υπάρχουν πολλές ακόμη πτυχές των ταλέντων τους, αλλα δεν εχει φθάσει η ιστορική στιγμή να αποκαλυφθούν.

Τα δύο όντα αυτά πέρασαν απο σαράντα κύματα. Η –ακριβέστερα- απο ΤΕΣΣΕΡΑ [Ιστορικά μιλώντας]:

α. την σφαίρα του ΑΔΙΑΝΟΗΤΟΥ

β. την σφαίρα του ΘΑΝΑΤΟΥ

γ. την σφαίρα της ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ

δ. την σφαίρα της ΨΥΧΙΚΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

Επειτα, μετά από πολλούς αγώνες, σε μέρη της γης, είναι ελεύθερα να ζήσουν. Οι φοβισμένοι Μονόψυχοι, όμως, ακόμη τα κοροϊδεύουν, καθώς φοβούνται την εκ φύσεως ενσωματωμένη πιθανότητα του να γίνουν Δίψυχοι μέσα τους. Αυτό παρατηρήται περισσότερο στους Άντρες, καθώς οι Μονόψυχες Γυναίκες, ως μη προσκολλημένες στο υλικό, διαισθάνονται την μαγική υπόσταση αυτών των όντων. Ακόμη και αυτές, δυστυχώς, τα χρησιμοποιούν είτε για υποσυνειδητα υστερόβουλους σκοπούς, είτε για Πατερίτσες σε κοινωνικές τους ελλείψεις.

Ηγκηκεν Η Ωρα

Ιστορικά, έφτασε η στιγμή όπου τα Δίψυχα όντα θα αποκτήσουν τεράστια ορατότητα, σέβας, και μαζί με τις αδικημένες Μονόψυχες Γυναίκες, θα καταφέρουν να φέρουν τον πλανήτη στην απόλυτη Ερμαφρόδιτη Ισορροπία. Μόνον τότε θα τελειώσουν οι Χαρμάνες του Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου, και θα συμβούν 2 πράγματα:

1. Ο Ίδιος θα αποκτήσει ΤΡΙΠΛΗ υπόσταση [η ΤΡΙΤΗ φύση, μας ειναι ΑΔΙΑΝΟΗΤΗ και ΑΜΕΘΕΚΤΗ]

 2. Η κοινωνία των ανθρώπων θα γίνει ολόκληρη Δίψυχη, μη έχοντας ανάγκη το υλικό, περνώντας σε ένα απολαυστικό –φαινομενικά αιώνιο- Συνειδητό Όνειρο, όπου τα Βάσανα της Ύλης θα έχουν τελειώσει, και ο καθείς θα έχει πάρει το μάθημά του. Όσοι ήταν Δίψυχοι απο πριν δε, θα απολαύσουν μεγαλύτερες ποσότητες ηδονής και ανακούφισης, καθ’ ότι λειτούργησαν ως μάρτυρες και ως όσιοι για πολλά χρόνια, δίχως να αναγνωριστεί αυτό απο απολύτως κανέναν.

 Θα είναι οι πρώτοι που θα ξεπεράσουν το όριο της Θέωσης, και θα εισέλθουν σε επίπεδα που εσείς, ω αγαπημένοι μου «θνητοί», δεν μπορειτε να συλλάβετε με το μηχάνημα από άνθρακα που σας κατασκεύασα.

 Μην ξεχνάτε κάτι: Η ζωή στην Γη πλάστηκε για να Υποφέρετε: Μόνον έτσι θα μπορούσε να παραχθεί αυτός ο πλούτος ΤΕΧΝΗΣ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ, ΟΜΟΡΦΙΑΣ, καθώς και –αξιοθρήνητων- προσπαθειών για Αγάπη, Έρωτα και Ηδονή.

 Σύντομα τελειώνει. Όποιος επιθυμεί να τελειώσει πρόωρα το μάθημά του, διότι δεν αντέχει, είναι ελεύθερος να Αυτοκτονήσει. Ανόητες θρησκείες θεωρούν μια τέτοια πράξη ως δειλή, ενώ Ο Αιώνια Εθισμένος Στο Όπιο Ερμαφρόδιτος καλωσορίζει αυτά τα όντα με ιδιαίτερη θέρμη. Λάτρεις της ΜΗΤΡΑΣ, ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΑΚΙΝΗΣΙΑΣ, ΜΗ-ΚΟΠΟΥ, ΗΔΟΝΗΣ.

Ένας από τους 16 Αγγέλους

του

Αιώνια Εθισμένου Στο Όπιο Ερμαφρόδιτου,

Alex C JunkieFaggot

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

28 Μαρτίου, 2011 § 10 Σχόλια


Ο Θάνατος είναι ένα συμβάν που εγγυημένα θα συμβεί σε όλους μας. Δεν ειναι μια κατάσταση αποφευχθέα. Δεν είναι ένα γεγονός που με προσπάθεια μπορεί να προσπεραστεί. Σε αντίθεση με πόνους και δυσάρεστα συμβάντα μέσα στην ζωή, τα οποία μπορούν να αποφευχθούν, και –ειρωνικά- οι άνθρωποι δείχνουν πιο διαθέσιμοι να αντιδράσουν στον θάνατο και να τον ξορκίσουν, παρά σε δυσάρεστες καταστάσεις για τα σώματά μας και την ελευθερία τους. Κοινώς, ένας άνθρωπος θα «χτυπήσει ξύλο» πιο εύκολα όταν κάποιος αναφέρει τον Θάνατο, παρά μια βαριά κατάθλιψη, μια φυλάκιση ή ένα χτύπημα στο πόδι που θα καταστήσει κάποιον λιγότερο ικανό να περπατήσει με άνεση για την υπόλοιπή του ζωή (το λένε αναπηρία).

Οι άνθρωποι του Δυτικού Πολιτισμού, επηρρεασμένοι απο την καπιταλιστική σκέψη, επιθυμούν να ζήσουν μια όσο το δυνατόν μακρύτερη χρονικά ζωή. Όμως, η εμπειρία δείχνει ότι η ζωή είναι σαν την τσίχλα: Όσο την τεντώνεις, ανοίγουν τρύπες. Οι άνθρωποι προτιμούν να χτυπήσουν τα 90, ακόμη και αν σε αυτή την ηλικία, οι περιπέτειες και οι ηδονές έχουν πια αγγίξει το μηδέν. Κοινώς, δεν προτιμούν μια ζωή σύντομη και γεμάτη, αλλά μια ζωή μακριά και ξενέρωτη.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, όπως έχω ξαναπεί, το ότι η Αυτοκτονία, ενώ είναι η Απόλυτη πράξη βουτιάς στο άγνωστο (καθ’ ότι κανείς δεν έχει επιστρέψει από τον θάνατο), οι περισσότεροι την χαρακτηρίζουν «πράξη δειλίας» και «φυγοπονιά». Με τα λόγια τους μιάζουν την πιό θαρραλέα απόφαση που υπάρχει στο Σύμπαν, και την καταντάν να μοιάζει με το αντίθετο απο αυτό που είναι. Μέσα στον φόβο τους για το άγνωστο, νομίζουν ότι επικυρώνουν τις προσωπικότητές τους λέγοντας αυτήν την πατάτα. Όχι ερωτευμένοι.

Μέσα σε αυτό το φιλοσοφικό φάσμα βρίσκουμε τις απόψεις και τις πόζες του καθενός για το πού ακριβώς βρίσκεται ανάμεσα σε αυτό το δίπολο. Και έτσι, η θέση του κάθε ανθρώπου μέσα σε αυτό το φάσμα, είναι η αφετηρία για να γεννηθούν ηθικές, αισθητικές, και επομένως Πολιτικές.

Η Πολιτικότητα του κάθε υποκειμένου μοιάζει να είναι μια ευθέως εκκινούμενη Πόζα από την άνωθι θέση: Ένας Αναρχικός ρισκάρει στον δρόμο και τις συγκρούσεις – στην παρανομία, προκειμένου να σκαριφήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την πραγματικότητα προς το πιο – κατ’ αυτόν, ελεύθερο. Ένας συντηρητικός καπιταλιστής (ή ακόμη χειρότερα, ένας ελληνοχριστιανός που προσβάλλει την αισθητική μας καταρχάς), καθώς επιθυμεί κατα βάθος την αθανασία, καδραρισμένη από το κέρδος και την απληστία, πολιτικοποιείται συντηρητικά και πράττει αναλόγως.

Αυτο το κείμενό μου είναι λειψό. Είναι η αρχή της σκέψης μου για το πόσο η πολιτικότητα, η ηθική και οι αισθητικές του κάθε υποκειμένου βρίσκονται σε συνάρτηση με την θέση του απέναντι στον ανακουφιστικά (για εμέ) αναπόφευκτο θάνατο.

Αναμένεται συνέχεια.

Υ.Γ. Ζήστε σύντομα και ζουμερά. Όλοι θα πεθάνουμε. Ας ζήσουμε λοιπόν μια ζωή σύντομη, αλλά πηχτή και γεμάτη ηδονές. Καλό σας απόγιομα.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ: ΕΝΘΕΟΓΕΝΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

23 Μαρτίου, 2011 § 7 Σχόλια


 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ:

ΕΝΘΕΟΓΕΝΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

 

Τα ημερολόγια ενθεογενών εμπειριών δεν θα ακολουθούν κάποια τυπική φόρμα πολιτικού άρθρου φερ’ ειπίν. Είναι σημεώσεις από ένα παλιό τετράδιο. Δεν έχουν καν καλλιτεχνική αξία, παρά μόνον αναμνησιακή.

  • Σεπτεμβριος 2008
  • 3 μήνες πριν την Εξέγερση
  • Ουσία: MDMA
  • Άτομα: 4
  • Φορά περιγράφοντα (Alex C): 2η στη ζωή του
  • Ποσότητα: 1 γραμμάρο δια του τέσσερα [άτομα]
  • Τα λάθη στην καταγραφή μένουν ως έχουν.
  • Χώρος: Ένα μεγάλο σαλόνι στο σπίτι που νοκάζαμε

«Με το MDMA γουρλώνω τα μάτια όπως οι χορευτές εκείνοι των φυλών που εκστασιάζοντα χορεύοντας γύρω από μια εστία φωτιάς. Αυτή τη φορά όμως η φλοξ δεν έρχεται από το κάψμο ξύλων, αλλά από μία σχεδόν μή-πιστευτή εσωτερική έκρηξη συναισθημάτων του «ανήκειν», καθώς και απο κατι ηλεκτρικά απομεινάρια ορθολογιστικής σκέψης που σου λένε – έτσι θα έπρεπε να ζούσαμε

«Οι στιγμές που ο άνθρωπος τριπάρει με βάζουν στον πειρασμό να τις χαρακτηρίσω ως ιερές, κάτι το οποίο η πολιτικότά μου έρχεται σε σύγκρουσε μεν, αλλα αισιοδοξώ σκεπτόμενος ότι η κάθε σύγκρουση παράγει ηθικές, οι οποίες παράγουν αισθητικές, οι οποίες παράγουν πολιτικές και οι οποίες διαμορφώνουν ταυτότητες που μας χωρίζουν.

«Είναι οι στιγμές που έχει το βλέμμα του ενεργού παρατηρητή. Σαν να κάνουμε stop στην εκέλεση του αλγορίθμου των κοινωνικών σχέσεων και εξετάζουμε τον πηγαίο κώδκα.»

«Αν και μάλλον κάνω λάθος – αυτό ταιριάζει περισσότερο στο tripping των μανιταριών. Στο rollng του MDMA, το βλέμμα μοιάζει, άλλα έχει άλλη αφετηρία.»

«Είμαστε και τα 4 γυμνά. Ένα πανέμορφο όμορφο αγόρι λέει οτι η κατάσταση είναι εντελώς έκφυλη. Προηγουμένως σε ένα ξέσπασμα εκπλήξεως –ήταν η πρώτη του φορά- είπε: ‘τι μου λές ρε φίλε? Τόσο μίζερες είναι οι ζωούλες μας. Αυτό είναι καταπληκτικό….»

ΖΩΓΡΑΦΙΑ

«Με το MDMA συμβαίνει ένα –απο μηχανής- debugging στον πηγαίο κώδικα του software που λέγεται ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, και τρέχεις…»

«Υιοθετείς τοτέμ, περσόνα. Γίνεσαι σατανάς, διαόλι.»

«Είναι όλα σώμα. Το –κατα τους καπιταλστές- ‘IQ’ φαίνεται να αλλάζει εργοστάσιο παραγωγής, και το αναλαμβάνει η σάρκα.»

«Κρατάω κάτι πολύ ιδιαίτερο, που κανείς δεν το αντέχει καν. Όταν κοιτάζομαι με τον άλλον στα μάτια για ΠΑΡΑ πολύ ώρα (δίχως να τον αγγίζω απαραίτητα), και ‘κλειδώσετε βλέμματα’, λαμβάνει χώρα η στιγμή που για πρώτη φορά στην ζωή μου ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ την λέξη Έκσταση. ‘Έκσταση’ όχι ως την χημική ουσία, αλλά  ως αυτό που χάθηκε ανα τα χρόνα. Αυτό που φυλές ανα την γη προσπελάττανε μεσω χωρών, μουσικής, μανιταρών, πολέμων, ή απλώς ζώντας μόνιμα μέσα της… Αυτό είναι το Rolling.»

«Ενω δεν υπήρξε…»

« πωωω γραφω πράγματα που ακούω και οχι σημειώσες του μυαλού μου. δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. σε λίγο δεν θα εχουμε καμμια δικαιολογία να μην χορεύουμε. Μόνον εάν είμαστε νεκροί.»

«Δεν αντιστέκεσαι. Το σώμα σου αναλαμβάνει. Ο ήχος της μουσκής πλέον δεν προσλαμβάνεται από τα αυτιά μόνο, αλλά από ολόκλξρο το σώμα.»

«Είμαστε μία κοπέλα, ένας πούστης –εγώ- και 2 όμορφα στρείτ αγόρια».

«Γυμνοι.»

«Φιλομαστε και τριβομαστε με μια αγάπη που δεν είναι στην σφαίρα της διανοήσης αν και διαβασα εχτές για την ιπτάμενη πυραμίδα πάνω από την Μόσχα. Πιστεύω στους εξωγήινους. Νιώθω ότι τώρα μας παρακολουθούν και ότι η ζωή τους είναι μόνιμα έτσι. Μας λυπούνται που πρέπει να περάσουμε τόσο πόνο για να φτάσουμε στην ωρίμανση, αλλά το κάνουν από αγάπη. Και η ώρα έρχεται. Όλα θα πάνε καλά.»

«Νιώθω λες και κρατιόμαστε αγκαλιά σφιχτά, σε μιά δίνη ηδονής ψυχεδέλειας και αρχετύπων. Και γύρω μας, το χάος.»

ΖΩΓΡΑΦΙΑ


«Όμως αλλιώς εννοώ το αρχέτυπο του MDMA και αλλιώς των μανιταριών.

«1. Το MDMA σου αφαιρεί όλα τα κοινωνικά κεκτημένα του homo sapiens και θυμόμασται το πως ήταν να είμαστε ζώα χωρίς κουλτούρα, πολιτισμό ή γραφή. Ζώα που έτυχε να τους μείνει -άγνωστο από πού- κληροδότημα μια γλώσσα, σε εμάς έτυχε τα ελληνικά και μια μακρινή ανάμνηση από μια ζωή άσκοπη και εσφαλμένη.»

«2. Τα Μανιτάρια είναι δύσκολο μονοπάτι, αν και –συγχωρέστε με- ανώτερο. Τα μανιτάρια θα είχαν το ίδιο αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως της κουλτούρας/γλώσσας/πολιτισμού του ανθρώπου που τα τρώει. Σου δείχνουν την φόδρα του χρόνου, την φόδρα του θανάτου, την φόδρα της φόδρας, καθώς και πολλά άλλα συμπαντικά αρχέτυπα, που δεν μπορώ άλλη τεχνική να χρησιμοποιήσω για να τα διατυπώσω πέρα από φτωχή ποίηση.»

«Για ένα μέλος μιας Αφρικανικής φυλής, το MDMA είναι αχρηστο.»

«Αντθέτως, εάν έτρωγα μανιτάρια με ένα άτομο απο μιά φυλή της αφρικής, θα είχαμε τις ίδιες συμπαντικές προσλαμβάνουσες (φοδρα χωροχρόνου – άσχετη η διαφορά της αισθητικής των πολιτισμών του καθενός). Διότι είμαστε και οι 2 κάτοικοι της τρέχουσας ύλης και ενέργειας.»

ΖΩΓΡΑΦΙΑ

«Σφάλμα μεγάλο να φας μανιτάρα και να διασκεδάσεις, ή να ασχολε΄σα με κοινωνκά – τεχνοκρατικά θέματα».

«Τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις στην κοινωνική σου ζωή δεν έχουν θέση, δεν ανήκουν στην ψυχεδέλεια αυτή.»

«Σκέφτομαι υπαρξιακά θέματα, και αναγιεννέμαι μέσα από αυτή την κατάρρευση όλων των γνωστών μας σταθερών και μεταβλητών (καταρρέουν ΚΑΙ οι μεταβλητές?). Σε αυτά, σε αγαπάω για αυτό που θα περάσεις, συμπερλαμβάνεται και το ‘εγώ’ σου. Ο εαυτός σου.»

«Ξέρεις πως? Σαν ένα αντίστροφο ταξίδι μιας κουράδας που περνά απο τα σπλάχνα rewind και καταλήγει ένα φαγώσιμο αντικείμενο μπροστά σου.»

«Rolling.»

«Αλλά έλεγα για εκείνο το ‘βλέμμα’: Θέλω να φιλήσω τον άνθρωπο που το έχει φάει λόγω της ψυχεδέλειάς του, όπως δίνουμε φαγητάκι στον σκύλο μας αφού κλάψει γιατί πεινά. Για το αστέρι στο βλέμμα ενός τζάνκη όταν του δώσεις ένα ευρώ και συμπληρώσε τα λεφτά για να πάει να γίνει»

ΖΩΓΡΑΦΙΑ

«Ομως υπάρχει ένα προβληματάκι. Το ένα από τα δύο αγόρια είναι ένα πλάσμα που θέλω να του ρουφήξω όλους τους χυμούς του σαν φρούτο. Τον έγλειψα πάρα πολύ και για πρώτη φορά αισθάνθηκα σεξουαλική ηδονή και εν τέλει οργασμό στην γλώσσα μου.»

«Δεν έχω ξαναζήσει τόσο σπάνια επίπεδα επιθυμίας για έναν άνθρωπο. Μου είναι πρωτόγνωρο. Στην νηφάλιά μου ζωή έχω ζήσει το να θέλω αγάπη, έρωτα ή σεξ από κάποιον, αλλά αυτή τη στιγμή υπάρχει μονάχα ένα «ΘΕΛΩ» που κορεύεται και χορτάζεται ηδονικά κάθε δευτερόλεπτο που γυμνοι ερωτοτροπουμε.»

«ΘΕΛΩ να γλείψω όλο του το σώμα και τα σάλια μου να του δώσουν ποιότητες Ιερού Ναού»

«Ακούω από την μουσική την παραίσθηση ‘η ζωή ήτανε να αλλάξει’. Επίσης με την άκρη του ματιού μου, αντικείμενα και σκιές παίρνουν ανθρωπόμορφες αισθητικές και ενέργειες σάμπως να ήμασταν περισσότεροι.»

«ΤΟΥ ΞΑΝΑΓΛΕΙΦΩ το σώμα και δεν υπαρχει πια εγκεφαλος σε κανεναν. Δεν σηκωνει συζητηση.»

«Εκκρίσεις.»

«Αν αυτό που κάνουμε ειναι Σατανικό, νιώθω τιμημένος. Αυτός που γλείφω μου θυμίζει απίστευτα έναν φίλο μου και σύντροφο που λέγεται Θάνατος. Όση ηδονή μου δίνουν τα σκοτάδια, οι σκιές, το κρύο, ο πόνος, η μοναξιά, τα αιχμηρά αντικείμενα, ο πόνος, η Υψηλή Μαγεία, η αυτοκτονία, τα τραγούδια ανάποδα, τα ουρλιαχτά μέσα στην νύχτα από βιασμό 30 Απρίλη 1986: της ημέρας που γεννηθηκα. Δυσκολευομα να αντιληφθω τι σκατα εχει παξει με την γεννα μου, την ζωη μου και οτι ολοι θα πεθανουμε αυτη τη στιγμη…»

«Το οτι θα πεθάνουμε ΟΛΟΙ –δίχως εξαιρέσεις- με γεμίζει με κύματα ευτυχίας, πληρότητας, έκστασης και χορού. Διαόλια που αυνανίζονται. Μπροστά μου αυνανίζεται ο Μπαφομέτ.»

«Μόνο κρέας και καύλα ακούω»

«Νιωθω πολύ αισιόδοξος.»

«Ο εγκέφαλος στην κοινωνία μας, απολαμβάνει το μονοπώλιο της σκέψης και απεχθάνεται τον χορό των μελών μας. Και το αντίστροφο.»

«Τώρα ακούω μια φωνή: μίλα αγόρι μου, μίλα αγόρι μου…»

«Δεν θέλω άλλο πια εγκέφαλο, θέλω αυτό που ζω τώρα να μην τελειώσει. Μόνο τότε ίσως κα να φοβηθώ τον θάνατο λίγο.»

«Θέλω => Κάνω. Και κανείς και τίποτα δεν θα μου το χαλάσει αυτό ποτέ. Θα κάνω ότι γουστάρω.»

ΟΙ ΠΡΕΖΕΜΠΟΡΟΙ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΣΤΑΦ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΤΟΣΙΤΣΑ

2 Ιουλίου, 2010 § 3 Σχόλια


Ας απολαύσουμε μερικά νέα από τον κλάδο της ψυχιατρικής, και πιο συγκεκριμένα, θα σχολιάσουμε μια έρευνα που έλαβε χώρα σχετικά με την συνταγογράφηση φαρμάκων στις Η.Π.Α.

Μια εταιρία ερευνών, έστειλε έναν αριθμό από ερευνητές, ως undercover υποτιθέμενους «ψυχικά ασθενείς» σε ίσο αριθμό αναγνωρισμένων Ψυχιάτρων. Όλοι οι «ασθενείς» υποστήριξαν απλά ότι είδαν την διαφήμιση της ουσίας Paxil (αντικαταθλιπτικό) στην τηλεόραση, και ότι επιθυμούν να τους συνταγογραφηθεί. Πολλοί από τους ερευνητές που παρίσταναν τους ασθενείς, δεν έδειχναν καν σημάδια κατάθλιψης, αλλά την στιγμή που ανέφεραν το όνομα του «φαρμάκου» στους Ψυχιάτρους, στο 50% των «ασθενών» διεγνώσθη εντέλει κατάθλιψη και στο 55% συνταγογραφήθηκε ακριβώς το «φάρμακο» που υποστήριξαν ότι είδαν στην τηλεόραση.

Σημείωση: Στις Η.Π.Α. είναι νόμιμο οι φαρμακοβιομηχανίες να διαφημίζουν τα drugs τους στην τηλεόραση.

Πιο συγκεκριμένα, οι «ασθενείς» που ανέφεραν το συγκεκριμένο φάρμακο είχαν στατιστικά την πενταπλάσια (5x) πιθανότητα να τους συνταγογραφηθεί αυτό από άλλους «ασθενείς» που δεν το ανέφεραν. Αυτή η απλή έρευνα/πείραμα μας δείχνει το πώς οι γιατροί είναι μαριονέτες των φαρμακευτικών εταιριών. La crème de la crème των dealers.

Οι Ψυχίατροι αυτοί  υποστηρίζουν ότι είναι «επιστημονικά καταρτισμένοι». Υποστηρίζουν ότι είναι ρασιοναλιστές και πιστεύουν στην απόδειξη και το πείραμα. Παρ’όλα αυτά, όταν ένας πελάτης τους απλώς αναφέρει το όνομα ενός «φαρμάκου», όλη αυτή η βαρβάτη λογική και επιστημοσύνη, πετιέται από το παράθυρο του 143ου ορόφου της 5ης λεωφόρου όπου βρίσκεται το γραφείο τους (με γαμάτη θέα), και αντικαθίσταται από την συμφεροντολογική νοοτροπία προς τα αφεντικά τους.

Είναι αυτονόητο ότι οι Φαρμακοβιομηχανίες ξέρουν πολύ καλά ότι αρκετός κόσμος θα προτείνει ο ίδιος την φαρμακευτική του αγωγή στους γιατρούς, έχοντας δει την Διαφήμιση αυτής στην τηλεόραση. Οι διαφημίσεις φαρμάκων ήταν παράνομες στις Η.Π.Α., μέχρι που το 1997, ο Οργανισμός Φαρμάκων (FDA) τις έκανε νόμιμες, και από τότε, η αγορά αυτή έχει φουσκώσει τραγικά. Το 40% του αμερικανικού πληθυσμού βρίσκεται κάτω από φαρμακευτική αγωγή, τα προϊόντα της οποίας διαφημίζονται και στην τηλεόραση.

Τα φάρμακα της κλασσικής δυτικής ιατρικής, είναι αποπροσανατολιστικά, καθώς πάντοτε πολεμούν τα συμπτώματα του προβλήματος, και ποτέ την ρίζα/αιτία του. Απλά το καλύπτουνε, παίζοντας συχνά με την ισορροπία της βασικής βιοχημείας των σωμάτων μας.

Ο FDA δεν αποσύρει από την Αμερικανική αγορά φάρμακα, που έχουν αποδειχθεί ότι μπορούν να σκοτώσουν ή να προκαλέσουν σοβαρότατα προβλήματα. Επίσης, έχει ενσωματωθεί στα Πανεπιστήμια Ιατρικής, τροποποιώντας την ύλη και το πρόγραμμα, έχοντας μια απαράδεκτη εμπλοκή με την σχολή, κάνοντας μια φασιστική σύζευξη της ιατρικής παιδείας με τους όρους του παιχνιδιού της «ελεύθερης αγοράς» και της «ανταγωνιστικότητας». Στα 4 χρόνια που διαρκεί η φοίτηση, μαθαίνουν βασικές αρχές ανατομίας και φυσιολογίας, και φυσικά έπειτα εγχειρίσεις, ακτινοβολίες, φάρμακα και χημειοθεραπείες… Τους διδάσκεται ότι η «ιατρική διάγνωση» ως διαδικασία, βασίζεται πάντα στον εντοπισμό βιοχημικών ανισορροπιών του σώματος, που μπορεί να καταπολεμηθεί πάντοτε με την φαρμακολογία και τα drugs. Η εμπλοκή των εταιριών στα Πανεπιστήμια είναι τέτοια, ώστε σε αρκετά από αυτά μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι

[…ουσιαστικά διοικούνται από τις Φαρμακευτικές εταιρίες.] (sic)

Τα επιχειρήματα των ανθρώπων που υποστηρίζουν την φαρμακευτική αγωγή ως «επιστημονική» καταρρίπτονται εύκολα εάν ρίξουμε μια ματιά στα ενδότερα των σχέσεων εταιριών-γιατρών:

Η λειτουργία των φαρμάκων, είναι «επιστημονικά αποδεδειγμένη», αφού η πλήρης ταυτότητα και λειτουργία του κάθε φαρμάκου, εκδίδεται σε επίσημα ιατρικά έντυπα και εφημερίδες.

Ποιοι είναι οι αρχισυντάκτες αυτών των εντύπων?

Ποιοι αποφασίζουν ποια άρθρα θα δημοσιευτούν και ποια όχι?

Ε, λοιπόν, είναι οι πιο ακριβοπληρωμένοι επιστήμονες από φαρμακοβιομηχανίες. Οι εταιρίες αυτές, συχνά σπονσοράρουν οικονομικά τα προαναφερθέντα «έντυπα», και πολλοί γραφειοκράτες του FDA επωφελούνται οικονομικά, καθώς έχουν επενδύσει σε μετοχές αυτών των φαρμακευτικών εταιριών!!!

Επιστημονική βάση (ακόμη και αν τη συμπαθούσαμε ως blog) δεν μπορούμε να εντοπίσουμε. Οι πιο πολλές «επιστημονικές μελέτες» είναι ούτως ή άλλως διαστρεβλωμένες. Οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες, θα κάνουν 12 έρευνες για ένα συγκεκριμένο τους «φάρμακο», έξι από τις οποίες θα έχουν θετικό συμπέρασμα και οι άλλες έξι αρνητικό. Τις αρνητικές θα τις θάψουν, και ο FDA δίχως πολλά-πολλά γραφειοκρατικά τερτίπια, θα υπογράψει επισήμως τις 6 άλλες, και σε πολύ λίγο καιρό, οι τυχεροί Αμερικανοί θα έχουν άλλο ένα ντρόγκι στα ράφια των φαρμακείων τους, αλλά και στις 10λεπτες διαφημίσεις στην τηλεόρασή τους.

Κάτι ακόμη που είναι ευρύτατα γνωστό (και συμβαίνει και στην Ελλάδα) είναι ότι πολλές εταιρίες ουσιαστικά δωροδοκούν Ιατρούς, στέλνοντάς τους σε πληρωμένα «ταξίδια αναψυχής», διακοπές, πληρωμένα γεύματα, ακόμη και επιταγές 10.000$ ως «consulting fee» (το μεταφράζω άτολμα ως «συμβουλευτική μισθοδοσία»).

Έτσι λειτουργεί το σύστημα. Με αυτήν την «κυκλική λειτουργία» του συστήματος αυτού, όλα φαίνονται σαν να πατάνε σε μια επιστημονική, «ανθρωπιστική» και αξιοκρατική βάση. Ενώ η πραγματικότης είναι ένα γιγαντιαίο φαγοπότι στις πλάτες (και τους εγκεφάλους) του λαού, με τον ίδιον τον λαό να δίδει μια εξοργιστική συναίνεση σε αυτό που συμβαίνει, μη κάνοντας την προσωπική του έρευνα και μη αμφισβητώντας την επιστημονική πραγματικότητα. Τέτοια δυνατή Θρησκευτική Πίστη στην Ψυχιατρική, παρατηρούμε ακόμη και στους χώρους μας, μέσα στους ίδιους τους ριζοσπαστικούς χώρους καθ’ αυτούς.

Πιο εξοργιστικό είναι το γεγονός ότι το Ιατρικό Σύστημα θα εξευτελίσει με όλη του την ενέργεια κάθε είδους εναλλακτικής ιατρικής (παραδοσιακή Κινέζικη, αγιουβέρδα, ομοιοπαθητική, θεραπευτικό μασάζ, βελονισμός, Δυτικά βότανα κλπ.). Το σύνηθες επιχείρημα του Εχθρού είναι «Όλα αυτά δεν είναι αποδεδειγμένα. Μόνο οι πρακτικές της  δυτικής ιατρικής μπορούν να αποδειχθούν». Ναι, οκ, είδαμε πως «αποδεικνύει» η Δυτική Ιατρική. Αν ήταν έτσι η «απόδειξη», τώρα θα είχα κάνει μια αίρεση που θα πίστευε στο γιγαντιαίο ροδάκινο και θα ήμανε πλούσιος.

Η Δυτική Ιατρική θυμίζει περισσότερο αίρεση, παρά επιστήμη. Το φάρμακο είναι η σωτηρία για τον άνθρωπο, η οποία δίδεται από τους αγιογράφους αυτής, τους ιατρούς.

Πιστεύουν ότι μπορούν να απομονώσουν ένα μόριο από ένα φυτό, να το πατεντάρουν, να το κάνουν copyright (αυτονόητα πράγματα καλέ) παρ’όλο που απλά τρώγοντας/καπνίζοντας το φυτό αυτούσιο, είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα (η και καλύτερο), είναι δωρεάν και πιο φυσικό.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το φάρμακο «Marinol» (Η.Π.Α.). Είναι απομονωμένη η κύρια ουσία της Κάνναβης (το THC = Τετραυδροκανναβιόλη), σε χάπι, που βοηθά σε πόνους, τάσεις για εμετό, ακόμη και κατάθλιψη. Το φυτό βέβαια, στην ίδια χώρα, είναι παράνομο να το κατέχεις, να το καλλιεργείς αλλά και να το καταναλώνεις. Μόνο η επιστήμη θα σου πει τι θα παίρνεις και πότε. Με μια απλή γενίκευση, θα έχει πάντα απαντήσεις για όλα τα σώματα. Η πλήρης παράδοση των σωμάτων μας στην εκκλησια. εεε… συγνώμη. Στην επιστήμη ήθελα να πω.

Η Ιατρική είναι ένα εμπόρευμα, και όχι ένας κοινωνικός θεσμός αλληλεγγύης. Και όπως με όλα, μέσα από την ολική κοινωνική απελευθέρωση και μέσα από καινούριους αναρχικούς κοινωνικούς θεσμούς μόνο θα μπορέσουμε ως κοινωνία να βοηθάμε τα σώματά μας να ηδονούν. Οτιδήποτε μέσα στον καπιταλισμό, συγκροτείται από την ουσία του: Το κέρδος.

Υστερόγραφο:

Και αν σκέφτεστε ότι όλο το άρθρο αφορά στις Η.Π.Α. μόνον και ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε, να σας υπενθυμίσω ότι είμαστε στην έναρξη της χειρότερης οικονομικής και πολιτικής κρίσης στην Ελλάδα εδώ και αιώνες, και ότι η «ελεύθερη» αγορά θα κάνει ότι μπορεί για να κρατηθεί ζωντανή. Ακόμη και το να γίνει ένας νόμιμος dealer που «θα λύνει όλα τα προβλήματα των ανθρώπων σε τούτους τους δύσκολους καιρούς».

Κάθε πρόβλημα και χαπάκι. Και η σθεναρή αντίσταση του λαού είναι πρόβλημα για τους έχοντες.

Εμείς προτάσσουμε την αυτοδιαχείριση των σωμάτων μας, με DIY πειραματισμούς με φυσικές και χημικές ουσίες κάθε είδους, κάθε σχολής (δυτική ιατρική, κινέζικη ιατρική, ομοιοπαθητική, DIY, κλπ) και με δημιουργία καινούριων αυτοοργανωμένων δομών ψυχικής και σωματικής αλληλεγγύης, που ο σκοπός τους δεν θα είναι μας πολλαπλασιάζουν τα χρόνια ζωής σε αυτόν τον πλανήτη και να μας θολώνουν, αλλά να μας λύνουν τα προβλήματα τα οποία μας εμποδίζουν να απελευθερώνουμε επιθυμίες, καθώς και να μας βοηθούν να τολμάμε τα ακατόρθωτα: Προτάσσουμε, δηλαδή, την κατασκευή μιας νέας παιδείας περί των σωμάτων μας, η οποία θα διαλύσει τους διαχωρισμούς τύπου «υγιής/ασθενής», και θα αντιμετωπίζει το κάθε σώμα ως ένα ξεχωριστό, σπάνιο σύμπαν του οποίου τις επιθυμίες θα πρέπει η κάθε κοινότητα -συλλογικά- να βοηθάει να απελευθερωθούν.

Υστερόγραφο 2:

Καλέ! Καλέ-καλέ! Τι δωράκι σας έχω ως μπόνους?? Την διαφήμιση του Paxil!

«Your life is waiting!» Αχ, καλέ πως δεν το πήρα χαμπάρι…

ΕΑΥΤΟΙ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

5 Φεβρουαρίου, 2009 § 1 σχόλιο


self

Στην μεταμοντέρνα κοινωνική συνθήκη του σήμερα, η έννοια του «εαυτού» και της «ταυτότητας» κυριαρχεί στις συνειδητότητες των ανθρώπων. Είτε ως ρευστές ταυτότητες με ανταγωνιστικά μεταλλασσόμενα μέρη, είτε ως σταθερές ουσίες, ο καθένας έχει υπογραμμισμένη την συνθήκη του ότι αποτελεί ξεχωριστή οντότητα από το περιβάλλον του (έμβιο ή μη).

Ο «εαυτός» είναι ένα πολιτισμικό κατασκεύασμα το οποίο βοηθά στο να επιζεί διαρκώς το τρέχων σύστημα από τις ρωγμές που του προκαλούν τα επαναστατικά υποκείμενα. Συντηρείται με ονόματα, ομαδοποιείται προσωρινά, περιλαμβάνει κατασκευασμένα όρια (σωματικά και θεωρητικά) τα οποία υποδεικνύουν τι έχει προτεραιότητα να συμβεί για τον εκάστοτε «εαυτό», αφού ιεραρχεί τις πράξεις=> αποτελέσματα με τέτοιο τρόπο ώστε (τις πιο πολλές φορές) τους περισσότερους καρπούς να τους απολαμβάνει το σώμα που φιλοξενεί την ιδέα του «εαυτού».

Το λάθος κάποιων πνευματικών φιλοσοφιών είναι το ότι αναγνωρίζουν την ύπαρξη εαυτού, αλλά προτείνουν την αφοσιωμένη υπηρεσία του σώματος προς τις επιθυμίες των «άλλων» και την καταστολή του «εγώ».

Αποδομώντας την έννοια του εαυτού, μπορούμε να ιχνηλατήσουμε τον λόγο που λέει ότι όλα είμαστε μία θάλασσα πληροφορίας, πιθανοτήτων, ενέργειας και ύλης μέσα σε αυτό που αποκαλούμε συμβατικά «χωροχρόνο». Μπορούμε να αφαιρέσουμε το μονοπώλιο της σκέψης από το όργανο που λέγεται «εγκέφαλος» και να την απλώσουμε σε όλο το σώμα μας, κόβοντάς το κομματάκια. Μπορούμε τις προσλαμβάνουσές μας να τις αντιμετωπίζουμε ως σκέψεις και δράσεις μας, αφού είμαστε μέρος ενός όλου.

Τέλος, τις οποιεσδήποτε μορφές εξουσίας και επιθυμητικής καταστολής που αντιλαμβανόμαστε, να τις αντιμετωπίσουμε ως μέρη μας, και έτσι δίχως φόβο, να τις καταστρέψουμε μαζί με τον πολιτισμό που τις δημιούργησε. Και σε όλη την συνεχώς μεταβλητή, επιθετική και ηδονιστική πορεία της καταστροφής, να απελευθερώνουμε επιθυμίες, να συνδιαμορφώνουμε το επόμενο καταστροφικά δημιουργικό βήμα, και να συνεχίζουμε απτόητα την λυσσασμένη μας διαδρομή προς την κατάκτηση της συμπαντικής συνειδητότητας και ελευθερίας.

Μεταμοντέρνα Αντίσταση

Where Am I?

You are currently browsing the Πολιτική & Πνευματικότητα category at Postmodern Resistance.

Αρέσει σε %d bloggers: