JUNKIEVISION – ΠΟΥΣΤΙΑ ΚΑΙ ΟΛΕΘΡΟΣ @ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ
Ιουλίου 14th, 2011 § 1 σχόλιο
JUNKIEVSION – Update 5
ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΩΧΡΑ ΣΠΕΙΡΟΧΑΙΤΗ”
Απριλίου 5th, 2011 § Γράψτε ένα σχόλιο
Η συγκίνησή μας για όλες εκείνες τις σχέσεις που κερδίσαμε στο μεγάλο αυτό ταξίδι είναι ανείπωτη. Χωρίς υπερβολές, νιώθουμε πολύ τυχεροί άνθρωποι. Ξέρουμε ότι στο δρόμο τού «να πράττουμε αυτά που πρεσβεύουμε» κάναμε πολλά λάθη. Αλλά ήμαστε ειλικρινείς. Αυτό νιώθουμε ότι δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει. Όπως και την γονιμότητα των αμοιβαίων μας στιγμών. Χωρίς κοινό, χωρίς καλλιτέχνες, χωρίς αποστάσεις, μέσα σε ένα αδιαχώριστο Εμείς. Όλοι και όλες.
Ολόκληρο το κείμενο εδώ: ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΕΛΟΥΣ
Αν και δεν ακουγα τετοιου είδους μουσική (γενικότερα – όχι των παιδιών) νομίζω οτι έληξε ένα project ετων που αφησε παρακαταθήκη κυρίως την πολιτικότητα με την οποία χειρίστικάν τις νότες, τους στίχους και τις φωνές του ότι καλλιτεχνικά παράξαν. Είχα φίλους (Άκη, εσένα κοιτάω) που είχαν το φορητό στέρεο στην αγκαλιά τους και γουστάραν.
Η πολιτικότητα του πως χειρίζονταν την αντιεμπορευματικότητα στη μουσικη και το πως τη βλεπαν σαν δημοτικό τργούδι, με επηρρέασε και εμενα εως και σημερα.
ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ…
Ιανουαρίου 23rd, 2009 § 12 σχόλια
Ενώ στις ΗΠΑ δακρύζουν μπροστά στην πιθανότητα της Κυβέρνησης να καταργήσει την ελεύθερη κατοχή όπλων, πουθενά κανείς δεν συνειδητοποιεί ότι το μεγαλύτερο δολοφονικό όπλο υπάρχει ανάμεσά μας σε χιλιάδες αντίτυπα, εξημερώνοντας και ποιώντας δολοφόνους, διαφημιζόμενο καθημερινά από τα ΜΜΕ, το Αυτοκίνητο.
Προσπερνώντας τις στατιστικές για τα θύματα ετησίως από την χρήση αυτού του μέσου, παρατηρούμε μία καθαρά εξουσιαστική σχέση πεζού/ποδηλάτη και οδηγού αυτοκινήτου. Ο οδηγός με το αμάξι του, ουσιαστικά ορίζει χρόνους και τόπους της αστικής μας νομαδικότητας, ως ο κυρίαρχος ρόλος του δρόμου. Όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να ετεροκαθορίζουμε την κίνησή μας, ώστε να μην μας πατήσει, να μην τον καθυστερήσουμε και αργήσει στην δουλειά, έχοντας συνεχώς στο μυαλό μας την αίσθηση του κινδύνου της ταχύτητας.
Η διευκόλυνση που πολλοί επικαλούνται, όπως στα ταξίδια αναψυχής στο Ζούμπερι, ουσιαστικά περιέχει την ουσία της εξημέρωσής μας. Το ταξίδι, έχει καταλήξει να αποκτά ποιότητες ανταμοιβής, ορίζοντας ως στόχο του τον τελικό προορισμό, και όχι όλη την αισθητηριακή εμπειρία μιας νομαδικής μετακίνησης προς τα εκεί. Υιοθετεί μητροπολιτικές αστικές ιδεολογίες, όπου το «άστυ» είναι η βάση μας, και η φύση, ως ένα μουσειακό ον, είναι κάπου «εκεί έξω» και θα την βρούμε μία Κυριακή πρωί, με μία οργανωμένη εκδρομή. Επίσης, δεν γίνεται καμιά κριτική απέναντι στην αλλοτρίωση του χρόνου, στην όσο γίνεται μικρότερη διάρκεια του ταξιδιού, στοιχεία τα οποία βοηθούν την γραμμή παραγωγής. Όσο λιγότερος ελεύθερος χρόνος ξοδευτεί, τόσο καλύτερα για την εξουσία. Άλλωστε, στου Ζούμπερι μπορούμε να φέρουμε και τα laptops και να συνεχίσουμε την δουλειά για την Δευτέρα.
Οι οδηγοί των αμαξιών είναι εν δυνάμει δολοφόνοι. Ένα σκεύος σαν και αυτό, το οποίο μπορεί να αναπτύξει τόσο μεγάλες ταχύτητες, ουσιαστικά ορίζει τον χειριστή του ως έναν οπλοφόρο της μητροπολιτικής μας πραγματικότητας. Η ψευδαίσθηση του αστικού ΚΟΚ συνεισφέρει μόνο στο να νομιμοποιείται η χρήση αυτού του όπλου στα μυαλά των εχθρών μας, και στο να λαμβάνει χρήμα το κράτος από τις παραβιάσεις. Οι πολίτες, απέναντι στην κατάχρηση του μέσου, δεν δείχνουν να ενδιαφέρονται περισσότερο από το να βρίσουν το… κακό κράτος που «δεν συλλαμβάνει τους κουκουλοφόρους, αλλά ρίχνει πρόστιμα στους αγανακτισμένους πολίτες».
Το μίσος μας για τα αμάξια, μέρος του μίσους μας για τον αστικό πολιτισμό, μας καθιστά εχθρούς κάθε οδηγού και του όπλου που φέρει. Σε οποιαδήποτε πρόκληση στον δρόμο μέσω μιας αυτοκινητικής κυριαρχίας, απαντάμε άμεσα και βίαια.
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥΣ
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΜΕ ΤΙΜΟΝΙ!
ΕΠΑΝΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΑΣ!
ΑΝΤΙΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
Aντιπολιτισμικοί Αναρχικοί
